Friedrich Christian Göring: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 18: Linia 18:
 
}}'''Friedrich Christian Göring''' (''Goering'') ('''1736-1791''') – radca konsystorza, [[Generalny superintendent prowincji pomorskiej|generalny superintendent]] na Pomorzu Tylnym i w księstwie kamieńskim.
 
}}'''Friedrich Christian Göring''' (''Goering'') ('''1736-1791''') – radca konsystorza, [[Generalny superintendent prowincji pomorskiej|generalny superintendent]] na Pomorzu Tylnym i w księstwie kamieńskim.
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==
Friedrich Christian Göring urodził [[26 marca]] [[1736]] roku w Löbejün (Saksonia). Uczył się i studiował w Halle, gdzie od [[1759]] roku był konrektorem szkoły św. Marcina i kaznodzieją w kościele przyszpitalnym. Następnie działał w Halberstadt, w [[1763]] roku został kaznodzieją polowym regimentu von Hülsena. W latach [[1764]]-[[1775]] był czwartym kaznodzieją w kościele św. Piotra w Berlinie. W grudniu [[1774]] roku dostał powołanie na urząd generalnego superintendenta pruskiego Pomorza, który objął w następnym roku. Na te okazję [[Joachim Bernhard Steinbrück]] opublikował historię życia Barnima III Wielkiego, opracowaną na podstawie rękopisu G.H. Schwallenberga.<ref>[http://www.digitale-bibliothek-mv.de/viewer/resolver?urn=urn:nbn:de:gbv:9-g-4899784 Das Leben Barnims des Grossen, Herzogs in Pommern ... - Stettin: Struck, 1775] W:  Digitales Portal - Mecklenburg-Vorpommern.</ref>
+
Friedrich Christian Göring urodził [[26 marca]] [[1736]] roku w Löbejün (Saksonia). Uczył się i studiował w Halle, gdzie od [[1759]] roku był konrektorem szkoły św. Marcina i kaznodzieją w kościele przyszpitalnym. Następnie działał w Halberstadt, w [[1763]] roku został kaznodzieją polowym regimentu von Hülsena. W latach [[1764]]-[[1775]] był czwartym kaznodzieją w kościele św. Piotra w Berlinie. W grudniu [[1774]] roku dostał powołanie na urząd generalnego superintendenta pruskiego Pomorza, który objął w następnym roku. Na te okazję [[Joachim Bernhard Steinbrück]] opublikował historię życia Barnima III Wielkiego, opracowaną na podstawie rękopisu G.H. Schwallenberga<ref>[http://www.digitale-bibliothek-mv.de/viewer/resolver?urn=urn:nbn:de:gbv:9-g-4899784 Das Leben Barnims des Grossen, Herzogs in Pommern ... - Stettin: Struck, 1775] W:  Digitales Portal - Mecklenburg-Vorpommern.</ref>.
 
Równocześnie Göring był radcą konsystorza, dyrektorem Ministerium Duchownego i wizytatorem [[Altes Marienstiftsgymnasium|gimnazjum]].
 
Równocześnie Göring był radcą konsystorza, dyrektorem Ministerium Duchownego i wizytatorem [[Altes Marienstiftsgymnasium|gimnazjum]].
  

Wersja z 09:58, 27 wrz 2018

Friedrich Christian Göring
generalny superintendent
Data urodzenia 26 marca 1736
Miejsce urodzenia Löbejün
Data śmierci listopad 1791
Miejsce śmierci Demmin
Lata działalności 1775-1791
Narodowość niemiecka

Friedrich Christian Göring (Goering) (1736-1791) – radca konsystorza, generalny superintendent na Pomorzu Tylnym i w księstwie kamieńskim.

Życiorys

Friedrich Christian Göring urodził 26 marca 1736 roku w Löbejün (Saksonia). Uczył się i studiował w Halle, gdzie od 1759 roku był konrektorem szkoły św. Marcina i kaznodzieją w kościele przyszpitalnym. Następnie działał w Halberstadt, w 1763 roku został kaznodzieją polowym regimentu von Hülsena. W latach 1764-1775 był czwartym kaznodzieją w kościele św. Piotra w Berlinie. W grudniu 1774 roku dostał powołanie na urząd generalnego superintendenta pruskiego Pomorza, który objął w następnym roku. Na te okazję Joachim Bernhard Steinbrück opublikował historię życia Barnima III Wielkiego, opracowaną na podstawie rękopisu G.H. Schwallenberga[1]. Równocześnie Göring był radcą konsystorza, dyrektorem Ministerium Duchownego i wizytatorem gimnazjum.

W 1780 roku ożenił się z Johanną Sophie Friederike Elisabeth Kunth, córką superintendenta w Baruth.

Zmarł w listopadzie 1791 roku podczas pobytu w Demmin.

Przypisy

Bibliografia

  • Müller, Ernst. Die Evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart. T. 2. Stettin: Saunier, 1912.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Agata Michalska