Kapelusze (teatr): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 15 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Program Skrzat5.jpg|500px|right|thumb|Okładka piątego programu STS „Skrzat” ''[[Kapelusze]]'' z maja 1959]]
+
__NOTOC__
 +
[[Plik:Program Skrzat5.jpg|500px|right|thumb|Okładka piątego programu STS „Skrzat” ''[[Kapelusze (teatr)|Kapelusze]]'' z maja 1959]]
  
'''Kapelusze''' - piąty program [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|Studenckiego Teatrzyku Satyrycznego „Skrzat”]] w [[Szczecin|Szczecinie]] z maja 1959 roku.  
+
'''Kapelusze''' piąty program [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|Studenckiego Teatrzyku Satyrycznego „Skrzat”]] w [[Szczecin|Szczecinie]]. W maju 1959 roku spektakl został trzykrotnie zaprezentowany podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Kulturalnego Studentów w Krakowie, uzyskując nagrodę rektora PWSM z Katowic.
 
== Informacje o programie ==
 
== Informacje o programie ==
 +
* '''wyreżyserował:'''  [[Michał Rajski]]
 +
* '''literacko wykierował:'''  [[Ireneusz Krzysztof Szmidt]]
 +
* '''maluje i technicznie przyrządza:'''  [[Ryszard Reichert]]
 +
* '''przygrywają:'''  [[Tadeusz Klimowski]] (fortepian), Andrzej Mazurkiewicz (trąbka)
 +
* '''brygada techniczna:'''  Robert Sieradzki
 +
* '''a nad wszystkim czuwa:'''  FUNIA
 +
* '''premiera:''' [[Szczecin]], maj 1959
  
* '''Wyreżyserował''' - [[Michał Rajski]]
+
* '''wykonawcy:'''  [[Andrzej Androchowicz]], A. Fortuna, Stefania Funicka (Funia), J. Kaiser, [[Tadeusz Klimowski]], Anna Koławska, Kazimierz Kusiak, Andrzej Mazurkiewicz, A. Piotrowska, [[Ryszard Reichert]], I. Rekucki, [[Ireneusz Krzysztof Szmidt]], W. Żeleński (Laszlo)
* '''Literacko wykierował''' - [[Ireneusz Krzysztof Szmidt]]
 
* '''Maluje i technicznie przyrządza''' - Ryszard Reichert
 
* '''Przygrywają''' - [[Tadeusz Klimowski]] (fortepian), Andrzej Mazurkiewicz (trąbka)
 
* '''Brygada techniczna''' - Robert Sieradzki
 
* '''A nad wszystkim czuwa'''  - FUNIA
 
* '''Premiera - maj 1959'''
 
 
 
 
 
* '''Wykonawcy''' - [[Andrzej Androchowicz]], A. Fortuna, Stefania Funicka (Funia), J. Kaiser, [[Tadeusz Klimowski]], A. Koławska, Kazimierz Kusiak, Andrzej Mazurkiewicz, A. Piotrowska, [[Ryszard Reichert]], I. Rekucki, [[Ireneusz Krzysztof Szmidt]], W. Żeleński (Laszlo)
 
  
  
Linia 25: Linia 24:
 
** Niezmartwychwstani ([[Ireneusz Krzysztof Szmidt|I.K. Szmidt]])
 
** Niezmartwychwstani ([[Ireneusz Krzysztof Szmidt|I.K. Szmidt]])
 
** Zabawa z globusem ([[Michał Rajski|M. Rajski]])
 
** Zabawa z globusem ([[Michał Rajski|M. Rajski]])
** Błazen Friko (J. Prutkowski)
+
** Błazen Friko (J. Prutkowski) - wyk. [[Andrzej Androchowicz]]
** Zwierzęta hr. Cagliostro (A. Bursa)
+
** Zwierzęta hr. Cagliostro (A. Bursa) - wyk. [[Ryszard Reichert]]
 
