Konrad Levezow

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.
Konrad Levezow
archeolog, pisarz
brak zdjecia
Data urodzenia 3 września 1770
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 13 października 1835
Miejsce śmierci Berlin
Narodowość niemiecka


Konrad Levezow (Jakob Andreas Konrad Levezow) (1770 - 1835) - archeolog klasyczny, poeta i pisarz.

Życiorys

Konrad Levezow urodził się 3 września 1770 roku w Szczecinie jako syn Immanuela Friedricha Levezowa, pedagoga i konrektora Ratsschule w Szczecinie oraz Dorothei Sophii Ebel, pochodzącej z rodziny wojskowej. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę na uniwersytecie w Halle gdzie studia teologiczne porzucił na rzecz filologii klasycznej. Po zakończeniu edukacji objął posadę prywatnego nauczyciela w domu leśniczego w Trzebieży (niem. Ziegenort).

Prawdopodobnie w 1795 roku napisał pracę doktorską w dziedzinie filologii klasycznej, pod opieką promotorską uczonego, archeologa klasycznego Christiana Gottloba Heyna na uniwersytecie w Getyndze. Następnie rozpoczął pracę w najstarszym gimnazjum berlińskim - Berliner Gymnasium zum Grauen Kloster skąd po dwóch latach przeniósł się do Friedrich-Wilhelms-Gymnasium, w którym uczył do 1824 roku.

Pracę pedagoga łączył z działalnością naukową na niwie archeologicznej. W 1802 roku rozpoczął starania o objęcie posady profesorskiej w katedrze archeologii starożytnej i mitologii w Berlińskiej Akademii Sztuki Użytkowej (Berliner Akademie der bildenden Künste und mechanischen Wissenschaften). Ostatecznie w 1804 roku dołączył do tamtejszego grona profesorskiego. W dorobku piśmienniczym Levezowa zaczęły pojawiać się dzieła dotyczące materialnych pozostałości kultury antycznej, które ugruntowały z czasem jego pozycję w świecie naukowym nie tylko w Niemczech. Zainteresowanie pracami Levezowa nastąpiło również we Włoszech i Francji.

W 1804 roku poślubił Marie Ulrike Wilhelmine Gilly, wdowę po swoim przedwcześnie zmarłym przyjacielu z dzieciństwa, architekcie, Friedrichu Gilly.

W 1807 roku objął posadę bibliotekarza w berlińskiej Akademii Sztuk Pięknych. W owym czasie Levezow przyjaźnił się i utrzymywał kontakty z wybitnymi niemieckimi przedstawicielami nauki i sztuki. Do grona tego należeli m.in. archeolog Aloys Hirt, publicysta i wydawca Friedrich Nicolai, architekt Heinrich Gentz i rzeźbiarz Johann Gottfried Schadow.

Levezow był członkiem honorowym wielu instytucji i towarzystw naukowych, m.in. Akademii Nauki w Getyndze Akademie der Wissenschaften zu Göttingen, Pruskiej Akademii Nauki Preussischen Akademie der Wissenschaften, Bawarskiej Akademii Nauki Bayerischen Akademie der Wissenschaften, Niemieckiego Instytutu Archeologicznego Deutschen Archäologischen Instituts, Instytutu Archeologicznego w Rzymie Archäologischen Institut Rom i Towarzystwa Nordyckiej Starożytności w Kopenhadze Gesellschaft Nordischer Alterthumsforscher Kopenhagen.

Podkreślić należy przynależność Levezowa do towarzystwa, które powstało w jego rodzinnym Szczecinie w 1824 roku, a mianowicie Towarzystwa Historii Pomorza i Starożytności Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Alterthumskunde. 25 czerwca 1825 roku na pierwszym walnym zgromadzeniu tej organizacji, Levezow wygłosił prelekcję o starożytnościach słowiańskich i germańskich na terenach położonych między Łabą a Wisłą.

W działalności naukowej kilkakrotnie kierował swe zainteresowania badawcze na tereny Pomorza. Była to druga, obok archeologii klasycznej dziedzina jego badań. Zajmował się m.in. pozostałościami kultury słowiańskiego plemienia Obodrytów.

W 1811 roku wygłosił odczyt na temat legendarnego miasta Vineta w jednym z towarzystw naukowych Berlina. Jest też autorem podręcznika geografii i historii Pomorza i Rugii.

Ukoronowanie kariery naukowej Levezowa nastąpiło w 1832 roku kiedy to przyjęto go do grona Królewskiej Akademii Nauk w Berlinie.

Levezow był aktywny nie tylko na polu naukowym. Oddawał się pisaniu sztuk teatralnych i lżejszych form literackich. W roku 1804 wystawiono w Teatrze Narodowym jego sztukę Ifigenia w Aulidzie, tragedię opartą na dziele Eurypidesa. Poza tym opublikował eseje na temat Marcina Lutra i biografię śpiewaczki Luise Schick.

Konrad Levezow zmarł 13 października 1835 w Berlinie.


Publikacje

  • 1797 - Lehrbuch der Geographie und Geschichte von Pommern und Rügen für den Unterricht der vaterländischen Jugend, Stettin.
  • 1801 - Über den Raub des Palladiums auf den geschnittenen Steinen des Alterthums : eine archäologische Abhandlung, Braunschweig.
  • 1804 – Über die Familie des Lykomedes in der Koeniglichen Preussischen Antikensammlung : eine archaeologische Untersuchung, Berlin.
  • 1805 - Iphigenia in Aulis. Trauerspiel in fünf Akten, Halle.
  • 1808 – De iuvenis adorantis signo ex aere antiquo, Berlin.
  • 1808 – Uber den Antinous, dargestellt in den Kunstdenkmaelern des Alterthums, Berlin.
  • 1809 - Leben und Kunst der Frau Margarete Luise Schick, gebornen Hamel, königl. Preuss. Kammersängerin u. Mitgliedes des Nationaltheaters zu Berlin, Berlin.
  • 1814 – Arien und Gesänge aus: Die Fischer bei Kolberg: väterlandisches Schauspiel mit Gesang, in zwei Akten, Berlin.
  • 1815 - Abschied von der Heimath.
  • 1820 - Amor und Ganymedes die Knöchelspieler.
  • 1822 - Üeber die Königlich-Preußischen Sammlungen der Denkmäler alter Kunst.
  • 1826 – Jupiter Imperator in einer antiken Bronze des koeniglichen Museums der Alterthuemer zu Berlin : eien archaeologische Vermuthung, Berlin.
  • 1834 – Verzeichniss der antiken denkmäler im Antiquarium des Königlichen museums zu Berlin.
  • 1835 - Über archäologische Kritik und Hermeneutik. Berlin
  • 1836 - Über die Achtheit der sogenannten Obotritischen Runendenkmäler zu Neu-Strelitz. Berlin.


Bibliografia





Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Alicja Łojko