Kościół Matki Boskiej Bolesnej (Mierzyn, powiat policki): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „{{Autor|Marek Łuczak}}” na „{{Autor|Marek Łuczak}} {{DEFAULTSORT:}}”)
Linia 17: Linia 17:
 
'''Kościół Matki Boskiej Bolesnej''' – kościół parafialny, rzymskokatolicki w [[Mierzyn (powiat policki)|Mierzynie]], w [[Gmina Dobra (powiat policki)|gminie Dobra]], w [[Powiat policki|powiecie polickim]]. Należy do [[Archidiecezja Szczecińsko-Kamieńska|Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej]], [[Dekanat Szczecin-Pogodno|dekanatu Szczecin-Pogodno]].   
 
'''Kościół Matki Boskiej Bolesnej''' – kościół parafialny, rzymskokatolicki w [[Mierzyn (powiat policki)|Mierzynie]], w [[Gmina Dobra (powiat policki)|gminie Dobra]], w [[Powiat policki|powiecie polickim]]. Należy do [[Archidiecezja Szczecińsko-Kamieńska|Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej]], [[Dekanat Szczecin-Pogodno|dekanatu Szczecin-Pogodno]].   
  
Pierwsza wzmianka o kościele w Mierzynie pochodzi z 1261 roku, kiedy to do rady książęcej [[Barnim I|Barnima I]] weszli właściciele wsi [[Mierzyn (powiat policki)|Mierzyn]], którzy osiedlili się na Pomorzu już w 1233 roku<ref> Pommersches Urkundenbuch. Th. II, Abt.2. Stettin 1885; Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 74</ref>. Obecną budowlę wzniesiono w końcu XIII w. z ciosów granitowych, tworzących mury grubości 1,2 m i założono na rzucie prostokąta o wymiarach 22,7 x 9,9 m. Od strony zachodniej do nawy dostawiono wieżę, na rzucie kwadratu o boku długości 6,5 m. Kruchtę podwieżową połączono z nawą ostrołukowym wejściem. Wschodni szczyt przepruto trzema oknami i wyprofilowano w murze krzyż. Pod ramionami krzyża znajdują się cztery ostrołukowe blendy. Na ścianie północnej i południowej zachowało się po jednym oknie, w ścianie północnej znajduje się zamurowany ostrołukowy portal z ciosów granitowych<ref> MNS 3537, 16662, 16667 fotografie kościoła z lat 30. XX w., autorstwa H. Bluma; Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 74</ref>.
+
Pierwsza wzmianka o kościele w Mierzynie pochodzi z [[1261]] roku, kiedy to do rady książęcej [[Barnim I|Barnima I]] weszli właściciele wsi [[Mierzyn (powiat policki)|Mierzyn]], którzy osiedlili się na Pomorzu już w 1233 roku<ref> Pommersches Urkundenbuch. Th. II, Abt.2. Stettin 1885; Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 74</ref>. Obecną budowlę wzniesiono w końcu [[XIII wiek]]u. z ciosów granitowych, tworzących mury grubości 1,2 m i założono na rzucie prostokąta o wymiarach 22,7 x 9,9 m. Od strony zachodniej do nawy dostawiono wieżę, na rzucie kwadratu o boku długości 6,5 m. Kruchtę podwieżową połączono z nawą ostrołukowym wejściem. Wschodni szczyt przepruto trzema oknami i wyprofilowano w murze krzyż. Pod ramionami krzyża znajdują się cztery ostrołukowe blendy. Na ścianie północnej i południowej zachowało się po jednym oknie, w ścianie północnej znajduje się zamurowany ostrołukowy portal z ciosów granitowych<ref> MNS 3537, 16662, 16667 fotografie kościoła z lat 30. XX w., autorstwa H. Bluma; Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 74</ref>.
  
