Miejsca straceń na terenie miejskim późnośredniowiecznego i nowożytnego Szczecina: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 3: Linia 3:
 
==Wykaz miejsc straceń==
 
==Wykaz miejsc straceń==
 
===Szubienica na Rynku Siennym===
 
===Szubienica na Rynku Siennym===
[[Rynek Sienny]] był głównym placem w [[Obwarowania miejskie Szczecina|obrębie murów miejskich]] na obszarze dolnego Starego Miasta Informację o istnieniu tu od czasów średniowiecza miejsca straceń, położonym przy ówczesnym [[Ratusz Staromiejski (Szczecin)|ratuszu miejskim]], podaje nam [[Paul Friedeborn|Friedeborn]] w swoim historycznym opisie miasta Szczecina, gdzie pod datą 3 marca 1592 roku wymienia ścięcie oskarżonej o czary żony książęcego łowczego Elisabeth von Dobbersitz i spalenie jej zwłok [Friedeborn, II, s. 138; także M. Wehrmann, s. 264]. Z kolei 10 lipca 1602 roku spalono na stosie oskarżoną o kontakty z diabłem Trine Rungen [Friedeborn, III, s. 3]. Kat miejski wraz ze swymi pomocnikami miał tyle pracy, że baszty więzienne oraz pomieszczenie w ratuszu, zwane „Finkenbauer” było najczęściej puste.
+
[[Rynek Sienny]] był głównym placem w [[Obwarowania miejskie Szczecina|obrębie murów miejskich]] na obszarze dolnego Starego Miasta Informację o istnieniu tu od czasów średniowiecza miejsca straceń, położonym przy ówczesnym [[Ratusz Staromiejski (Szczecin)|ratuszu miejskim]], podaje nam [[Paul Friedeborn|Friedeborn]] w swoim historycznym opisie miasta Szczecina, gdzie pod datą [[3 marca]] [[1592]] roku wymienia ścięcie oskarżonej o czary żony książęcego łowczego Elisabeth von Dobbersitz i spalenie jej zwłok [Friedeborn, II, s. 138; także M. Wehrmann, s. 264]. Z kolei [[10 lipca]] [[1602]] roku spalono na stosie oskarżoną o kontakty z diabłem Trine Rungen [Friedeborn, III, s. 3]. Kat miejski wraz ze swymi pomocnikami miał tyle pracy, że baszty więzienne oraz pomieszczenie w ratuszu, zwane „''Finkenbauer''” było najczęściej puste.

Wersja z 02:21, 29 sie 2019

Miejsca straceń na terenie miejskim Szczecina - począwszy od XIII wieku i przyznaniu przywilejów sądowych na terenie obszaru miejskiego Szczecina, podobnie jak w innych miasta, powstały miejsca straceń w formie stałych szubienic. Zwykle umieszczane były na rozstajach dróg położonych na granicy pól należących do miasta, ale również sytuowano je w obrębie murów miejskich, W Szczecinie ustawiono ją na głównym placu Dolnego Starego Miasta, ale już w okresie późnego średniowiecza pojawiają się wzmianki o miejscach straceń położonych poza murami miasta. Wiązało to się z wprowadzeniem w 1532 roku przez [[w:Karol V Habsburg|Karola V, króla Hiszpanii i cesarza rzymskiego kodeksu karnego zwanego Constitutio Criminalis Carolina, znanego również pod skrótem „Carolina”.
Szczecin w swojej historii posiadał co najmniej cztery odnotowane szubienice i jedną znaną nam ze szkicu projektu rozbudowy fortyfikacji w 1631 roku.

Wykaz miejsc straceń

Szubienica na Rynku Siennym

Rynek Sienny był głównym placem w obrębie murów miejskich na obszarze dolnego Starego Miasta Informację o istnieniu tu od czasów średniowiecza miejsca straceń, położonym przy ówczesnym ratuszu miejskim, podaje nam Friedeborn w swoim historycznym opisie miasta Szczecina, gdzie pod datą 3 marca 1592 roku wymienia ścięcie oskarżonej o czary żony książęcego łowczego Elisabeth von Dobbersitz i spalenie jej zwłok [Friedeborn, II, s. 138; także M. Wehrmann, s. 264]. Z kolei 10 lipca 1602 roku spalono na stosie oskarżoną o kontakty z diabłem Trine Rungen [Friedeborn, III, s. 3]. Kat miejski wraz ze swymi pomocnikami miał tyle pracy, że baszty więzienne oraz pomieszczenie w ratuszu, zwane „Finkenbauer” było najczęściej puste.