Miejsca straceń na terenie miejskim późnośredniowiecznego i nowożytnego Szczecina: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
'''Miejsca straceń na terenie miejskim Szczecina''' - począwszy od [[XIII wiek]]u i przyznaniu przywilejów sądowych na terenie obszaru miejskiego Szczecina, podobnie jak w innych miasta, powstały miejsca straceń w formie stałych szubienic. Zwykle umieszczane były na rozstajach dróg położonych na granicy pól należących do miasta, ale również sytuowano je w obrębie murów miejskich, W Szczecinie ustawiono ją na [[Rynek Sienny|głównym placu]] [[Stare Miasto|Dolnego Starego Miasta]], ale już w okresie późnego średniowiecza pojawiają się wzmianki o miejscach straceń położonych poza murami miasta. Wiązało to się z wprowadzeniem w 1532 roku przez [[w:Karol V Habsburg|Karola V, króla Hiszpanii i cesarza rzymskiego kodeksu karnego zwanego [[w:Constitutio Criminalis Carolina|Constitutio Criminalis Carolina]], znanego również pod skrótem „Carolina”.<br/>
+
'''STRONA W BUDOWIE'''
 +
 
 +
'''Miejsca straceń na terenie miejskim Szczecina''' - począwszy od [[XIII wiek]]u i przyznaniu przywilejów sądowych na terenie obszaru miejskiego Szczecina, podobnie jak w innych miasta, powstały miejsca straceń w formie stałych szubienic. Zwykle umieszczane były na rozstajach dróg położonych na granicy pól należących do miasta, ale również sytuowano je w obrębie murów miejskich, W Szczecinie ustawiono ją na [[Rynek Sienny|głównym placu]] [[Stare Miasto|Dolnego Starego Miasta]], ale już w okresie późnego średniowiecza pojawiają się wzmianki o miejscach straceń położonych poza murami miasta. Wiązało to się z wprowadzeniem w [[1532]] roku przez [[w:Karol V Habsburg|Karola V]], króla Hiszpanii i cesarza rzymskiego kodeksu karnego zwanego [[w:Constitutio Criminalis Carolina|Constitutio Criminalis Carolina]], znanego również pod skrótem „Carolina”.<br/>
 
Szczecin w swojej historii posiadał co najmniej cztery odnotowane szubienice i jedną znaną nam ze szkicu projektu rozbudowy fortyfikacji w 1631 roku.
 
Szczecin w swojej historii posiadał co najmniej cztery odnotowane szubienice i jedną znaną nam ze szkicu projektu rozbudowy fortyfikacji w 1631 roku.
 
==Wykaz miejsc straceń==
 
==Wykaz miejsc straceń==
 
===Szubienica na Rynku Siennym===
 
===Szubienica na Rynku Siennym===
[[Rynek Sienny]] był głównym placem w [[Obwarowania miejskie Szczecina|obrębie murów miejskich]] na obszarze dolnego Starego Miasta Informację o istnieniu tu od czasów średniowiecza miejsca straceń, położonym przy ówczesnym [[Ratusz Staromiejski (Szczecin)|ratuszu miejskim]], podaje nam [[Paul Friedeborn|Friedeborn]] w swoim historycznym opisie miasta Szczecina, gdzie pod datą [[3 marca]] [[1592]] roku wymienia ścięcie oskarżonej o czary żony książęcego łowczego Elisabeth von Dobbersitz i spalenie jej zwłok [Friedeborn, II, s. 138; także M. Wehrmann, s. 264]. Z kolei [[10 lipca]] [[1602]] roku spalono na stosie oskarżoną o kontakty z diabłem Trine Rungen [Friedeborn, III, s. 3]. Kat miejski wraz ze swymi pomocnikami miał tyle pracy, że baszty więzienne oraz pomieszczenie w ratuszu, zwane „''Finkenbauer''” było najczęściej puste.
+
[http://encyklopedia.szczecin.pl/wiki/Obszar_Starego_Rynku_(Dolne_Miasto)# Rynek Sienny] był głównym placem w [[Obwarowania miejskie Szczecina|obrębie murów miejskich]] na obszarze dolnego Starego Miasta. Pierwszą wiarygodną informację o istnieniu przy ówczesnym [[Ratusz Staromiejski (Szczecin)|ratuszu miejskim]] od czasów średniowiecza miejsca straceń, podaje nam [[Paul Friedeborn|Friedeborn]] w swoim [[Historische Beschreibung der Stadt Alten Stettin in Pommern|historycznym opisie miasta Szczecina]], gdzie pod datą [[3 marca]] [[1592]] roku wymienia ścięcie oskarżonej o czary żony książęcego łowczego Elisabeth von Dobbersitz i spalenie jej zwłok na ułożonym obok stosie <ref>P. Friedeborn, ''Historische Beschreibung der Stadt Alten Stettin in Pommern [...] Gedruckt zu Alten Stettin'', [[1613]]. Das ander Buch, s. 138; także M. Wehrmann, ''Geschichte der Stadt Stettin''. Stettin [[1911]], s. 264.</ref> Z kolei [[10 lipca]] [[1602]] roku spalono tu na stosie oskarżoną o kontakty z diabłem Trine Rungen <ref>P. Friedeborn, ''Historische Beschreibung der Stadt Alten Stettin in Pommern''..., op. cit. Das drite Buch, s. 3.</ref> Kat miejski wraz ze swymi pomocnikami miał tyle pracy, że baszty więzienne oraz pomieszczenie w ratuszu, zwane „''Finkenbauer''” było najczęściej puste.
 +
 