** Żakeria (A. Bursa)
 
** Żakeria (A. Bursa)
 
** U Serafina (T. Śliwiak)
 
** U Serafina (T. Śliwiak)
Linia 36: Linia 35:
 
** Literatura i naród ([[Ryszard Liskowacki|R. Liskowacki]])
 
** Literatura i naród ([[Ryszard Liskowacki|R. Liskowacki]])
 
** ...??
 
** ...??
** Szymon ([[Ryszard Grabowski|R. Grabowski]])
+
** Szymon ([[Ryszard Grabowski|R. Grabowski]]) - wyk. [[Ryszard Reichert]] i [[Andrzej Androchowicz]]
** W podróży (S. Mrożek)
+
** W podróży (S. Mrożek) - wyk. Kazimierz Kusiak
** Legitymacyjki ([[Ryszard Grabowski|R. Grabowski]])
+
** Legitymacyjki ([[Ryszard Grabowski|R. Grabowski]]) - wyk. [[Ryszard Reichert]]
 
** ...??
 
** ...??
 
** Kuba i Umiak ([[Tadeusz Klimowski|T. Klimowski]])
 
** Kuba i Umiak ([[Tadeusz Klimowski|T. Klimowski]])
Linia 46: Linia 45:
 
** ...! ([[Jan Maciejowski|J. Maciejowski]])
 
** ...! ([[Jan Maciejowski|J. Maciejowski]])
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 +
 
== Zdjęcia ze spektaklu ==
 
== Zdjęcia ze spektaklu ==
 
<gallery widths=320 heights=390 perrow=3 >
 
<gallery widths=320 heights=390 perrow=3 >
 
Plik:Skrzat22a.jpg|Pierwszy z prawej [[Andrzej Androchowicz]]
 
Plik:Skrzat22a.jpg|Pierwszy z prawej [[Andrzej Androchowicz]]
Plik:Skrzat23a.jpg
+
Plik:Skrzat23a.jpg|
 +
Plik:Skrzat24a.jpg|
 
</gallery>
 
</gallery>
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
  
 +
== Udział w Ogólnopolskim Festiwalu Kulturalnym Studentów w Krakowie ==
 +
* '''7 maja 1959''' – sala Związku Zawodowego Kolejarzy, ul. Filipa 6, godz. 17.00
 +
* '''8 maja 1959''' – sala teatralna ZPAP, ul. Łobzowska 3, godz. 20.00
 +
* '''9 maja 1959''' – Dom Kultury Huty im. Lenina, ul. Majakowskiego 2, godz. 19.00
 +
<br/><br/>
 
== Nagrody ==
 
== Nagrody ==
* '''1959''' – nagroda rektora PWSM z Katowic za program ''[[Kapelusze (teatr)|Kapelusze]]'' na I Ogólnopolskim Festiwalu Kulturalnym Studentów w Krakowie (maj)
+
* '''1959''' – nagroda rektora PWSM z Katowic za program ''[[Kapelusze (teatr)|Kapelusze]]'' na I Ogólnopolskim Festiwalu Kulturalnym Studentów w Krakowie (6-10 maja)
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 
[[Plik:Kapelusze01a.jpg|600px|center|thumb|Afisz (maj 1959)]]
 
[[Plik:Kapelusze01a.jpg|600px|center|thumb|Afisz (maj 1959)]]
  
