Justus Sagebaum: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 16: Linia 16:
 
'''Justus Sagebaum''' '''(1685-1758)''' - pastor w [[Pęzino|Pęzinie]].
 
'''Justus Sagebaum''' '''(1685-1758)''' - pastor w [[Pęzino|Pęzinie]].
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==
Justus Sagebaum urodził się [[15 września]] [[1685]] roku w Lutkowie niedaleko [[Dobrzany|Dobrzan]]. Uczył się w szkole miejskiej w [[Stargard]]zie, a od [[1703]] w kolegium Gröninga. W [[1706]] wyjechał na studia do Jeny, następnie studiował teologię w Halle (1708). Po ukończeniu studiów przez rok był nauczycielem. Po powrocie na Pomorze osiadł w Pęzinie, gdzie od [[1710]] roku był pastorem. W [[1717]] roku został powołany na parafię do Żukowa. W roku [[1720]] uzyskał mianowanie na subrektora w Stargardzie. Równocześnie otrzymał propozycję ponownego objęcia parafii w Pęzinie, z której skorzystał. Był także pastorem w Golinie, Barzkowicach i [[Ulikowo|Ulikowie]]. Doszedł do godności seniora synodu dobrzańskiego.
+
Justus Sagebaum urodził się [[15 września]] [[1685]] roku w Lutkowie niedaleko [[Dobrzany|Dobrzan]]. Uczył się w szkole miejskiej w [[Stargard]]zie, a od [[1703]] w kolegium Gröninga. W [[1706]] wyjechał na studia do Jeny, następnie studiował teologię w Halle (1708). Po ukończeniu studiów przez rok był nauczycielem. Po powrocie na Pomorze osiadł w Pęzinie, gdzie od [[1710]] roku był pastorem. W [[1717]] roku został powołany na parafię do Żukowa. W roku [[1720]] uzyskał mianowanie na subrektora w Stargardzie. Równocześnie otrzymał propozycję ponownego objęcia parafii w Pęzinie, z której skorzystał. Był także pastorem w Golinie, Barzkowicach i Ulikowie. Doszedł do godności seniora synodu dobrzańskiego.
  
 
Jest autorem kilku tekstu okolicznościowego oraz dotyczących przeszłości regionu.
 
Jest autorem kilku tekstu okolicznościowego oraz dotyczących przeszłości regionu.

Wersja z 14:51, 1 sie 2019

Justus Sagebaum
pastor
Data urodzenia 15 września 1685
Miejsce urodzenia Lutkowo
Data śmierci 22 stycznia 1758
Miejsce śmierci Pęzino
Lata działalności 1710-1758
Narodowość niemiecka


Justus Sagebaum (1685-1758) - pastor w Pęzinie.

Życiorys

Justus Sagebaum urodził się 15 września 1685 roku w Lutkowie niedaleko Dobrzan. Uczył się w szkole miejskiej w Stargardzie, a od 1703 w kolegium Gröninga. W 1706 wyjechał na studia do Jeny, następnie studiował teologię w Halle (1708). Po ukończeniu studiów przez rok był nauczycielem. Po powrocie na Pomorze osiadł w Pęzinie, gdzie od 1710 roku był pastorem. W 1717 roku został powołany na parafię do Żukowa. W roku 1720 uzyskał mianowanie na subrektora w Stargardzie. Równocześnie otrzymał propozycję ponownego objęcia parafii w Pęzinie, z której skorzystał. Był także pastorem w Golinie, Barzkowicach i Ulikowie. Doszedł do godności seniora synodu dobrzańskiego.

Jest autorem kilku tekstu okolicznościowego oraz dotyczących przeszłości regionu.

  • 1730 - Die Durch einen seligen Tod angetretene Ferien, Wolte den 18. Julii 1729. Als an dem Hochseeligen Todes-Tage Des ... Herrn Martin Adrian von Borck ..., Stargard: Tiller
  • 1755 - Nachricht von dem ehemaligen und gegenwärigen Zustande des Klosters Marienfließ, [w:] Dähnert, Pommersche Bibliothek. - Greifswald: Struck. Bd. 4, St. 6, s. 207-217.
  • 1755 - Anzeige von zwenen goldenen Ringen, [w:] Dähnert, Pommersche Bibliothek. - Greifswald: Struck. Bd. 4, St. 8, s. 295-296.
  • 1756 - Nachricht von der Religions-Veränderung, des ehemaligen Churfürstl. Brandenbl. Geheimtenraths und Hinterpommerschen Hofgerichts-Präsidentens [et]c. Ewald von Kleist, [w:] Dähnert, Pommersche Bibliothek. - Greifswald: Struck. Bd. 5, St. 4, s. 121-127.
  • 1769 - Als Jacobshagens Jubel-Saal, des Synodi zum andernmahl Eröfnet nach Velangen; Ist auch hinein gegangen: Ein Opfer hinzubringen, Dis Jubel-Lied zu singen; Mit schlechter, doch vergnügter Stimm, Ein Mitglied jetzt ad interim. - Andere Auflage, Stargard: J. L. Kunst
  • 1769 - Fortgesetzter Lorbeer- und Cypressen-Baum des Jacobshagenschen Synodi; worin die Geschichte der dazu gehörigen Pfarren enthalten, Stargard: Kunst

Był dwukrotnie żonaty. W 1727 roku ożenił się Anną Elisabeth Breuning (zm. 1727), trzy lata później w Piaseczniku z Sophie Charlotte Zitelmann (zm. 1795).

Zmarł 22 stycznia 1785 roku w Pęzinie.


Bibliografia

  • Moderow, Hans. Die Evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart. T. 1. Stettin: Niekammer, 1903, s. 279.
  • [1]



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Agata Michalska