Jan Maria Jackowski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 00:20, 17 lut 2011 autorstwa Busol (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę „Jan Maria Jackowski , polityk, pisarz, dziennikarz, historyk, poseł na Sejm III kadencji. Życiorys Jan Maria Jackowski urodził się 23 stycznia 1958 roku w Olsztynie...”)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Maria Jackowski , polityk, pisarz, dziennikarz, historyk, poseł na Sejm III kadencji. Życiorys Jan Maria Jackowski urodził się 23 stycznia 1958 roku w Olsztynie. Jest synem Jerzego Jackowskiego (1912 – 1976), zasłużonego leśnika i wybitnego działacza ochrony przyrody oraz Jadwigi z Kornagów (1915 – 2006), ekologa, popularyzatora polskiej kultury i przyrody, nauczyciela akademickiego, publicystki. Jan Maria Jackowski od 1959 zamieszkał w Szczecinie. W 1972 roku ukończył Szkołę Podstawową nr 64 w Szczecinie, w 1976 został absolwentem V Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Szczecinie i uzyskał maturę. W marcu 1976 był finalistą II Olimpiady Historycznej. W 1976 zamieszkał w Warszawie i podjął studia w zakresie historii, doktryn politycznych i prawnych oraz dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim uzyskując w 1982 r. tytuł magistra historii. Jest także absolwentem Podyplomowych Studiów Uniwersytetu Warszawskiego z zakresu technik wizualizacji i obrazowania w 1982 r., a także absolwentem Studiów Podyplomowych w zakresie zarządzania nieruchomościami w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im Leona Koźmińskiego w 2007 r. W okresie studiów był związany z opozycją; uczestniczył w zajęciach Uniwersytetu Latającego (UL), następnie Towarzystwa Kursów Naukowych (TKN), sympatyzował z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO), współpracował z podziemną poligrafią. 11 grudnia 2002 r. Instytut Pamięci Narodowej wydał zaświadczenie nr 618/02, w którym nadał mu status pokrzywdzonego. Aktywnie uczestniczył również w życiu artystycznym w kręgu Galerii Repassage i Repassage 2. Uprawiał twórczość fotograficzną, był autorem 4 wystaw indywidualnych. Pracę dziennikarską rozpoczął w 1981 r. w "Tygodniku Solidarność" (fotoreporter), jako publicysta zadebiutował w "Tygodniku Powszechnym" w 1982 r. W 1983 r. odbywał obowiązkową służbę wojskową; ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy przy Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej w Koszalinie, praktykę dowódczą odbywał w 124 pułku obrony przeciwlotniczej w XII Zmechanizowanej Dywizji w Szczecinie. W latach 1984 – 1990 był redaktorem, a następnie sekretarzem redakcji kwartalnika „Fotografia” w Wydawnictwie Arkady . Od 1990 do 2010 był dziennikarzem Telewizji Polskiej. Jest autorem ponad 1000 publikacji prasowych w ponad 40 tytułach prasy krajowej i zagranicznej oraz kilkunastu książek. Żonaty od 1989 r. Z żoną Agnieszką, z zawodu filozofem i pedagogiem, wychowują 6 córek.

Działalność publiczna i polityczna W latach 1987 – 1989 był wiceprzewodniczącym Rady Pracowniczej w Wydawnictwie ARKADY. W 1988 był współzałożycielem reaktywowanej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” przy Wydawnictwie ARKADY. W 1993 został powołany przez Lecha Wałęsę w skład Rady d.s. Mediów i Informacji przy Prezydencie RP (do 1995). Brał udział w pracach zespołu mediów elektronicznych mających na celu zapewnienia warunków dla pluralizmu rynku telewizyjnego w Polsce i tworzenia otwartego forum debaty publicznej. W 1997 został posłem na Sejm III kadencji z podwarszawskiej listy Akcji Wyborczej Solidarność. Pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Kultury i Środków Przekazu. W 2001 należał krótko do Przymierza Prawicy. W tym samym roku z listy AWSP bez powodzenia ubiegał się o reelekcję jako bezpartyjny z poparciem ZChN. W 2002 uzyskał mandat radnego m.st. Warszawy. W latach 2002–2004 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego, a w latach 2004 - 2005 przewodniczącego rady. Od 2005 do 2007 był sędzią Trybunału Stanu. 27 kwietnia 2007 - zarządzeniem Przewodniczącego Trybunału Stanu - został wyznaczony do pięcioosobowego składu orzekającego rozpoznającego w pierwszej instancji sprawę Emila Wąsacza. Rozpoczęte postępowanie nie zostało zakończone z powodu decyzji Sejmu RP z 7 września 2007 o skróceniu kadencji parlamentu i tym samym Trybunału Stanu. W 2000 r. był członkiem-założycielem Stowarzyszenia Przyjaciół Pomorza Zachodniego "Klub Szczeciński", które współdziałało z władzami Szczecina przy sprowadzeniu Pomnika Bartolomeo Colleoniego w Szczecinie, w latach 2002 – 2006 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Stowarzyszenia. Od 2001 r. jest członkiem Rady Powierniczej Zamku Królewskiego w Warszawie. Programy telewizyjne Jana Maria Jackowski był twórcą bądź współtwórcą następujących cykli programów w Telewizji Polskiej: · Drogi do wolności (1992), · Gabinet cieni(1990, z Waldemarem Kosińskim i Szczepanem Żarynem), · Interpelacje (1989 – 1991, z Waldemarem Kosińskim i Szczepanem Żarynem), · Pro Familia (1994 – 1995, ze Szczepanem Żarynem), · Rodzina Rodzinie (1991- 1997) , · Nadzieja jutra (1994, ze Szczepanem Żarynem).

Ważniejsze publikacje książkowe

· Interpelacje. Kulisy manipulacji (1991, ze Szczepanem Żarynem), · Bitwa o Polskę (1993), · Bitwa o Prawdę (1997), · Usłyszeć głos ludzi (2001) · Drogi i bezdroża III RP (2004), · Polska w globalnej sieci (2005), · Na tropach IV RP (2007) · Czas rodzin (2007), · Znad Dniepru nad Odrę. Wspomnienia matki i syna (2008, z Jadwigą Jackowską), · Bitwa o Polskę w Europie (2010). Bibliografia: · Strona internetowa: www.jmjackowski.pl · Jadwiga Jackowska, Jan Maria Jackowski, Znad Dniepru nad Odrę. Wspomnienia matki i syna, Warszawa 2008 · Nie jestem koniunkturalistą, z JM Jackowskim rozmawia Mariusz Bober, Nasz Dziennik, 29 – 30.03. 2008 · Who is Who w Polsce 2002, t. 1 s. 655 · Almanach Polskiej Władzy 1989 – 2002, Warszawa 2002, s. 717 · Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. III kadencja. Przewodnik (2), Warszawa 1999, s. 73. · Nikogo nie potępiam, Rozmowa Jana Grzegorczyka i Pawła Kozackiego OP, W Drodze, nr 9/1997, s. 4 - 17 · Nie jestem „zawodowym katolikiem”, Rozmowa Ewy Bonieckiej, Sukces, nr 10/1998, s. 19 – 21. · Trzeba być cały czas obecnym, Rozmowa Andrzeja Nowaka, Arcana, nr 18/1997, s. 51 – 59.