 
== Z prasy ==
 
== Z prasy ==
* ''Nikt nie liczył się z jakimkolwiek sukcesem [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|Studenckiego Teatrzyku „Skrzat”]]. Zespół ten wyjechał do Krakowa z premierą nowego programu zatytułowanego '''Kapelusze'''. Jednak już pierwszy spektakl w sali Teatru ZZK zdobył uznanie publiczności i mile zaskoczone twarze dziennikarzy, którzy po premierze wpadli za kulisy, podniosły nasz zespół na tzw. „duchu”. Reszty dokonała opinia obecnego na spektaklu członka Jury Festiwalu, p. Kazimierza Rudzkiego, który, jak głosiła nieoficjalna fama, nie wyrażał sie do końca festiwaluinaczej jak dobrze. Drugi spektakl, który odbył się w bardzo złych warunkach technicznych sali teatralnej ZPAP-u wypadł znacznie lepiej, a trzeci w dniu Święta Hutnika w Domu Kultury w Nowej Hucie przejdzie zapewne do historii Teatrzyku. Szczelnie wypełniona publicznością sala czuła się tak doskonale, że gdy jeden z członków zespołu, niechcący razem z boczną ścianą sceny wypadł na korytarz i powstał nieopisany hałas, publiczność przyjęła to za świetny numer i pomyślała, że własnie w ten sposób „podły ptak znosi swoje jajka”. Wszystkie spektakle [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|„Skrzata”]] odbywały się mimo bardzo drogich biletów (od 18 do 21 zł) przy szczelnie wypełnionych salach. W dniu „Sądu Ostatecznego” [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|„Skrzat”]] uzyskał nagrodę Rektora PWSM w Katowicach pod postacią biblioteki, pozostawiając w pobitym polu nawet renomowany kabaret gdański „To Tu”, warszawskie „Hybrydy”, wrocławski „Kalambur”, łódzki „Hurmaczek” oraz warszawski kabaret „Wielokrążek”. Jak na pierwszy ogólnopolski debiut zespół [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|Studenckiego Teatrzyku „Skrzat”]] wypadł bardzo dobrze. Aha! Kto przypadkiem będzie ogladał Kronikę Filmową z dni Festiwalu, ujrzy na czele pochodu dwóch hoplitów i zakutego w kajdany mnicha prowadzonego na grubym łańcuchu przez współczesnego opryszka, niech wie, że to [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|„Skrzat”]] w ten sposób zaprezentował swoją fantazję w pochodzie żaków krakowskich w ich dorocznym święcie Juwenalii.'' '''(''„Skrzat” w Krakowie'', „Biuletyn” 1959 nr 5)'''
+
* ''(...) Nikt nie liczył się z jakimkolwiek sukcesem [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|Studenckiego Teatrzyku „Skrzat”]]. Zespół ten wyjechał do Krakowa z premierą nowego programu zatytułowanego '''Kapelusze'''. Jednak już pierwszy spektakl w sali Teatru ZZK zdobył uznanie publiczności i mile zaskoczone twarze dziennikarzy, którzy po premierze wpadli za kulisy, podniosły nasz zespół na tzw. „duchu”. Reszty dokonała opinia obecnego na spektaklu członka Jury Festiwalu, p. Kazimierza Rudzkiego, który, jak głosiła nieoficjalna fama, nie wyrażał się do końca festiwalu inaczej jak dobrze. Drugi spektakl, który odbył się w bardzo złych warunkach technicznych sali teatralnej ZPAP-u wypadł znacznie lepiej, a trzeci w dniu Święta Hutnika w Domu Kultury w Nowej Hucie przejdzie zapewne do historii Teatrzyku. Szczelnie wypełniona publicznością sala czuła się tak doskonale, że gdy jeden z członków zespołu, niechcący razem z boczną ścianą sceny wypadł na korytarz i powstał nieopisany hałas, publiczność przyjęła to za świetny numer i pomyślała, że właśnie w ten sposób „podły ptak znosi swoje jajka”. Wszystkie spektakle [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|„Skrzata”]] odbywały się mimo bardzo drogich biletów (od 18 do 21 zł) przy szczelnie wypełnionych salach. W dniu „Sądu Ostatecznego” [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|„Skrzat”]] uzyskał nagrodę Rektora PWSM w Katowicach pod postacią biblioteki, pozostawiając w pobitym polu nawet renomowany kabaret gdański „To Tu”, warszawskie „Hybrydy”, wrocławski „Kalambur”, łódzki „Hurmaczek” oraz warszawski kabaret „Wielokrążek”. Jak na pierwszy ogólnopolski debiut zespół [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|Studenckiego Teatrzyku „Skrzat”]] wypadł bardzo dobrze. Aha! Kto przypadkiem będzie oglądał Kronikę Filmową z dni Festiwalu, ujrzy na czele pochodu dwóch hoplitów i zakutego w kajdany mnicha prowadzonego na grubym łańcuchu przez współczesnego opryszka, niech wie, że to [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|„Skrzat”]] w ten sposób zaprezentował swoją fantazję w pochodzie żaków krakowskich w ich dorocznym święcie Juwenalii.'' '''(''„Skrzat” w Krakowie'', „Biuletyn” 1959 nr 5)'''
 +
 
 +
* ''(...) Dużym powodzeniem cieszy się w szczecińskim [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|Teatrzyku Studenckim „Skrzat”]] ostatni program pt. KAPELUSZE, który uznany został za jeden z najlepszych, zaprezentowanych na krakowskich JUWENALIACH przez czołowe środowiska akademickie kraju (Warszawa, Kraków Gdańsk!). Młodzież szczecińska, jak zgodnie stwierdzają sprawozdawcy, dała spektakl oryginalny z jednego przede wszystkim powodu: to nie był szczególnie trafny lub dowcipny przyczynek do opinii, jaką młodzi wydają na temat czasów współczesnych. Ambicje są dużo szersze. „Kapelusze” - to śmiała próba przewartościowania praw moralnych, obowiązujących od czasów Kaina i Abla, to protest młodych przeciwko moralności egoizmu. [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|„Skrzat”]] celowo popada w utopię: szkicuje moralne perspektywy rozwoju człowieka, gdyby w pewnych momentach historii człowiek zachował się inaczej, niż się zachował.'' '''(''Udały się „Kapelusze” szczecińskim studentom'', [[Kurier Szczeciński|„Kurier Szczeciński”]] 1959 nr 141)'''
  
