Janina Matysik: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 11 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 2: Linia 2:
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
Janina Matysik urodziła się [[10 maja]] [[1922]] roku w Lesznie. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (1948–1951) u profesorów Jana Piaseckiego i Eustachego Wasilkowskiego oraz w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1951–1953) u znanego batalisty Michała Byliny.
+
'''Janina Matysik''' urodziła się [[10 maja]] [[1922]] roku w Lesznie. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (1948–1951) u profesorów Jana Piaseckiego i Eustachego Wasilkowskiego oraz w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1951–1953) u znanego batalisty Michała Byliny.
 
   
 
   
Tuż po ukończeniu studiów, w 1954 roku, osiadła w Szczecinie, wiążąc się na długie lata z tutejszym środowiskiem artystycznym. W 1956 roku jako stypendystka Ministerstwa Kultury przebywała we Włoszech. Malowała głównie martwe natury i pejzaże, przenosząc na grunt szczeciński tradycje warszawskiego koloryzmu, przefiltrowanego przez doświadczenia sztuki abstrakcyjnej. Wspólnie ze szczecińskimi twórcami brała udział w wielu zbiorowych ekspozycjach, począwszy od słynnej Wystawy Młodej Plastyki w warszawskim Arsenale (1955). Prezentowała swoje prace na wielu wystawach w kraju – w Poznaniu, Wrocławiu, Radomiu, Zielonej Górze, Bielsku-Białej, Łodzi, Olsztynie i Katowicach oraz na wystawach zagranicznych – w Ystad i Visby (Szwecja) Aarhus i Skagen, (Dania) Rydze (Łotwa), w Burgas (Bułgaria), Pradze (wówczas Czechosłowacja), Budapeszcie (Węgry), a także  w Lubece i trzykrotnie w rostockiej Kunsthalle (1970, 1975, 1981). Miała w Szczecinie szereg wystaw indywidualnych, dokumentujących efekty jej stale rozwijającej się twórczości (1960, 1962, 1969, 1971, 1975, 1977, 1979). Prezentowała też swoje wystawy monograficzne w Poznaniu (1961, 1970, 1975), Koszalinie i Lublinie. Prace Janiny Matysik znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu, Muzeum Okręgowego w Olsztynie oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą (Szwecja, Niemcy).
+
Tuż po ukończeniu studiów, w 1954 roku, osiadła w '''[[Szczecin|Szczecinie]]''', wiążąc się na długie lata z tutejszym środowiskiem artystycznym. W 1956 roku jako stypendystka Ministerstwa Kultury przebywała we Włoszech. Malowała głównie martwe natury i pejzaże, przenosząc na grunt szczeciński tradycje warszawskiego koloryzmu, przefiltrowanego przez doświadczenia sztuki abstrakcyjnej. Wspólnie ze szczecińskimi twórcami brała udział w wielu zbiorowych ekspozycjach, począwszy od słynnej Wystawy Młodej Plastyki w warszawskim Arsenale (1955). Prezentowała swoje prace na wielu wystawach w kraju – w Poznaniu, Wrocławiu, Radomiu, Zielonej Górze, Bielsku-Białej, Łodzi, Olsztynie i Katowicach, oraz na wystawach zagranicznych – w Ystad i Visby (Szwecja) Aarhus i Skagen, (Dania) Rydze (Łotwa), w Burgas (Bułgaria), Pradze (wówczas Czechosłowacja), Budapeszcie (Węgry), a także  w Lubece i trzykrotnie w rostockiej Kunsthalle (1970, 1975, 1981). Miała w [[Szczecin|Szczecinie]] szereg wystaw indywidualnych, dokumentujących efekty jej stale rozwijającej się twórczości (1960, 1962, 1969, 1971, 1975, 1977, 1979). Prezentowała też swoje wystawy monograficzne w Poznaniu (1961, 1970, 1975), [[Koszalin|Koszalinie]] i Lublinie. Prace Janiny Matysik znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w [[Szczecin|Szczecinie]], Warszawie i Wrocławiu, Muzeum Okręgowego w Olsztynie oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą (Szwecja, Niemcy).
 
 
Zmarła [[19 stycznia]] [[1996]] roku w Szczecinie. Pochowana w Zdunach k. Krotoszyna (woj. wielkopolskie). Z inicjatywy [[Stowarzyszenie "Czas Przestrzeń Tożsamośc|Stowarzyszenia „Czas Przestrzeń Tożsamość”]] na [[Cmentarz Centralny|Cmentarzu Centralnym]] w Szczecinie posadzono [[Dąb Pamięci]] poświęcony Janinie Matysik.
 
