Jan Młodawski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 4: Linia 4:
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
'''Jan Młodawski''' urodził się [[1 stycznia]] [[1943]] roku w Gosaniu na kielecczyźnie.
+
'''Jan Młodawski''' urodził się [[1 stycznia]] [[1943]] roku w Gosaniu na Kielecczyźnie. Studiował na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie. W marcu 1967 roku zagrał Caramanchela i Ozoria w ''Zielonym gilu'' T. de Moliny w reż. Haliny Gryglaszewskiej (przedstawienie dyplomowe studentów IV roku). Po ukończeniu studiów został zaangażowany do krakowskiego Teatru Rozmaitości. Tam 31 sierpnia 1967 roku zadebiutował w roli Ostapa Bendera w ''12 krzesłach'' I. Ilfa i E. Pietrowa w reż. Haliny Gryglaszewskiej. Pełen ekspresji i dynamiki oraz niezaprzeczalnego uroku osobistego spryciarz w interpretacji Młodawskiego, natychmiast zwrócił uwagę krytyków i publiczności na tego aktora. W tym samym roku został członkiem Grupy „Proscenium”, działającej przy Teatrze Rozmaitości. Do ważniejszych ról z okresu krakowskiego zaliczyć można Rosenkrantza w ''Hamlecie'' W. Shakespeare'a, Antoniego w ''Niemcach'' L. Kruczkowskiego, Hajmona w ''Antygonie'' Sofoklesa, Urzędnika w ''Nosie'' M. Gogola, Janka w ''Czarodziejskim groszu'' W. Gębika.
Studiował na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie. W marcu 1967 roku zagrał Caramanchela i Ozoria w ''Zielonym gilu'' T. de Moliny w reż. Haliny Gryglaszewskiej (przedstawienie dyplomowe studentów IV roku). Po ukończeniu studiów został zaangażowany do krakowskiego Teatru Rozmaitości. Tam 31 sierpnia 1967 roku zadebiutował w roli Ostapa Bendera w ''12 krzesłach'' I. Ilfa i E. Pietrowa w reż. Haliny Gryglaszewskiej. Pełen ekspresji i dynamiki oraz niezaprzeczalnego uroku osobistego spryciarz w interpretacji Młodawskiego, natychmiast zwrócił uwagę krytyków i publiczności na tego aktora. W tym samym roku został członkiem Grupy „Proscenium”, działającej przy Teatrze Rozmaitości. Do ważniejszych ról z okresu krakowskiego zaliczyć można Petersa w ''Niemcach'' L. Kruczkowskiego, Hajmona w ''Antygonie'' Sofoklesa. Zagrał m.in. Nosa Gogola w inscenizacji Jana Łukowskiego i w Soli Łukowskiego i Polewki.  w roli Rosenkrantza w ''Hamlecie'' W. Shakespeare'a.
 
  
 
+
W 1975 roku wyjechał do '''[[Szczecin|Szczecina]]'''. Przez pięc lat był aktorem [[Państwowe Teatry Dramatyczne|Państwowych Teatrów Dramatycznych]]. Na tutejszej scenie zadebiutował rolą Widma w nowej adaptacji ''Wesela'' S. Wyspiańskiego w reż. [[Józef Gruda|Józefa Grudy]]. Grał także w spektaklach dla dzieci, m.in. tytułową rolę w bajce ''Drewniaczek''. Poza rodzimą sceną  z powodzeniem występował w szczecińskich teatrach „Krypta” i „13 Muz”. Współpracował z rozgłośnią PR i z ośrodkiem telewizyjnym.
 
 
Ze '''[[Szczecin|Szczecinem]]''' związany w latach 1970-1975. Był aktorem [[Państwowe Teatry Dramatyczne|Państwowych Teatrów Dramatycznych]]. Na tutejszej scenie zadebiutował rolą Widma we wznowionej adaptacji ''Wesela'' S. Wyspiańskiego. Grał także w spektaklach dla dzieci, m.in. tytułową rolę w bajce ''Drewniaczek''. Poza teatrem występował z powodzeniem w szczecińskich teatrach „Krypta” i „13 Muz”. Współpracował z rozgłośnią PR i z ośrodkiem telewizyjnym  
 
  
 
W 1975 roku przeniósł sie do Warszawy. Kolejno był aktorem teatrów Rozmaitości (1975-1983), Komedia (1983-1984) i Dramatycznego (1984-1989). W sez. 1989/90 wystepował w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim. W 1990 roku ponrócił do Warszawy. W latach 1990-2010 był asystentem reżysera w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej. Sporadycznie na tej scenie występował jako aktor.
 
W 1975 roku przeniósł sie do Warszawy. Kolejno był aktorem teatrów Rozmaitości (1975-1983), Komedia (1983-1984) i Dramatycznego (1984-1989). W sez. 1989/90 wystepował w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim. W 1990 roku ponrócił do Warszawy. W latach 1990-2010 był asystentem reżysera w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej. Sporadycznie na tej scenie występował jako aktor.

