Heinrich Bernhard Hattenkerell: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
Linia 7: Linia 7:
 
|urodziny_data=
 
|urodziny_data=
 
|urodziny_miejsce=Bielefeld
 
|urodziny_miejsce=Bielefeld
|smierc_data=1734
+
|smierc_data=[[1734]]
 
|smierc_miejsce=[[Moryń]]
 
|smierc_miejsce=[[Moryń]]
 
|miejsce_spoczynku=
 
|miejsce_spoczynku=
Linia 16: Linia 16:
 
|pseudonim=
 
|pseudonim=
 
|lokalizacja_grobu=
 
|lokalizacja_grobu=
}}
+
}}'''Heinrich Bernhard Hattenkerell (zm. 1734)''' — niemiecki snycerz.
'''Heinrich Bernhard Hattenkerell ( zm. 1734)''' — niemiecki snycerz.
 
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==
Heinrich Brnhard Hattenkerell urodził się w Bielefeld. Jego ojcem był najpewniej znany z tego miasta snycerz Bernd Christoph Hattenkerell. Henrich przeniósł się pod koniec XVII wieku do nowej Marchii, gdzie został czeladnikiem Georga Mattarnovy'ego, m.in. współpracując z nim przy tworzeniu ołtarza [[Kolegiata św. Jana Chrzciciela (Myślibórz)| kolegiaty myśliborskiej]]. Następnie osiadł w w [[Moryń|Moryniu]], gdzie stworzył prężnie działający warsztat snycerski, z którego wyszło kilkadziesiąt dzieł sakralnych dla świątyń po obu stronach Odry. W jego twórczości dominowały ołtarze ambonowe, ambony i anioły chrzcielne.
+
Heinrich Brnhard Hattenkerell urodził się w Bielefeld. Jego ojcem był najpewniej znany z tego miasta snycerz Bernd Christoph Hattenkerell. Henrich przeniósł się pod koniec XVII wieku do Nowej Marchii, gdzie został czeladnikiem Georga Mattarnovy'ego, m.in. współpracując z nim przy tworzeniu ołtarza [[W:Kolegiata św. Jana Chrzciciela (Myślibórz)|kolegiaty myśliborskiej]]. Następnie osiadł w w [[Moryń|Moryniu]], gdzie stworzył prężnie działający warsztat snycerski, z którego wyszło kilkadziesiąt dzieł sakralnych dla świątyń po obu stronach Odry. W jego twórczości dominowały ołtarze ambonowe, ambony i anioły chrzcielne.
  
 
Dzieła artysty znajdują się m.in. w:
 
Dzieła artysty znajdują się m.in. w:
Linia 33: Linia 32:
 
*Voss, Georg, Hoppe, Willy. Kunstgeschichtliche Übersicht. W: Die Kunstdenkmäler der Provinz Brandenburg, Schriftleitung E. Blunck, Bd. VII, T. 1: Kreis Königsberg (Neumark), H. I. Berlin 1927, s. 219–223.
 
*Voss, Georg, Hoppe, Willy. Kunstgeschichtliche Übersicht. W: Die Kunstdenkmäler der Provinz Brandenburg, Schriftleitung E. Blunck, Bd. VII, T. 1: Kreis Königsberg (Neumark), H. I. Berlin 1927, s. 219–223.
 
{{AutorP|[[User:Gierke|Michał Gierke]]}}
 
{{AutorP|[[User:Gierke|Michał Gierke]]}}
 +
{{RedaktorP|[[User:I.strzelecka|Izabela Strzelecka]]}}
 +
[[Kategoria:Pomeranica]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Rzemieślnicy]]
 +
[[Kategoria:Moryń]]
 +
[[Kategoria:Powiat gryfiński]]
 +
{{DEFAULTSORT:Hattenkerell, Heinrich Bernhard}}

Wersja z 18:35, 13 lis 2015

Heinrich Bernhard Hattenkerell
snycerz
Miejsce urodzenia Bielefeld
Data śmierci 1734
Miejsce śmierci Moryń
Lata działalności 1702-1733
Narodowość niemiecka

Heinrich Bernhard Hattenkerell (zm. 1734) — niemiecki snycerz.

Życiorys

Heinrich Brnhard Hattenkerell urodził się w Bielefeld. Jego ojcem był najpewniej znany z tego miasta snycerz Bernd Christoph Hattenkerell. Henrich przeniósł się pod koniec XVII wieku do Nowej Marchii, gdzie został czeladnikiem Georga Mattarnovy'ego, m.in. współpracując z nim przy tworzeniu ołtarza kolegiaty myśliborskiej. Następnie osiadł w w Moryniu, gdzie stworzył prężnie działający warsztat snycerski, z którego wyszło kilkadziesiąt dzieł sakralnych dla świątyń po obu stronach Odry. W jego twórczości dominowały ołtarze ambonowe, ambony i anioły chrzcielne.

Dzieła artysty znajdują się m.in. w:

Bibliografia

  • Poradzisz-Cincio, Magdalena. Dzieła Heinricha Berharda Hattenkerella w Nowej Marchii. W: Od chrystianizacji do współczesności. Studia zebrane z okazji jubileuszu 750-lecia kościoła św. Ducha w Moryniu. Red. P. Migdalski. Chojna-Moryń 2013, s. 97-123.
  • Voss, Georg, Hoppe, Willy. Kunstgeschichtliche Übersicht. W: Die Kunstdenkmäler der Provinz Brandenburg, Schriftleitung E. Blunck, Bd. VII, T. 1: Kreis Königsberg (Neumark), H. I. Berlin 1927, s. 219–223.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Michał Gierke