* ''Dużym powodzeniem cieszy się w szczecińskim [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|Teatrzyku Studenckim „Skrzat”]] ostatni program pt. KAPELUSZE, który uznany został za jeden z najlepszych, zaprezentowanych na krakowskich JUWENALIACH przez czołowe środowiska akademickie kraju (Warszawa, Kraków Gdańsk!). Młodzież szczecińska, jak zgodnie stwierdzają sprawozdawcy, dała spektakl oryginalny z jednego przede wszystkim powodu: to nie był szczególnie trafny lub dowcipny przyczynek do opinii, jaką młodzi wydają na temat czasów współczesnych. Ambicje są dużo szersze. „Kapelusze” - to śmiała próba przewartościowania praw moralnych, obowiązujących od czasów Kaina i Abla, to protest młodych przeciwko moralności egoizmu. [[Akademicki Teatrzyk Satyryczny „Skrzat”|„Skrzat”]] celowo popada w utopię: szkicuje moralne perspektywy rozwoju człowieka, gdyby w pewnych momentach historii człowiek zachował się inaczej, niż się zachował.'' '''(''Udały się „Kapelusze” szczecińskim studentom'', [[Kurier Szczeciński|„Kurier Szczeciński”]] 1959 nr 141)'''
+
* ''(...) „Kości” i „W podróży” - to świetne teksty i świetna gra Kazimierza Kusiaka, którego cechuje wielka swoboda i naturalność. Gest i słowo ten wykonawca ma opanowane do tego stopnia, że możemy zapomnieć o aktorstwie, a patrzeć na widowisko jak na rzeczywisty epizod. Gdyby dodać mu odpowiednich partnerów, „Kości” i „W podróży” mogłyby się stać jeszcze większym sukcesem teatrzyku. Ciekawie zapowiada się Anna Koławska, choć brak jej jeszcze rutyny, a tremę usiłuje ona zatuszować sztuczną często pewnością siebie, czy zbyt podniesionym głosem. [[Andrzej Androchowicz]] jest zupełnie dobry jako błazen Friko. Ale nie podoba mi się napuszony tekst Prutkowskiego ani koncepcja reżysera, który stwarza chwilami magnetofonową histerię w wypowiadaniu myśli błazna. Wydaje mi się, że [[Andrzej Androchowicz|Androchowicz]] nie jest należycie wykorzystany w programie „Kapelusze” i że niestety jego umiejętności i talentu nie zharmonizowano z odpowiednim tekstem. [[Ryszard Reichert]] jest dobry i naturalny w „Zwierzętach hr. Cagliostro”. (...) Stefania Gołach poprawna, ale nie porywała, chyba dzięki wrodzonej sobie stateczności. (...)Z utworów szczecińskich najlepiej wypadły dialogi [[Ryszard Grabowski|Ryszarda Grabowskiego]] „Szymon” i „Legitymacyjki”. Tekst pierwszy został zupełnie dobrze podany przez [[Ryszard Reichert|Reicherta]] i [[Andrzej Androchowicz|Androchowicza]]. Obaj popisali się niezłym opanowaniem aktorskim tak tekstu, jak i słowa. A tekst był trudny - zmuszający do nagłych przejść, zawieszenia głosu, mimiki.'' '''([[Józef Bursewicz]], ''Podróż prawie mądra'', „Dodatek literacki Głosu Szczecińskiego” nr 6, „Głos Szczeciński” 1959 nr 152, s. 4)'''
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
  
