Martin Müller: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Martin Müller |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja=drukarz |urodziny_data=nieznana |urodziny_miejsce= |smierc_data=nieznana |smierc_...")
 
Linia 24: Linia 24:
 
==Życiorys==
 
==Życiorys==
  
Daty życia nieznane. Prawdopodobnie pracował jako faktor w szczecińskiej drukarni [[Andreas Kelner|Andreasa Kelnera]].
+
Daty życia nieznane. Prawdopodobnie pracował w szczecińskiej drukarni [[Andreas Kelner|Andreasa Kelnera]]. Po jego śmierci w 1591 roku, została jedyną właścicielką firmy
 +
i prowadziła ją przez 7 lat przy pomocy Martina Müllera pod nazwą dziedziców (''Andreas Kelner Erben''). Znanych jest 55 pozycji wydanych pod wspomnianą nazwą.
 +
 
 +
W latach 1598-1611 wychodzące z oficyny druki były sygnowane nazwiskiem M. Müllera co według badaczy szczecińskiego drukarstwa wskazywać miało, iż stał się dzierżawcą zakładu. Istnieje jednak druk z 1612 roku wydany na okoliczność śmierci Margarethy, w którym widnieje jako pierwsza żona A. Kelnera i jako druga wspomnianego M. Müllera<ref> Martini Mulleri Typographi. Stetini, typ. Rhetianis, 1612.</ref>.[1]. Tak więc być może ten fakt upoważniał go do używania swego nazwiska w adresie wydawniczym. Po śmierci żony, Müller prowadził jeszcze zakład do roku 1618 kiedy objął go Samuel Kelner, (syn lub wnuk?) Andreasa.

Wersja z 16:34, 30 paź 2013

Martin Müller
drukarz
Data urodzenia nieznana
Data śmierci nieznana
Lata działalności 1598-1618
Narodowość niemiecka


Marin Müller - drukarz, działał w Szczecinie w latach 1598-1618.


Życiorys

Daty życia nieznane. Prawdopodobnie pracował w szczecińskiej drukarni Andreasa Kelnera. Po jego śmierci w 1591 roku, została jedyną właścicielką firmy i prowadziła ją przez 7 lat przy pomocy Martina Müllera pod nazwą dziedziców (Andreas Kelner Erben). Znanych jest 55 pozycji wydanych pod wspomnianą nazwą.

W latach 1598-1611 wychodzące z oficyny druki były sygnowane nazwiskiem M. Müllera co według badaczy szczecińskiego drukarstwa wskazywać miało, iż stał się dzierżawcą zakładu. Istnieje jednak druk z 1612 roku wydany na okoliczność śmierci Margarethy, w którym widnieje jako pierwsza żona A. Kelnera i jako druga wspomnianego M. Müllera[1].[1]. Tak więc być może ten fakt upoważniał go do używania swego nazwiska w adresie wydawniczym. Po śmierci żony, Müller prowadził jeszcze zakład do roku 1618 kiedy objął go Samuel Kelner, (syn lub wnuk?) Andreasa.

  1. Martini Mulleri Typographi. Stetini, typ. Rhetianis, 1612.