Henryk Szymański: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika)
Linia 20: Linia 20:
  
  
'''Henryk Szymański (1915-1982) - wieloletni dyrektor Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Szczecinie'''.  
+
'''Henryk Szymański (1915-1982)''', wieloletni dyrektor Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Szczecinie.  
  
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==
   
+
[[Plik:Henryk Szymański w pracy.jpg|300px|right|thumb|H. Szymański przy pracy]]  
 
Henryk Szymański urodził się [[19 marca]] [[1915]] roku w Sankt Petersburgu w rodzinie polskich artystów estradowych Anny i Józefa Szymańskich. W [[1919]] roku po śmierci ojca, w wyniku epidemii grypy "hiszpanki" wyjechał z matką, zmuszoną do pozostawienia całego majątku, do Wilna.
 
Henryk Szymański urodził się [[19 marca]] [[1915]] roku w Sankt Petersburgu w rodzinie polskich artystów estradowych Anny i Józefa Szymańskich. W [[1919]] roku po śmierci ojca, w wyniku epidemii grypy "hiszpanki" wyjechał z matką, zmuszoną do pozostawienia całego majątku, do Wilna.
 
Po ukończeniu Szkoły Przemysłowej pracował w latach 1935-1936 w biurze projektów m.in. przy wykonywaniu projektów wodociągów i kanalizacji.
 
Po ukończeniu Szkoły Przemysłowej pracował w latach 1935-1936 w biurze projektów m.in. przy wykonywaniu projektów wodociągów i kanalizacji.
Linia 30: Linia 30:
  
 
Rodzina uzyskała prawo do ewakuacji i [[30 kwietnia]] [[1946]] r. przybyła do [[Szczecin]]a. [[10 maja]] [[1946]] r. rozpoczął pracę w wodociągach szczecińskich, w pionie technicznym. [[20 sierpnia]] [[1949]] r. mianowany przez Prezydenta Miasta [[Piotr Zaremba|Piotra Zarembę]] wicedyrektorem technicznym Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji.
 
Rodzina uzyskała prawo do ewakuacji i [[30 kwietnia]] [[1946]] r. przybyła do [[Szczecin]]a. [[10 maja]] [[1946]] r. rozpoczął pracę w wodociągach szczecińskich, w pionie technicznym. [[20 sierpnia]] [[1949]] r. mianowany przez Prezydenta Miasta [[Piotr Zaremba|Piotra Zarembę]] wicedyrektorem technicznym Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji.
[[Plik:Henryk Szymański w pracy.jpg|200px|right|thumb|H. Szymański przy pracy]]
+
 
 
W wyborach, które odbyły się [[5 grudnia]] [[1954]] r. został wybrany radnym [[Miejska Rada Narodowa|Miejskiej Rady Narodowej]] w Szczecinie. Od [[22 grudnia]] [[1954]] r. do [[30 kwietnia]] [[1956]] r. pełnił funkcję zastępcy Przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. [[1 maja]] [[1956]] r. został powołany przez Przewodniczącego Prezydium MRN na stanowisko dyrektora w Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji w Szczecinie.
 
W wyborach, które odbyły się [[5 grudnia]] [[1954]] r. został wybrany radnym [[Miejska Rada Narodowa|Miejskiej Rady Narodowej]] w Szczecinie. Od [[22 grudnia]] [[1954]] r. do [[30 kwietnia]] [[1956]] r. pełnił funkcję zastępcy Przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. [[1 maja]] [[1956]] r. został powołany przez Przewodniczącego Prezydium MRN na stanowisko dyrektora w Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji w Szczecinie.
  

Aktualna wersja na dzień 11:51, 19 paź 2018

Henryk Szymański
brak zdjecia
Data urodzenia 19 marca 1915
Miejsce urodzenia Sankt Petersburg
Data śmierci 7 czerwca 1982
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie

kw. 84C, rz. 3, nr 8

Lokalizacja grobu zobacz na mapie
Narodowość polska



Henryk Szymański (1915-1982), wieloletni dyrektor Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Szczecinie.

Życiorys

H. Szymański przy pracy

Henryk Szymański urodził się 19 marca 1915 roku w Sankt Petersburgu w rodzinie polskich artystów estradowych Anny i Józefa Szymańskich. W 1919 roku po śmierci ojca, w wyniku epidemii grypy "hiszpanki" wyjechał z matką, zmuszoną do pozostawienia całego majątku, do Wilna. Po ukończeniu Szkoły Przemysłowej pracował w latach 1935-1936 w biurze projektów m.in. przy wykonywaniu projektów wodociągów i kanalizacji. Został powołany do czynnej służby wojskowej, służył w artylerii, ukończył szkołę podoficerską. Był uczestnikiem kampanii wrześniowej. W okresie wojny pracował m.in. w wileńskich wodociągach. Po zakończeniu wojny nie przyjął propozycji władz sowieckich dalszej pracy na stanowisku kierowniczym w wodociągach.

Rodzina uzyskała prawo do ewakuacji i 30 kwietnia 1946 r. przybyła do Szczecina. 10 maja 1946 r. rozpoczął pracę w wodociągach szczecińskich, w pionie technicznym. 20 sierpnia 1949 r. mianowany przez Prezydenta Miasta Piotra Zarembę wicedyrektorem technicznym Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji.

W wyborach, które odbyły się 5 grudnia 1954 r. został wybrany radnym Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie. Od 22 grudnia 1954 r. do 30 kwietnia 1956 r. pełnił funkcję zastępcy Przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. 1 maja 1956 r. został powołany przez Przewodniczącego Prezydium MRN na stanowisko dyrektora w Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji w Szczecinie.

W następnej kadencji był radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie, Przewodniczącym Komisji Gospodarki i Budownictwa WRN w Szczecinie, a następnie przez dwie kadencje ponownie radnym MRN w Szczecinie.

Za jego kadencji na stanowisku dyrektora Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji nastąpił rozwój sieci wodociągowej i kanalizacyjnej w Szczecinie, m.in. wybudowano nowe ujęcie głębinowe wody w Zdrojach (budowę rozpoczęto w 1958 r. a zakończono w 1963 r.).

Ze względu na zły stan zdrowia, będący m.in. konsekwencją przeżyć czasu wojennego przeszedł na rentę i wcześniejszą emeryturę. Uchwałą Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie został odwołany 31 grudnia 1970 roku ze stanowiska dyrektora Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Szczecinie.

Zmarł nagle 7 czerwca 1982 r. i został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie podczas skromnej uroczystości z udziałem bliskich i rodziny.

Nagrody i odznaczenia

Nagradzany za swoją pracę, m.in. w 1948 r. przez Komisję Aktywizacji Regionu Szczecińskiego przy Komitecie Rady Ministrów "za wydajną pracę i działalność związaną z odbudową i zagospodarowaniem regionu", w 1960 r. za zajęcie przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji pierwszego miejsca we współzawodnictwie krajowym.

Za osiągnięcia zawodowe odznaczony m.in.:

  • Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski,
  • Złotym Krzyżem Zasługi,
  • Złotą i Srebrną Odznaką Gryfa Pomorskiego i innymi odznaczeniami resortowymi.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Zbigniew Szymański