W 1637 roku kościół spalił się, jego odbudowę zakończono w 1644 roku. W trakcie tej odbudowy wykonano na nowo górną partię wieży z ośmiobocznym hełmem latarni. W 1644 roku szczeciński ludwisarz Lorenz Kökeritz odlał nowy dzwon dla kościoła w Mierzynie. W 1764 roku pastor z Mierzyna M. Johann Samuel Hichtel zapisał w testamencie 500 talarów dla synodu w Szczecinie, na potrzeby wdów po pastorach w Mierzynie<ref> Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 74; Kalita-Skwirzyńska Kazimiera, Opęchowski Mirosław. Dobra i okolice. Szczecin: Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość, 2008, s. 194</ref>.
+
W [[1637]] roku kościół spalił się, jego odbudowę zakończono w [[1644]] roku. W trakcie tej odbudowy wykonano na nowo górną partię wieży z ośmiobocznym hełmem latarni. W 1644 roku szczeciński ludwisarz Lorenz Kökeritz odlał nowy dzwon dla kościoła w Mierzynie. W [[1764]] roku pastor z Mierzyna M. Johann Samuel Hichtel zapisał w testamencie 500 talarów dla synodu w [[Szczecin]]ie, na potrzeby wdów po pastorach w Mierzynie<ref> Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 74; Kalita-Skwirzyńska Kazimiera, Opęchowski Mirosław. Dobra i okolice. Szczecin: Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość, 2008, s. 194</ref>.
  
Z wyposażenia kościoła zachował się barokowy ołtarz z 1704 roku, wykonany m. in. przez rzeźbiarza Johanna Heinischa z Berlina. Ołtarz składa się z predelli, nastawy ołtarzowej, zwieńczenia oraz uszaków. Ołtarz posiadał w części środkowej obraz olejny na desce przedstawiający „Ukrzyżowanie”. W zwieńczeniu znajdował się obraz „Zmartwychwstanie”, a w predelli malowidło przedstawiające „Ostatnią Wieczerzę”. W tym samym czasie wykonano ambonę z wieloboczną czaszą, opartą na kolumnie. Na bokach czaszy ambony i na ściance zaplecka znajdują się obrazy w prostokątnych ramach, przedstawiające ewangelistów: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Na zaplecku ambony umieszczono obraz przedstawiający Chrystusa<ref> MNS 16664 widok na ołtarz kościoła w Mierzynie; Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 76; Makulec, T. Mierzyn, Ołtarz z kościoła pw. M.B. Bolesnej. Dokumentacja konserwatorska, mps, Szczecin 1996</ref>.
+
Z wyposażenia kościoła zachował się barokowy ołtarz z [[1704]] roku, wykonany m. in. przez rzeźbiarza Johanna Heinischa z Berlina. Ołtarz składa się z predelli, nastawy ołtarzowej, zwieńczenia oraz uszaków. Ołtarz posiadał w części środkowej obraz olejny na desce przedstawiający „Ukrzyżowanie”. W zwieńczeniu znajdował się obraz „Zmartwychwstanie”, a w predelli malowidło przedstawiające „Ostatnią Wieczerzę”. W tym samym czasie wykonano ambonę z wieloboczną czaszą, opartą na kolumnie. Na bokach czaszy ambony i na ściance zaplecka znajdują się obrazy w prostokątnych ramach, przedstawiające ewangelistów: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Na zaplecku ambony umieszczono obraz przedstawiający Chrystusa<ref> MNS 16664 widok na ołtarz kościoła w Mierzynie; Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 76; Makulec, T. Mierzyn, Ołtarz z kościoła pw. M.B. Bolesnej. Dokumentacja konserwatorska, mps, Szczecin 1996</ref>.
 
 
Kościół nie został zniszczony w trakcie działań wojennych. Po wojnie stał opuszczony, dopiero w 1948 roku został przejęty przez [[Parafia Najświętszej Marii Panny Wspomożycielki Wiernych (Będargowo, powiat policki)|parafię p.w. Najświętszej Marii Panny Wspomożycielki Wiernych]] w [[Będargowo (powiat policki)|Będargowie]], którą prowadził ks. Lucjan Koźlik. 31 lipca 1986 roku kościół i parafia została przejęta przez Ojców Redemptorystów, a nowym proboszczem został ks. Edward Ryba<ref> Kronika Rzymsko-Katolicka Parafii Mierzyn 1948-1986, rkps; Kronika klasztoru ojców redemptorystów- Mierzyn 1986-1987, rkps, s. 6-7, 59</ref>.
 
