Kępa Parnicka

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 00:29, 25 lis 2010 autorstwa Busol (dyskusja | edycje) (1 wersja)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Wikipedia.jpg
Artykuł może zawierać treści pochodzące z Wikipedii.


= Kępa Parnicka
= Kępa Parnicka
Zrób zdjęcie tego miejsca: Pomóż nam
Nazwa niemiecka Silberwiese
Akwen


Wikipedia.jpg
Artykuł może zawierać treści pochodzące z Wikipedii.

Geolokalizacja: 53,24

Kępa Parnicka (do 1945 (niem.) Silberwiese) – wyspa w Szczecinie na Międzyodrzu, położona pomiędzy Odrą Zachodnią i Parnicą.

Charakterystyka

Jej powierzchnia wynosi 21,21 ha. Na północy Kanał Zielony oddziela ją od Łasztowni natomiast w południowej części jest połączona z Wyspą Zieloną groblą usypaną przez stare koryto Parnicy.

Historia

Od 1243 stanowiła własność Szczecina, używana jako miejsce wypasu bydła i pozyskiwania drewna. W XVII wieku, podczas panowania szwedzkiego, zabudowana fortyfikacjami. W XVIII wieku fortyfikacje na wyspie zostały rozebrane. Rozpoczęto osuszanie terenu i wznoszenie magazynów. Niemiecka nazwa wyspy oznacza dosłownie srebrną łąkę z uwagi na istniejącą tu swego czasu hutę srebraPrzewodnik po Szczecinie.

W 1841 wyspę kupiło Towarzystwo Budowy Kolei. W 1846 w północnej części zbudowano przecinający wyspę nasyp kolejowy (pomiędzy współczesnym dworcem Szczecin Główny i stacją Szczecin Port Centralny), zaś jej południową część przeznaczono pod zabudowę mieszkalną. W 1850 powstał drogowy Most Zielony łączący wyspę z Łasztownią ponad Kanałem Zielonym a w 1854 Most Dworcowy, łączący ją z lewobrzeżną częścią Szczecina. W 1868 r. wzdłuż linii kolejowej przecinającej północną część wyspy wybudowano blaszany tunel w celu ochrony przeciwpożarowej pobliskich składów od iskier sypiących się z kominów przejeżdżających lokomotyw. Tunel został zdemontowany w 1924 r.Stary Szczecin na fotografiach: Kanał Zielony, Kępa Parnicka i Łasztownia

W czasie II wojny światowej na Kępie Parnickiej mieścił się obóz pracy przymusowej. W 1944 większa część zabudowań została zniszczona w wyniku nalotu alianckiego.

Po 1945 nie odbudowano wysadzonego przez Niemców Mostu Dworcowego, zaś zabudowę mieszkalną zastąpiono składowo-magazynową. Do dnia dzisiejszego przetrwało jedynie 8 budynków o charakterze mieszkalnym, które stanowią część osiedla Międzyodrze-Wyspa Pucka. Główną ulicą jest Leona Heyki, przy której znajduje się m.in. baza autobusowa PKS Szczecin. Na Kępie Parnickiej znajduje się też Sanepid.

Przypisy


Zobacz też