  
 +
Zmarła [[19 stycznia]] [[1996]] roku w [[Szczecin|Szczecinie]]. Została pochowana w Zdunach k. Krotoszyna (woj. wielkopolskie). Z inicjatywy szczecińskiego Stowarzyszenia „Czas Przestrzeń Tożsamość”  w 2009 roku na [[Cmentarz Centralny|Cmentarzu Centralnym]] posadzono [[Drzewko Pamięci]], którym uhonorowano Janinę Matysik jako osobę zasłużoną dla [[Szczecin|Szczecina]]
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
  
Linia 20: Linia 19:
 
[[Kategoria:Ludzie kultury]]
 
[[Kategoria:Ludzie kultury]]
 
[[Kategoria:Malarze]]
 
[[Kategoria:Malarze]]
 +
[[Kategoria:Drzewka pamięci]]

Aktualna wersja na dzień 19:13, 22 cze 2016

Janina Matysik (1922–1996) – artystka malarka

Życiorys

Janina Matysik urodziła się 10 maja 1922 roku w Lesznie. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (1948–1951) u profesorów Jana Piaseckiego i Eustachego Wasilkowskiego oraz w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1951–1953) u znanego batalisty Michała Byliny.

Tuż po ukończeniu studiów, w 1954 roku, osiadła w Szczecinie, wiążąc się na długie lata z tutejszym środowiskiem artystycznym. W 1956 roku jako stypendystka Ministerstwa Kultury przebywała we Włoszech. Malowała głównie martwe natury i pejzaże, przenosząc na grunt szczeciński tradycje warszawskiego koloryzmu, przefiltrowanego przez doświadczenia sztuki abstrakcyjnej. Wspólnie ze szczecińskimi twórcami brała udział w wielu zbiorowych ekspozycjach, począwszy od słynnej Wystawy Młodej Plastyki w warszawskim Arsenale (1955). Prezentowała swoje prace na wielu wystawach w kraju – w Poznaniu, Wrocławiu, Radomiu, Zielonej Górze, Bielsku-Białej, Łodzi, Olsztynie i Katowicach, oraz na wystawach zagranicznych – w Ystad i Visby (Szwecja) Aarhus i Skagen, (Dania) Rydze (Łotwa), w Burgas (Bułgaria), Pradze (wówczas Czechosłowacja), Budapeszcie (Węgry), a także w Lubece i trzykrotnie w rostockiej Kunsthalle (1970, 1975, 1981). Miała w Szczecinie szereg wystaw indywidualnych, dokumentujących efekty jej stale rozwijającej się twórczości (1960, 1962, 1969, 1971, 1975, 1977, 1979). Prezentowała też swoje wystawy monograficzne w Poznaniu (1961, 1970, 1975), Koszalinie i Lublinie. Prace Janiny Matysik znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu, Muzeum Okręgowego w Olsztynie oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą (Szwecja, Niemcy).

Zmarła 19 stycznia 1996 roku w Szczecinie. Została pochowana w Zdunach k. Krotoszyna (woj. wielkopolskie). Z inicjatywy szczecińskiego Stowarzyszenia „Czas Przestrzeń Tożsamość” w 2009 roku na Cmentarzu Centralnym posadzono Drzewko Pamięci, którym uhonorowano Janinę Matysik jako osobę zasłużoną dla Szczecina

O Janinie Matysik

  • Jadwiga Najdowa: Podstawowe komponenty obrazu - barwa, światło, faktura, poddane świadomemu procesowi twórczemu zespalały się w konfigurację poetycką, w której kreowanie wyższych znaczeń stawało się metaforą, powodującą z kolei odniesienia do rzeczywistości – soczystej zieleni oziminy, płowej jasności piasków i wszystko ogarniającej przestrzeni. Doprowadzone do abstrakcji uogólnienie, będące ostatecznym rezultatem twórczego wysiłku, miało przecież u swego podłoża intymny, subiektywny kontakt ze światem, z naturą, jej postrzeganiem i odczuciem – było więc projekcją osobowości. Malarstwo Janiny Matysik uzmysławia pełnię akceptacji życia, optymistyczną wiarę w sens istnienia, estetyczną postawę afirmującą piękno.





IES64.png
Autor opracowania: Maria Łopuch