  
 +
Kościół nie został zniszczony w trakcie działań wojennych. Po wojnie stał opuszczony, dopiero w [[1948]] roku został przejęty przez [[Parafia Najświętszej Marii Panny Wspomożycielki Wiernych (Będargowo, powiat policki)|parafię p.w. Najświętszej Marii Panny Wspomożycielki Wiernych]] w [[Będargowo (powiat policki)|Będargowie]], którą prowadził ks. Lucjan Koźlik. [[31 lipca]] [[1986]] roku kościół i parafia została przejęta przez Ojców Redemptorystów, a nowym proboszczem został ks. Edward Ryba<ref> Kronika Rzymsko-Katolicka Parafii Mierzyn 1948-1986, rkps; Kronika klasztoru ojców redemptorystów- Mierzyn 1986-1987, rkps, s. 6-7, 59</ref>.
 
{{Przypisy}}
 
{{Przypisy}}
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
 
Łuczak, Marek. Mierzyn przez wieki. Szczecin: Zapol, Pomorskie Towarzystwo Historyczne, 2013. ISBN 9788375185379
 
Łuczak, Marek. Mierzyn przez wieki. Szczecin: Zapol, Pomorskie Towarzystwo Historyczne, 2013. ISBN 9788375185379
 
 
==Linki zewnętrzne==
 
==Linki zewnętrzne==
 
* [http://parafiamierzyn.pl/ Parafia Matki Boskiej Bolesnej w Mierzynie]
 
* [http://parafiamierzyn.pl/ Parafia Matki Boskiej Bolesnej w Mierzynie]
 
* [http://szczecin.kuria.pl/wspolnoty/koscioly/Mierzyn-Kosciol-parafialny-pw-MB-Bolesnej-_729 Kościół parafialny Matki Boskiej Bolesnej w Mierzynie]
 
* [http://szczecin.kuria.pl/wspolnoty/koscioly/Mierzyn-Kosciol-parafialny-pw-MB-Bolesnej-_729 Kościół parafialny Matki Boskiej Bolesnej w Mierzynie]
 
* [http://www.wkz.szczecin.pl/mainjoo/index.php Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie]
 
* [http://www.wkz.szczecin.pl/mainjoo/index.php Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie]
 
 
 
<gallery widths=230 hights=280 perrow=3>
 
<gallery widths=230 hights=280 perrow=3>
 
Plik:Mierzyn Kościół Matki Boskiej Bolesnej 04.jpg|Kościół w Mierzynie, czerwiec 1901
 
Plik:Mierzyn Kościół Matki Boskiej Bolesnej 04.jpg|Kościół w Mierzynie, czerwiec 1901
Linia 40: Linia 36:
 
Plik:Mierzyn Kościół Matki Boskiej Bolesnej 03.jpg|Kościół w Mierzynie, czerwiec 2011
 
Plik:Mierzyn Kościół Matki Boskiej Bolesnej 03.jpg|Kościół w Mierzynie, czerwiec 2011
 
</gallery>
 
</gallery>
 
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
[[Kategoria:Pomeranica - do sprawdzenia]]
+
[[Kategoria:Pomeranica FB]]
 
[[Kategoria:Pomeranica – Kościoły]]
 
[[Kategoria:Pomeranica – Kościoły]]
 
[[Kategoria:Powiat policki]]
 
[[Kategoria:Powiat policki]]
Linia 48: Linia 43:
 
[[Kategoria:Mierzyn (powiat policki)]]
 
[[Kategoria:Mierzyn (powiat policki)]]
 
{{Autor|[[User:Dj|Marek Łuczak]]}}
 
{{Autor|[[User:Dj|Marek Łuczak]]}}
{{DEFAULTSORT:}}
+
{{DEFAULTSORT:Matki Boskiej Bolesnej (Mierzyn, powiat policki)}}

Wersja z 12:27, 31 paź 2013

200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. nr 133 z dnia 31 lipca 1956[1][2]

Geolokalizacja: 53.430337,14.462169

Kościół Matki Boskiej Bolesnej w Mierzynie
brak zdjecia
Wyznanie rzymskokatolickie
Parafia Matki Boskiej Bolesnej, Mierzyn
Data poświęcenia 2 lutego 1947

Kościół Matki Boskiej Bolesnej – kościół parafialny, rzymskokatolicki w Mierzynie, w gminie Dobra, w powiecie polickim. Należy do Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej, dekanatu Szczecin-Pogodno.