 
== Inne programy „Skrzata” ==
 
== Inne programy „Skrzata” ==
* ''[[Karuzela]]'' - czerwiec 1956
+
* ''[[Karuzela (teatr)|Karuzela]]'' czerwiec 1956
* ''[[Karuzela II]]'' - lipiec 1956 (zmieniona wersja spektaklu ''Karuzela'', przygotowana z myślą o występach w terenie)
+
* ''[[Karuzela II (teatr)|Karuzela II]]'' lipiec 1956 (zmieniona wersja spektaklu ''[[Karuzela (teatr)|Karuzela]]'', przygotowana z myślą o występach w terenie)
* ''[[Bez tytułu]]'' - listopad 1956
+
* ''[[Bez tytułu (teatr)|Bez tytułu]]'' listopad 1956
* ''[[Można i tak (teatr)|Można i tak]]'' - maj 1958
+
* ''[[Można i tak (teatr)|Można i tak]]'' maj 1958
* ''[[Co (teatr)|Co...?]]'' - marzec 1959
+
* ''[[Co (teatr)|Co...?]]'' marzec 1959
* ''[[Tu do niczego się nie zmusza]]'' - maj 1960
+
* ''[[Tu do niczego się nie zmusza (teatr)|Tu do niczego się nie zmusza]]'' maj 1960
* ''[[Historia o pchle]]'' - maj 1962  
+
* ''[[Historia o pchle (teatr)|Historia o pchle]]'' maj 1962  
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
  
 
== Żródła ==
 
== Żródła ==
 
* Materiały ze zbiorów [[User:Andriusza|Andrzeja Androchowicza]]
 
* Materiały ze zbiorów [[User:Andriusza|Andrzeja Androchowicza]]
{{Autor|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}}
+
 
 +
{{AutorP|[[User:Andriusza|Andrzej Androchowicz]]}}
 
[[Kategoria:Przedstawienia teatralne]]
 
[[Kategoria:Przedstawienia teatralne]]
 
[[Kategoria:Rok 2015]]
 
[[Kategoria:Rok 2015]]
 +
 +
[[Kategoria:Pomeranica]]
 +
[[Kategoria:Szczecin]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Teatr]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Kultura]]
 +
 +
{{RedaktorP|[[User:Duluni|Sylwia Wesołowska]]}}

Aktualna wersja na dzień 22:20, 19 lip 2017

Okładka piątego programu STS „Skrzat” Kapelusze z maja 1959

Kapelusze – piąty program Studenckiego Teatrzyku Satyrycznego „Skrzat” w Szczecinie. W maju 1959 roku spektakl został trzykrotnie zaprezentowany podczas Ogólnopolskiego Festiwalu Kulturalnego Studentów w Krakowie, uzyskując nagrodę rektora PWSM z Katowic.

Informacje o programie




Zdjęcia ze spektaklu



Udział w Ogólnopolskim Festiwalu Kulturalnym Studentów w Krakowie

  • 7 maja 1959 – sala Związku Zawodowego Kolejarzy, ul. Filipa 6, godz. 17.00
  • 8 maja 1959 – sala teatralna ZPAP, ul. Łobzowska 3, godz. 20.00
  • 9 maja 1959 – Dom Kultury Huty im. Lenina, ul. Majakowskiego 2, godz. 19.00



Nagrody

  • 1959 – nagroda rektora PWSM z Katowic za program Kapelusze na I Ogólnopolskim Festiwalu Kulturalnym Studentów w Krakowie (6-10 maja)



Afisz (maj 1959)

