Helena Hebenstreit: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 22: Linia 22:
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
  
Urodziła się w Warszawie w zamożnej rodzinie. Jej ojciec Mojsze Szmuszko był dyrektorem fabryki wyrobów gumowych „Brage”, której właścicielami byli krewni ojca. Miała siostrę. Ukończyła szkołę muzyczną. W maju 1938 r. wyszła za mąż za lekarza Juliana Hebenstreita. Zamieszkała wraz z mężem we Lwowie przy ul. Batorego 13. Urodziła córkę. Po zajęciu Lwowa przez Niemców zostali zadenuncjowani do gestapo, ale udało im się w grudniu 1941 r. uciec ze Lwowa do Warszawy,  gdzie zamieszkali u jej siostry p. Berman w getcie warszawskim przy ul. Dzielnej 13. Jeszcze we Lwowie mąż załatwił dla niej  aryjskie papiery na nazwisko Paradowska Stefania. W 1942 r. wraz z córeczką przeszła na stronę aryjską, gdzie ukrywała się w Warszawie. Mąż i cała rodzina zginęli w getcie.
+
Urodziła się w Warszawie w zamożnej rodzinie żydowskiej. Jej ojciec Mojsze Szmuszko był dyrektorem fabryki wyrobów gumowych „Brage”, której właścicielami byli krewni ojca. Miała siostrę. Ukończyła szkołę muzyczną. W maju [[1938]] r. wyszła za mąż za lekarza Juliana Hebenstreita. Zamieszkała wraz z mężem we Lwowie przy ul. Batorego 13. Urodziła córkę. <br>
Po zakończeniu II wojny światowej przyjechała do Gryfic, gdzie pracowała w szkolnictwie.
 
W 1951 r. przyjechała do Szczecina, gdzie przyjęła pracę akompaniatorki w Towarzystwie Społeczno – Kulturalnym Żydów.  Od  1952 r. pracowała jako nauczycielka w klasie fortepianu
 
w Państwowej Szkole Muzycznej w Szczecinie i tam pracowała do 1970 r.., to jest do przejścia
 
na emeryturę.
 
Jest  pochowana na CC dz. 62.
 
  
 +
Po zajęciu Lwowa przez Niemców rodzina została zadenuncjowana do gestapo, ale udało im się w grudniu [[1941]] r. uciec ze Lwowa do Warszawy, gdzie zamieszkali u j siostry Heleny Hebenstreit pani Berman w getcie warszawskim przy ul. Dzielnej 13. Jeszcze we Lwowie mąż załatwił Helenie Hebenstreit aryjskie dokumenty na nazwisko Stefania Paradowsk. <br>
 +
 +
W [[1942]] r. wraz z córeczką przeszła na stronę aryjską, gdzie ukrywała się w Warszawie. Mąż i cała rodzina zginęli w getcie.<br>
 +
 +
Po zakończeniu II wojny światowej przyjechała do [[Gryfice|Gryfic]], gdzie podjęła pracę w szkolnictwie. W [[1951]] r. przyjechała do [[Szczecin]]a, gdzie przyjęła pracę akompaniatorki w Towarzystwie Społeczno – Kulturalnym Żydów.  Od  [[1952]] r. do emerytury w roku [[1970]] pracowała jako nauczycielka w klasie fortepianu w Państwowej Szkole Muzycznej w Szczecinie.
 +
 +
Zmarła [[14 kwietnia]] [[1998]] roku w Szczecinie. Została pochowana na [[Cmentarz Centralny|Cmentarzu Centralnym]] w Szczecinie.
  
  
Linia 36: Linia 38:
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Nauczyciele]]
 
[[Kategoria:Szczecin]]
 
[[Kategoria:Szczecin]]
 +
[[Kategoria:Gryfice]]
 
{{DEFAULTSORT:Hebenstreit, Helena}}
 
{{DEFAULTSORT:Hebenstreit, Helena}}
 
[[Plik:TSKŻ Logo.png|200px]]
 
[[Plik:TSKŻ Logo.png|200px]]

Wersja z 15:19, 1 paź 2020

Helena Hebenstreit
nauczycielka muzyki
Data urodzenia 3 grudnia 1911
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 14 kwietnia 1998
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie
kw. 62
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Helena Hebenstreit (1911-1998), nauczycielka muzyki

Życiorys

Urodziła się w Warszawie w zamożnej rodzinie żydowskiej. Jej ojciec Mojsze Szmuszko był dyrektorem fabryki wyrobów gumowych „Brage”, której właścicielami byli krewni ojca. Miała siostrę. Ukończyła szkołę muzyczną. W maju 1938 r. wyszła za mąż za lekarza Juliana Hebenstreita. Zamieszkała wraz z mężem we Lwowie przy ul. Batorego 13. Urodziła córkę.

Po zajęciu Lwowa przez Niemców rodzina została zadenuncjowana do gestapo, ale udało im się w grudniu 1941 r. uciec ze Lwowa do Warszawy, gdzie zamieszkali u j siostry Heleny Hebenstreit pani Berman w getcie warszawskim przy ul. Dzielnej 13. Jeszcze we Lwowie mąż załatwił Helenie Hebenstreit aryjskie dokumenty na nazwisko Stefania Paradowsk.

W 1942 r. wraz z córeczką przeszła na stronę aryjską, gdzie ukrywała się w Warszawie. Mąż i cała rodzina zginęli w getcie.

Po zakończeniu II wojny światowej przyjechała do Gryfic, gdzie podjęła pracę w szkolnictwie. W 1951 r. przyjechała do Szczecina, gdzie przyjęła pracę akompaniatorki w Towarzystwie Społeczno – Kulturalnym Żydów. Od 1952 r. do emerytury w roku 1970 pracowała jako nauczycielka w klasie fortepianu w Państwowej Szkole Muzycznej w Szczecinie.

Zmarła 14 kwietnia 1998 roku w Szczecinie. Została pochowana na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.




Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Róża Król




TSKŻ Logo.png