Pierwsza wzmianka o kościele w Mierzynie pochodzi z 1261 roku, kiedy to do rady książęcej Barnima I weszli właściciele wsi Mierzyn, którzy osiedlili się na Pomorzu już w 1233 roku[3]. Obecną budowlę wzniesiono w końcu XIII wieku. z ciosów granitowych, tworzących mury grubości 1,2 m i założono na rzucie prostokąta o wymiarach 22,7 x 9,9 m. Od strony zachodniej do nawy dostawiono wieżę, na rzucie kwadratu o boku długości 6,5 m. Kruchtę podwieżową połączono z nawą ostrołukowym wejściem. Wschodni szczyt przepruto trzema oknami i wyprofilowano w murze krzyż. Pod ramionami krzyża znajdują się cztery ostrołukowe blendy. Na ścianie północnej i południowej zachowało się po jednym oknie, w ścianie północnej znajduje się zamurowany ostrołukowy portal z ciosów granitowych[4].

W 1637 roku kościół spalił się, jego odbudowę zakończono w 1644 roku. W trakcie tej odbudowy wykonano na nowo górną partię wieży z ośmiobocznym hełmem latarni. W 1644 roku szczeciński ludwisarz Lorenz Kökeritz odlał nowy dzwon dla kościoła w Mierzynie. W 1764 roku pastor z Mierzyna M. Johann Samuel Hichtel zapisał w testamencie 500 talarów dla synodu w Szczecinie, na potrzeby wdów po pastorach w Mierzynie[5].

Z wyposażenia kościoła zachował się barokowy ołtarz z 1704 roku, wykonany m. in. przez rzeźbiarza Johanna Heinischa z Berlina. Ołtarz składa się z predelli, nastawy ołtarzowej, zwieńczenia oraz uszaków. Ołtarz posiadał w części środkowej obraz olejny na desce przedstawiający „Ukrzyżowanie”. W zwieńczeniu znajdował się obraz „Zmartwychwstanie”, a w predelli malowidło przedstawiające „Ostatnią Wieczerzę”. W tym samym czasie wykonano ambonę z wieloboczną czaszą, opartą na kolumnie. Na bokach czaszy ambony i na ściance zaplecka znajdują się obrazy w prostokątnych ramach, przedstawiające ewangelistów: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Na zaplecku ambony umieszczono obraz przedstawiający Chrystusa[6].

Kościół nie został zniszczony w trakcie działań wojennych. Po wojnie stał opuszczony, dopiero w 1948 roku został przejęty przez parafię p.w. Najświętszej Marii Panny Wspomożycielki Wiernych w Będargowie, którą prowadził ks. Lucjan Koźlik. 31 lipca 1986 roku kościół i parafia została przejęta przez Ojców Redemptorystów, a nowym proboszczem został ks. Edward Ryba[7].

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych województwa z wyłączeniem zabytków archeologicznych w powiatach W: Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online]. [Przeglądany 6 lipca 2013]
  2. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml
  3. Pommersches Urkundenbuch. Th. II, Abt.2. Stettin 1885; Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 74
  4. MNS 3537, 16662, 16667 fotografie kościoła z lat 30. XX w., autorstwa H. Bluma; Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 74
  5. Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 74; Kalita-Skwirzyńska Kazimiera, Opęchowski Mirosław. Dobra i okolice. Szczecin: Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość, 2008, s. 194
  6. MNS 16664 widok na ołtarz kościoła w Mierzynie; Lemcke, Hugo. Bau- und Kunstdenkmäler der Regierungsbezirk Stettin. H. V. Kreis Randow. Stettin: 1901, s. 76; Makulec, T. Mierzyn, Ołtarz z kościoła pw. M.B. Bolesnej. Dokumentacja konserwatorska, mps, Szczecin 1996
  7. Kronika Rzymsko-Katolicka Parafii Mierzyn 1948-1986, rkps; Kronika klasztoru ojców redemptorystów- Mierzyn 1986-1987, rkps, s. 6-7, 59

Bibliografia

Łuczak, Marek. Mierzyn przez wieki. Szczecin: Zapol, Pomorskie Towarzystwo Historyczne, 2013. ISBN 9788375185379

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Marek Łuczak