Wersja z 23:09, 9 mar 2015

Jan Młodawski (ur. 1943) – aktor, reżyser teatralny

STRONA W BUDOWIE

Życiorys

Jan Młodawski urodził się 1 stycznia 1943 roku w Gosaniu na Kielecczyźnie. Studiował na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie. W marcu 1967 roku zagrał Caramanchela i Ozoria w Zielonym gilu T. de Moliny w reż. Haliny Gryglaszewskiej (przedstawienie dyplomowe studentów IV roku). Po ukończeniu studiów został zaangażowany do krakowskiego Teatru Rozmaitości. Tam 31 sierpnia 1967 roku zadebiutował w roli Ostapa Bendera w 12 krzesłach I. Ilfa i E. Pietrowa w reż. Haliny Gryglaszewskiej. Pełen ekspresji i dynamiki oraz niezaprzeczalnego uroku osobistego spryciarz w interpretacji Młodawskiego, natychmiast zwrócił uwagę krytyków i publiczności na tego aktora. W tym samym roku został członkiem Grupy „Proscenium”, działającej przy Teatrze Rozmaitości. Do ważniejszych ról z okresu krakowskiego zaliczyć można Rosenkrantza w Hamlecie W. Shakespeare'a, Antoniego w Niemcach L. Kruczkowskiego, Hajmona w Antygonie Sofoklesa, Urzędnika w Nosie M. Gogola, Janka w Czarodziejskim groszu W. Gębika.

W 1975 roku wyjechał do Szczecina. Przez pięc lat był aktorem Państwowych Teatrów Dramatycznych. Na tutejszej scenie zadebiutował rolą Widma w nowej adaptacji Wesela S. Wyspiańskiego w reż. Józefa Grudy. Grał także w spektaklach dla dzieci, m.in. tytułową rolę w bajce Drewniaczek. Poza rodzimą sceną z powodzeniem występował w szczecińskich teatrach „Krypta” i „13 Muz”. Współpracował z rozgłośnią PR i z ośrodkiem telewizyjnym.

W 1975 roku przeniósł sie do Warszawy. Kolejno był aktorem teatrów Rozmaitości (1975-1983), Komedia (1983-1984) i Dramatycznego (1984-1989). W sez. 1989/90 wystepował w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim. W 1990 roku ponrócił do Warszawy. W latach 1990-2010 był asystentem reżysera w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej. Sporadycznie na tej scenie występował jako aktor.

Twórczość artystyczna (Szczecin)

Teatr

Tytuł Autor Reżyseria Forma twórczości Postać Teatr Data premiery
Wesele Stanisław Wyspiański Józef Gruda obsada aktorska Widmo Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 10 maja 1970
Drewniaczek Ludwik Świeżawski Ewa Kołogórska obsada aktorska Drewniaczek Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 31 października 1970
Hamlet William Shakespeare Józef Gruda obsada aktorska Marcello Państwowe Teatry Dramatyczne (Sala ks. Bogusława Zamku Książąt Pomorskich) 15 stycznia 1971
Dialogus de Passione abo Żałosna Tragedyja o Męce Jezusa Anonim Jitka Stokalska obsada aktorska Jan Ewangelista; Prologus Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 28 marca 1971
Rewizor Mikołaj Gogol Jitka Stokalska obsada aktorska Chlestakow Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 26 września 1971
Dundo Maroje albo Rzymska kurtyzana Marin Drżić Jitka Stokalska obsada aktorska Maro Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 11 listopada 1971
Pan Puntila i jego sługa Matti Bertolt Brecht Czesław Staszewski obsada aktorska Kelner Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 16 kwietnia 1972
Pelikan August Strindberg Jitka Stokalska obsada aktorska Syn Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 16 czerwca 1972
Romans z wodewilu Władysław Krzemiński Wojciech Jesionka obsada aktorska Witold Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 7 października 1972
Lubow Jarowaja Konstanty Treniew Piotr Monastyrski obsada aktorska Pikałow Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 15 grudnia 1972
Śmierć Kopernika Józef Gruda Józef Gruda obsada aktorska Speaker; Tidemann Gise Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 28 lutego 1973
Oskarżyciel publiczny Fritz Hochwalder Józef Gruda obsada aktorska Grebaeuval Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 9 czerwca 1973
Król Edyp Sofokles Aleksander Strokowski obsada aktorska Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 20 października 1973
Awantura w Chioggi Carlo Goldoni Jitka Stokalska obsada aktorska Toffolo Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 10 marca 1974



Telewizja

Tytuł sztuki Autor Scenariusz (Adaptacja) Reżyseria Realizacja telewizyjna Postać Data premiery
Noc w oberży „Pod Wielkim Dzikiem” Iwan Turgieniew Wojciech Jesionka Ryszard Zawidowski obsada aktorska 27 grudnia 1970
Hamlet William Shakespeare Józef Gruda Józef Gruda Janusz Rudnicki Marcello 20 września 1971
Pułapka z mahoniu Wiesław Andrzejewski Czesław Staszewski Czesław Staszewski Ryszard Zawidowski Radiotelegrafista 26 stycznia 1973
Inwazja jaszczurów Karel Čapek (Wojciech Jesionka) Wojciech Jesionka Ryszard Zawidowski Dziennikarz 3 marca 1973
W myślach mych jesteś Anna Czornij, Józef Bursewicz Czesław Staszewski Janusz Rudnicki obsada aktorska 19 sierpnia 1973
I doszedłeś, mój żołnierzu Ryszard Liskowacki Andrzej Androchowicz Andrzej Androchowicz obsada aktorska 27 kwietnia 1975



Zdjęcia ze spektakli telewizyjnych



Nagrody

  • 1973 – nagroda za spektakl Pociągi pod specjalnym nadzorem na VIII OFTJA we Wrocławiu
  • 1974 – Nagroda Główna ZG ZMS za spektakl Pamiętnik wariata na IX OFTJA we Wrocławiu
  • 1978 – nagroda jury, nagroda Zarządu Głównego RSW Prasa - Książka - Ruch, nagroda publiczności, nagroda dziennikarzy za spektakl Listy z rabarbaru na OFTJA w Toruniu
  • 1990 – nagroda jury, Grand Prix Geras oraz nagroda Regionu „Solidarność” za monodram Pociągi pod specjalnym nadzorem wg Hrabala na XIV WROSTJA we Wrocławiu