Marian Piech: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "'''Marian Piech''' '''(1929-2012)''' – prof. dr. hab. nauk rolniczych w zakresie doświadczalnictwa i hodowli roślin == Życiorys == '''Marian Piech''' urodził się...")
 
Linia 3: Linia 3:
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
 
'''Marian Piech''' urodził się [[8 grudnia]] [[1929]] roku w podkarpackiej wsi, Nowym Borku k. Rzeszowa, jako najmłodszy syn w rodzinie wielodzietnej. Jego ojciec Wincenty był stolarzem i kołodziejem, a matka Marianna zajmowała się domem. Rodzina była bardzo muzykalna, wszyscy bracia grali na różnych instrumentach muzycznych. Marian jeszcze w szkole podstawowej, podczas wojny, nauczył się grać na akordeonie i sztukę tę ciągle doskonalił, grając w rodzinnym gronie. Po szkole podstawowej podjął naukę w klasie humanistycznej I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie. Nauczył się tam m.in. języka łacińskiego, którym biegle posługiwał się podczas całego życia. Ułatwiło mu to nauczenie się innych języków obcych, których znał pięć. W 1949 roku zdał maturę i wyjechał na studia do Krakowa. W 1953 roku ukończył studia inżynierskie na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1954 roku w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu uzyskał tytuł magistra inżyniera rolnictwa o specjalności hodowla roślin i nasiennictwo. W tym samym roku podjął studia aspiranckie w Katedrze Hodowli Roślin i Nasiennictwa. Został także kierownikiem pola doświadczalnego w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym Swojec k. Wrocławia, gdzie prowadził doświadczenia polowe realizowane w Katedrze i zajmował się kolekcją odmian uprawnych oraz dzikich form roślin zbożowych.
 
'''Marian Piech''' urodził się [[8 grudnia]] [[1929]] roku w podkarpackiej wsi, Nowym Borku k. Rzeszowa, jako najmłodszy syn w rodzinie wielodzietnej. Jego ojciec Wincenty był stolarzem i kołodziejem, a matka Marianna zajmowała się domem. Rodzina była bardzo muzykalna, wszyscy bracia grali na różnych instrumentach muzycznych. Marian jeszcze w szkole podstawowej, podczas wojny, nauczył się grać na akordeonie i sztukę tę ciągle doskonalił, grając w rodzinnym gronie. Po szkole podstawowej podjął naukę w klasie humanistycznej I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie. Nauczył się tam m.in. języka łacińskiego, którym biegle posługiwał się podczas całego życia. Ułatwiło mu to nauczenie się innych języków obcych, których znał pięć. W 1949 roku zdał maturę i wyjechał na studia do Krakowa. W 1953 roku ukończył studia inżynierskie na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1954 roku w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu uzyskał tytuł magistra inżyniera rolnictwa o specjalności hodowla roślin i nasiennictwo. W tym samym roku podjął studia aspiranckie w Katedrze Hodowli Roślin i Nasiennictwa. Został także kierownikiem pola doświadczalnego w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym Swojec k. Wrocławia, gdzie prowadził doświadczenia polowe realizowane w Katedrze i zajmował się kolekcją odmian uprawnych oraz dzikich form roślin zbożowych.
 +
 +
W roku 1961 uzyskał stopień naukowy doktora nauk rolno-leśnych na podstawie pracy doktorskiej ''Wpływ terminu siewu na wartość wypiekową ziarna odmian pszenicy jarej i ozimej'', zrealizowanej pod kierunkiem prof. dr. Tadeusza Ruebenbauera. W lutym 1962 roku został przeniesiony służbowo do [[Akademia Rolnicza|Wyższej Szkoły Rolniczej]] w [[Szczecin|Szczecinie]] na stanowisko adiunkta w Katedrze Roślin i Nasiennictwa, kierowanej przez prof. dr. Andrzeja Słabońskiego. Prowadził wykłady z przedmiotu Statystyka matematyczna i doświadczalnictwo rolnicze oraz wybrane wykłady z hodowli jakościowej zbóż. W latach 1963/64 odbył półroczny staż naukowy w Uniwersytecie w Halle oraz w Instytucie Hodowli Zbóż w Hadmersleben należącym do Akademii Nauk Rolniczych NRD. Po powrocie z NRD zorganizował pracownię oceny wartości wypiekowej zbóż, która funkcjonuje do dziś. Po uzyskaniu w 1970 roku stopnia naukowego dr. hab. nauk rolniczych za pracę ''Ocena plenności odmian pszenicy na podstawie wyników doświadczeń poletkowych i produkcyjnych w zależności od warunków glebowych, klimatycznych i nawożenia'' został docentem i kierownikiem nowo utworzonego Zakładu Doświadczalnictwa. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w roku 1977, a tytuł profesora zwyczajnego w 1987. W roku 1986 przebywał jako ''visiting professor'' przez 6 miesięcy w Uniwersytecie Rolniczym w Chapingo (Meksyk). W 1987 roku na zaproszenie Uniwersytetu w Giessen wygłosił cykl wykładów na temat biologii i oceny jakości ziarna pszenżyta.
 +
 +
W latach 1972-1975 był prodziekanem Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa. W roku 1993 został wybrany na stanowisko rektora [[Akademia Rolnicza|Akademii Rolniczej]] w [[Szczecin|Szczecinie]] i funkcję tę pełnił do 1996 roku. Ściśle współpracował z instytucjami rolniczymi, biorąc udział w szkoleniu służb agronomicznych, specjalistów centrali nasiennej, stacji doświadczalnych oceny odmian i doświadczalnictwa rolniczego [[Pomorze Zachodnie|Pomorza Zachodniego]]. Przez 30 lat (1971-2001) nieprzerwanie był przewodniczącym Państwowej Komisji ds. Rejestracji Odmian Zbóż w Centralnym Ośrodku Badania Odmian Roślin (COBORU) w Słupi Wielkiej k. Poznania.
  