Z prasy

  • (...) Nikt nie liczył się z jakimkolwiek sukcesem Studenckiego Teatrzyku „Skrzat”. Zespół ten wyjechał do Krakowa z premierą nowego programu zatytułowanego Kapelusze. Jednak już pierwszy spektakl w sali Teatru ZZK zdobył uznanie publiczności i mile zaskoczone twarze dziennikarzy, którzy po premierze wpadli za kulisy, podniosły nasz zespół na tzw. „duchu”. Reszty dokonała opinia obecnego na spektaklu członka Jury Festiwalu, p. Kazimierza Rudzkiego, który, jak głosiła nieoficjalna fama, nie wyrażał się do końca festiwalu inaczej jak dobrze. Drugi spektakl, który odbył się w bardzo złych warunkach technicznych sali teatralnej ZPAP-u wypadł znacznie lepiej, a trzeci w dniu Święta Hutnika w Domu Kultury w Nowej Hucie przejdzie zapewne do historii Teatrzyku. Szczelnie wypełniona publicznością sala czuła się tak doskonale, że gdy jeden z członków zespołu, niechcący razem z boczną ścianą sceny wypadł na korytarz i powstał nieopisany hałas, publiczność przyjęła to za świetny numer i pomyślała, że właśnie w ten sposób „podły ptak znosi swoje jajka”. Wszystkie spektakle „Skrzata” odbywały się mimo bardzo drogich biletów (od 18 do 21 zł) przy szczelnie wypełnionych salach. W dniu „Sądu Ostatecznego” „Skrzat” uzyskał nagrodę Rektora PWSM w Katowicach pod postacią biblioteki, pozostawiając w pobitym polu nawet renomowany kabaret gdański „To Tu”, warszawskie „Hybrydy”, wrocławski „Kalambur”, łódzki „Hurmaczek” oraz warszawski kabaret „Wielokrążek”. Jak na pierwszy ogólnopolski debiut zespół Studenckiego Teatrzyku „Skrzat” wypadł bardzo dobrze. Aha! Kto przypadkiem będzie oglądał Kronikę Filmową z dni Festiwalu, ujrzy na czele pochodu dwóch hoplitów i zakutego w kajdany mnicha prowadzonego na grubym łańcuchu przez współczesnego opryszka, niech wie, że to „Skrzat” w ten sposób zaprezentował swoją fantazję w pochodzie żaków krakowskich w ich dorocznym święcie Juwenalii. („Skrzat” w Krakowie, „Biuletyn” 1959 nr 5)
  • (...) Dużym powodzeniem cieszy się w szczecińskim Teatrzyku Studenckim „Skrzat” ostatni program pt. KAPELUSZE, który uznany został za jeden z najlepszych, zaprezentowanych na krakowskich JUWENALIACH przez czołowe środowiska akademickie kraju (Warszawa, Kraków Gdańsk!). Młodzież szczecińska, jak zgodnie stwierdzają sprawozdawcy, dała spektakl oryginalny z jednego przede wszystkim powodu: to nie był szczególnie trafny lub dowcipny przyczynek do opinii, jaką młodzi wydają na temat czasów współczesnych. Ambicje są dużo szersze. „Kapelusze” - to śmiała próba przewartościowania praw moralnych, obowiązujących od czasów Kaina i Abla, to protest młodych przeciwko moralności egoizmu. „Skrzat” celowo popada w utopię: szkicuje moralne perspektywy rozwoju człowieka, gdyby w pewnych momentach historii człowiek zachował się inaczej, niż się zachował. (Udały się „Kapelusze” szczecińskim studentom, „Kurier Szczeciński” 1959 nr 141)
  • (...) „Kości” i „W podróży” - to świetne teksty i świetna gra Kazimierza Kusiaka, którego cechuje wielka swoboda i naturalność. Gest i słowo ten wykonawca ma opanowane do tego stopnia, że możemy zapomnieć o aktorstwie, a patrzeć na widowisko jak na rzeczywisty epizod. Gdyby dodać mu odpowiednich partnerów, „Kości” i „W podróży” mogłyby się stać jeszcze większym sukcesem teatrzyku. Ciekawie zapowiada się Anna Koławska, choć brak jej jeszcze rutyny, a tremę usiłuje ona zatuszować sztuczną często pewnością siebie, czy zbyt podniesionym głosem. Andrzej Androchowicz jest zupełnie dobry jako błazen Friko. Ale nie podoba mi się napuszony tekst Prutkowskiego ani koncepcja reżysera, który stwarza chwilami magnetofonową histerię w wypowiadaniu myśli błazna. Wydaje mi się, że Androchowicz nie jest należycie wykorzystany w programie „Kapelusze” i że niestety jego umiejętności i talentu nie zharmonizowano z odpowiednim tekstem. Ryszard Reichert jest dobry i naturalny w „Zwierzętach hr. Cagliostro”. (...) Stefania Gołach poprawna, ale nie porywała, chyba dzięki wrodzonej sobie stateczności. (...)Z utworów szczecińskich najlepiej wypadły dialogi Ryszarda Grabowskiego „Szymon” i „Legitymacyjki”. Tekst pierwszy został zupełnie dobrze podany przez Reicherta i Androchowicza. Obaj popisali się niezłym opanowaniem aktorskim tak tekstu, jak i słowa. A tekst był trudny - zmuszający do nagłych przejść, zawieszenia głosu, mimiki. (Józef Bursewicz, Podróż prawie mądra, „Dodatek literacki Głosu Szczecińskiego” nr 6, „Głos Szczeciński” 1959 nr 152, s. 4)



Inne programy „Skrzata”



Żródła



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz