Martin Müller: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 26: Linia 26:
 
Daty życia nieznane. Prawdopodobnie pracował w szczecińskiej drukarni [[Andreas Kelner|Andreasa Kelnera]]. Po jego śmierci w 1591 roku, wdowa [[Margaretha Kelner]] objęła  zakład i prowadziła go przez 7 lat przy pomocy Martina Müllera pod nazwą dziedziców (''Andreas Kelner Erben'').
 
Daty życia nieznane. Prawdopodobnie pracował w szczecińskiej drukarni [[Andreas Kelner|Andreasa Kelnera]]. Po jego śmierci w 1591 roku, wdowa [[Margaretha Kelner]] objęła  zakład i prowadziła go przez 7 lat przy pomocy Martina Müllera pod nazwą dziedziców (''Andreas Kelner Erben'').
  
W latach 1598-1611 wychodzące z oficyny druki były sygnowane nazwiskiem M. Müllera co według badaczy szczecińskiego drukarstwa wskazywać miało, iż stał się dzierżawcą zakładu<ref>Według "Drukarzy dawnej Polski" wydawał druki pod swoim nazwiskiem do roku 1600. W zbiorach Książnicy Pomorskiej są jednak druki wydawane pod jego nazwiskiem do 1611 roku. Podobną cezurę czasową zakłada Ch. Reske w "Die Buchdrucker des 16. und 17. Jahrhunderts [...]"</ref>. Istnieje jednak druk z 1612 roku wydany na okoliczność śmierci Margarethy, w którym widnieje ona jako pierwsza żona A. Kelnera i jako druga wspomnianego M. Müllera<ref> "In funere Matronae [...] Margretae Eichorniae Viduae Primum Andreae Kellneri [...] Iterum Martini Mulleri Typographi". Stetini, typ. Rhetianis, 1612.</ref>. Być może również ten fakt upoważniał go do podpisywania druków swoim nazwiskiem.
+
W latach 1598-1611 wychodzące z oficyny druki były sygnowane nazwiskiem Müllera co według badaczy szczecińskiego drukarstwa wskazywać mogło na to, iż stał się dzierżawcą zakładu<ref>Według "Drukarzy dawnej Polski" wydawał druki pod swoim nazwiskiem do roku 1600. W zbiorach Książnicy Pomorskiej są jednak druki wydawane pod jego nazwiskiem do 1611 roku. Podobną cezurę czasową zakłada Ch. Reske w "Die Buchdrucker des 16. und 17. Jahrhunderts [...]"</ref>. Istnieje jednak druk z 1612 roku wydany na okoliczność śmierci Margarethy, w którym widnieje ona jako pierwsza żona A. Kelnera i jako druga wspomnianego M. Müllera<ref> "In funere Matronae [...] Margretae Eichorniae Viduae Primum Andreae Kellneri [...] Iterum Martini Mulleri Typographi". Stetini, typ. Rhetianis, 1612.</ref>. Być może również ten fakt upoważniał go do podpisywania druków swoim nazwiskiem.
  
 
Wydawał druki okolicznościowe z okazji wydarzeń rodzinnych szczecinian, a także rozprawy i dysputy profesorów i studentów Pedagogium Książęcego. Druki te podpisywał ''typis Martini Mulleri'', ''typis Myliandrinis'' bądź ''typis Mylianis''.
 
Wydawał druki okolicznościowe z okazji wydarzeń rodzinnych szczecinian, a także rozprawy i dysputy profesorów i studentów Pedagogium Książęcego. Druki te podpisywał ''typis Martini Mulleri'', ''typis Myliandrinis'' bądź ''typis Mylianis''.
  
  
Po śmierci żony, Müller prowadził jeszcze zakład do roku 1615 kiedy to objął go Samuel Kelner, (syn lub wnuk?) Andreasa. Dalsze losy Martina nie są znane. Istnieje jednak pogląd, że działający po tym czasie drukarz w Rostoku, podpisujący się również jako Myl bądź Myliander mógł być Martinem Müllerem ze Szczecina.
+
Po śmierci żony prowadził jeszcze zakład do roku 1615 kiedy to objął go Samuel Kelner, (syn lub wnuk?) Andreasa. Dalsze losy Martina nie są znane. Istnieje jednak pogląd, że działający po tym czasie drukarz w Rostoku, podpisujący się również jako Myl bądź Myliander mógł być Martinem Müllerem ze Szczecina.
  
  

Wersja z 17:23, 30 paź 2013

Martin Müller
drukarz
Data urodzenia nieznana
Data śmierci nieznana
Lata działalności 1598-1618
Narodowość niemiecka


Marin Müller - drukarz, działał w Szczecinie w latach 1598-1618.


Życiorys

Daty życia nieznane. Prawdopodobnie pracował w szczecińskiej drukarni Andreasa Kelnera. Po jego śmierci w 1591 roku, wdowa Margaretha Kelner objęła zakład i prowadziła go przez 7 lat przy pomocy Martina Müllera pod nazwą dziedziców (Andreas Kelner Erben).

W latach 1598-1611 wychodzące z oficyny druki były sygnowane nazwiskiem Müllera co według badaczy szczecińskiego drukarstwa wskazywać mogło na to, iż stał się dzierżawcą zakładu[1]. Istnieje jednak druk z 1612 roku wydany na okoliczność śmierci Margarethy, w którym widnieje ona jako pierwsza żona A. Kelnera i jako druga wspomnianego M. Müllera[2]. Być może również ten fakt upoważniał go do podpisywania druków swoim nazwiskiem.

Wydawał druki okolicznościowe z okazji wydarzeń rodzinnych szczecinian, a także rozprawy i dysputy profesorów i studentów Pedagogium Książęcego. Druki te podpisywał typis Martini Mulleri, typis Myliandrinis bądź typis Mylianis.


Po śmierci żony prowadził jeszcze zakład do roku 1615 kiedy to objął go Samuel Kelner, (syn lub wnuk?) Andreasa. Dalsze losy Martina nie są znane. Istnieje jednak pogląd, że działający po tym czasie drukarz w Rostoku, podpisujący się również jako Myl bądź Myliander mógł być Martinem Müllerem ze Szczecina.


Przypisy

  1. Według "Drukarzy dawnej Polski" wydawał druki pod swoim nazwiskiem do roku 1600. W zbiorach Książnicy Pomorskiej są jednak druki wydawane pod jego nazwiskiem do 1611 roku. Podobną cezurę czasową zakłada Ch. Reske w "Die Buchdrucker des 16. und 17. Jahrhunderts [...]"
  2. "In funere Matronae [...] Margretae Eichorniae Viduae Primum Andreae Kellneri [...] Iterum Martini Mulleri Typographi". Stetini, typ. Rhetianis, 1612.



Bibliografia

  • Bake, Werner. Die Frühzeit des pommerschen Buchdrucks im Lichte neuerer Forschung [...]. Pyritz, 1934. s. 117.
  • Drukarze dawnej Polski od XV do XVIII wieku, T. 4: Pomorze. Oprac. A. Kawecka-Gryczowa i K. Korotajowa. Wrocław, Kraków, 1962. s.499-500.
  • Reske, Christoph. Die Buchdrucker des 16. und 17. Jahrhunderts im deutschen Sprachgebiet. Wiesbaden: Harrassovitz Verlag, 2007. s. 861. ISBN 978-3-447-05450-8.



IES64.png
Autor opracowania: Alicja Łojko