  
  
 
Zmarł [[2 stycznia]] [[2012]] roku w [[Szczecin|Szczecinie]].
 
Zmarł [[2 stycznia]] [[2012]] roku w [[Szczecin|Szczecinie]].

Wersja z 13:33, 2 sie 2019

Marian Piech (1929-2012) – prof. dr. hab. nauk rolniczych w zakresie doświadczalnictwa i hodowli roślin

Życiorys

Marian Piech urodził się 8 grudnia 1929 roku w podkarpackiej wsi, Nowym Borku k. Rzeszowa, jako najmłodszy syn w rodzinie wielodzietnej. Jego ojciec Wincenty był stolarzem i kołodziejem, a matka Marianna zajmowała się domem. Rodzina była bardzo muzykalna, wszyscy bracia grali na różnych instrumentach muzycznych. Marian jeszcze w szkole podstawowej, podczas wojny, nauczył się grać na akordeonie i sztukę tę ciągle doskonalił, grając w rodzinnym gronie. Po szkole podstawowej podjął naukę w klasie humanistycznej I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie. Nauczył się tam m.in. języka łacińskiego, którym biegle posługiwał się podczas całego życia. Ułatwiło mu to nauczenie się innych języków obcych, których znał pięć. W 1949 roku zdał maturę i wyjechał na studia do Krakowa. W 1953 roku ukończył studia inżynierskie na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1954 roku w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu uzyskał tytuł magistra inżyniera rolnictwa o specjalności hodowla roślin i nasiennictwo. W tym samym roku podjął studia aspiranckie w Katedrze Hodowli Roślin i Nasiennictwa. Został także kierownikiem pola doświadczalnego w Rolniczym Zakładzie Doświadczalnym Swojec k. Wrocławia, gdzie prowadził doświadczenia polowe realizowane w Katedrze i zajmował się kolekcją odmian uprawnych oraz dzikich form roślin zbożowych.

W roku 1961 uzyskał stopień naukowy doktora nauk rolno-leśnych na podstawie pracy doktorskiej Wpływ terminu siewu na wartość wypiekową ziarna odmian pszenicy jarej i ozimej, zrealizowanej pod kierunkiem prof. dr. Tadeusza Ruebenbauera. W lutym 1962 roku został przeniesiony służbowo do Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie na stanowisko adiunkta w Katedrze Roślin i Nasiennictwa, kierowanej przez prof. dr. Andrzeja Słabońskiego. Prowadził wykłady z przedmiotu Statystyka matematyczna i doświadczalnictwo rolnicze oraz wybrane wykłady z hodowli jakościowej zbóż. W latach 1963/64 odbył półroczny staż naukowy w Uniwersytecie w Halle oraz w Instytucie Hodowli Zbóż w Hadmersleben należącym do Akademii Nauk Rolniczych NRD. Po powrocie z NRD zorganizował pracownię oceny wartości wypiekowej zbóż, która funkcjonuje do dziś. Po uzyskaniu w 1970 roku stopnia naukowego dr. hab. nauk rolniczych za pracę Ocena plenności odmian pszenicy na podstawie wyników doświadczeń poletkowych i produkcyjnych w zależności od warunków glebowych, klimatycznych i nawożenia został docentem i kierownikiem nowo utworzonego Zakładu Doświadczalnictwa. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w roku 1977, a tytuł profesora zwyczajnego w 1987. W roku 1986 przebywał jako visiting professor przez 6 miesięcy w Uniwersytecie Rolniczym w Chapingo (Meksyk). W 1987 roku na zaproszenie Uniwersytetu w Giessen wygłosił cykl wykładów na temat biologii i oceny jakości ziarna pszenżyta.

W latach 1972-1975 był prodziekanem Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa. W roku 1993 został wybrany na stanowisko rektora Akademii Rolniczej w Szczecinie i funkcję tę pełnił do 1996 roku. Ściśle współpracował z instytucjami rolniczymi, biorąc udział w szkoleniu służb agronomicznych, specjalistów centrali nasiennej, stacji doświadczalnych oceny odmian i doświadczalnictwa rolniczego Pomorza Zachodniego. Przez 30 lat (1971-2001) nieprzerwanie był przewodniczącym Państwowej Komisji ds. Rejestracji Odmian Zbóż w Centralnym Ośrodku Badania Odmian Roślin (COBORU) w Słupi Wielkiej k. Poznania.


Zmarł 2 stycznia 2012 roku w Szczecinie.