 +
===Szubieniczne Wzgórze (Galgenberg)===
 +
 
 +
===Szubienica za Bramą Młyńską===
 +
* '''Szubienica miejska'''
 +
 
 +
* '''Szafot książęcy „Kruczy Kamień”'''
 +
 
 +
===Szubienica przy Bramie Parnickiej===
 +
 
 +
===Szubienica na Dolnym Wiku===
 +
 
 +
 
 +
{{Przypisy}}
 +
== Bibliografia ==
 +
*
 +
* Fredrich C., ''Die Baugeschichte Stettins unter König Friedrich Wilhelm I.'' W: BSt NF Bd. XXXI, Stettin 1929.
 +
* ''Die älteren Stettiner Straßennamen im Rahmen der älteren Stadtentwicklung'' – von Hugo Lemcke, zweite neubearbeitete Auflage von Carl Fredrich. Leon Sauniers Buchhandlung. Stettin 1926.
 +
==Linki zewnętrzne==
 +
* [http://zbc.ksiaznica.szczecin.pl/dlibra/docmetadata?id=3765&from=&dirids=1&ver_id=&lp=1&QI=CDE42DCD76E2980F32901AD65817C52C-1 Historische Beschreibung der Stadt Alten Stettin in Pommern, 1613] Zachodniopomorska Biblioteka Cyfrowa "Pomerania"
 +
 
 +
{{Autor|[[User:Schulz|Jan Iwańczuk]]}}
 +
[[Kategoria:Historia]]

Wersja z 16:21, 30 sie 2019

STRONA W BUDOWIE

Miejsca straceń na terenie miejskim Szczecina - począwszy od XIII wieku i przyznaniu przywilejów sądowych na terenie obszaru miejskiego Szczecina, podobnie jak w innych miasta, powstały miejsca straceń w formie stałych szubienic. Zwykle umieszczane były na rozstajach dróg położonych na granicy pól należących do miasta, ale również sytuowano je w obrębie murów miejskich, W Szczecinie ustawiono ją na głównym placu Dolnego Starego Miasta, ale już w okresie późnego średniowiecza pojawiają się wzmianki o miejscach straceń położonych poza murami miasta. Wiązało to się z wprowadzeniem w 1532 roku przez Karola V, króla Hiszpanii i cesarza rzymskiego kodeksu karnego zwanego Constitutio Criminalis Carolina, znanego również pod skrótem „Carolina”.
Szczecin w swojej historii posiadał co najmniej cztery odnotowane szubienice i jedną znaną nam ze szkicu projektu rozbudowy fortyfikacji w 1631 roku.

Wykaz miejsc straceń

Szubienica na Rynku Siennym

Rynek Sienny był głównym placem w obrębie murów miejskich na obszarze dolnego Starego Miasta. Pierwszą wiarygodną informację o istnieniu przy ówczesnym ratuszu miejskim od czasów średniowiecza miejsca straceń, podaje nam Friedeborn w swoim historycznym opisie miasta Szczecina, gdzie pod datą 3 marca 1592 roku wymienia ścięcie oskarżonej o czary żony książęcego łowczego Elisabeth von Dobbersitz i spalenie jej zwłok na ułożonym obok stosie [1] Z kolei 10 lipca 1602 roku spalono tu na stosie oskarżoną o kontakty z diabłem Trine Rungen [2] Kat miejski wraz ze swymi pomocnikami miał tyle pracy, że baszty więzienne oraz pomieszczenie w ratuszu, zwane „Finkenbauer” było najczęściej puste.

Szubieniczne Wzgórze (Galgenberg)

Szubienica za Bramą Młyńską

  • Szubienica miejska
  • Szafot książęcy „Kruczy Kamień”

Szubienica przy Bramie Parnickiej

Szubienica na Dolnym Wiku

Przypisy

  1. P. Friedeborn, Historische Beschreibung der Stadt Alten Stettin in Pommern [...] Gedruckt zu Alten Stettin, 1613. Das ander Buch, s. 138; także M. Wehrmann, Geschichte der Stadt Stettin. Stettin 1911, s. 264.
  2. P. Friedeborn, Historische Beschreibung der Stadt Alten Stettin in Pommern..., op. cit. Das drite Buch, s. 3.

Bibliografia

  • Fredrich C., Die Baugeschichte Stettins unter König Friedrich Wilhelm I. W: BSt NF Bd. XXXI, Stettin 1929.
  • Die älteren Stettiner Straßennamen im Rahmen der älteren Stadtentwicklung – von Hugo Lemcke, zweite neubearbeitete Auflage von Carl Fredrich. Leon Sauniers Buchhandlung. Stettin 1926.

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk