Pałac (Batowo): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „{{Autor|” na „{{AutorP|”)
Linia 1: Linia 1:
 
+
__NOTOC__
 +
{{Zabytek|nr 815 z dnia [[10 sierpnia]] [[1978]]}}
 
{{Dwór infobox
 
{{Dwór infobox
 
|dwór_nazwa          = Pałac w Batowie
 
|dwór_nazwa          = Pałac w Batowie
 
|dwór_grafika        = Pałac (Batowo).jpeg
 
|dwór_grafika        = Pałac (Batowo).jpeg
 
|grafika_opis        =
 
|grafika_opis        =
|lokalizacja        = <adres lub inne określenie lokalizacji>
+
|lokalizacja        =  
|nazwa_niemiecka    = Batow
+
|nazwa_niemiecka    = ''Batow''
 
|projektant          = nieznany
 
|projektant          = nieznany
 
|data_budowy        = 1870 r.
 
|data_budowy        = 1870 r.
 
}}
 
}}
 
 
 
{{koordynaty|53.056795|14.962837}}
 
{{koordynaty|53.056795|14.962837}}
 
+
'''Pałac w [[Batowo|Batowie]]''' (niem. ''Batow'', [[gmina Lipiany]])
 
==Wieś==
 
==Wieś==
 +
Miejscowość powstała w średniowieczu. W okresie wojny trzydziestoletniej osada została dotkliwie zniszczona. Pod koniec XVIII wieku we wsi powstał folwark. W [[1809]] roku właścicielem folwarku obejmującego 9 budynków mieszkalnych użytkowanych przez 80 mieszkańców był kapitan von Dossow. W [[1841]] roku właścicielem majątku liczącego 2025 mórg ziemi, określanego jako Rittergut (dobro rycerskie) był Karl Schröder. W latach 30. XX wieku właścicielką folwarku była Margarethe Berger.
  
Miejscowość powstała w średniowieczu. W okresie wojny trzydziestoletniej osada została dotkliwie zniszczona. Pod koniec XVIII wieku we wsi powstał folwark. W 1809 roku właścicielem folwarku obejmującego 9 budynków mieszkalnych użytkowanych przez 80 mieszkańców był kapitan von Dossow. W 1841 roku właścicielem majątku liczącego 2025 mórg ziemi, określanego jako Rittergut (dobro rycerskie) był Karl Schröder. W latach 30. XX wieku właścicielką folwarku była Margarethe Berger. Po II wojnie światowej na terenie dawnego majątku urządzono PGR. W latach 1969-1973 gospodarstwo należało do Stacji hodowli roślin w Wołczynie. Później, do lat 90. XX wieku wchodziło w skład KPGR Pyrzyce.  
+
Po II wojnie światowej na terenie dawnego majątku urządzono PGR. W latach [[1969]]-[[1973]] gospodarstwo należało do Stacji Hodowli Roślin w Wołczynie. Później, do lat 90. XX wieku wchodziło w skład KPGR Pyrzyce.  
  
 
==Dwór==
 
==Dwór==
 +
We wsi znajdują się ruiny neoklasycystycznego pałacu o powierzchni 520 m<sup>2</sup>, zbudowanego w [[1870]] roku przez rodzinę Schröderów. W [[1967]] roku rozpoczęto niedokończoną modernizację budynku. W późniejszym czasie, nieużytkowany pałac popadł w ruinę. Był to obiekt trzykondygnacyjny, z wysuniętymi ryzalitami, wejściem poprzedzonym portykiem, tympanonem zawierającym datę budowy i literę S (Schröder), założony na planie trzech stykających się ze sobą prostokątów, kryty płaskim dachem dwuspadowym. Dziś częściowo zachowały się ściany zewnętrzne.
  
We wsi znajdują się ruiny neoklasycystycznego pałacu o powierzchni 520 m2 , zbudowanego w 1870 roku przez rodzinę Schröderów. W 1967 roku rozpoczęto niedokończoną modernizację budynku. W późniejszym czasie, nieużytkowany pałac popadł w ruinę. Był to obiekt trzykondygnacyjny, z wysuniętymi ryzalitami, wejściem poprzedzonym portykiem, tympanonem zawierającym datę budowy i literę S (Schröder), założony na planie trzech stykających się ze sobą prostokątów, kryty płaskim dachem dwuspadowym. Dziś częściowo zachowały się ściany zewnętrzne. W sąsiedztwie znajdują się resztki zabudowań folwarcznych, dawna gorzelnia oraz częściowo ogrodzony, zaniedbany park dworski z pierwszej połowy XIX wieku, o powierzchni 4,8 ha, ze stawem (0,3 ha) i bogatym starodrzewem złożonym m.in. z dębów, lip, kasztanowców, grabów i świerków. Teren wraz z ruiną należy do prywatnego właściciela. Obiekt dostępny.
+
W sąsiedztwie znajdują się resztki zabudowań folwarcznych, dawna gorzelnia oraz częściowo ogrodzony, zaniedbany park dworski z pierwszej połowy XIX wieku, o powierzchni 4,8 ha, ze stawem (0,3 ha) i bogatym starodrzewem złożonym m.in. z dębów, lip, kasztanowców, grabów i świerków. Teren wraz z ruiną należy do prywatnego właściciela.  
 
 
  
 +
Obiekt dostępny.
 +
{{Przypisy}}
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
 
Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie
 
Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie
 
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 
 
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]

Wersja z 18:53, 24 kwi 2014

200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. nr 815 z dnia 10 sierpnia 1978[1]
Pałac w Batowie
Pałac w Batowie
Nazwa niemiecka Batow
Projektant nieznany
Data budowy 1870 r.

Geolokalizacja: 53.056795,14.962837

Pałac w Batowie (niem. Batow, gmina Lipiany)

Wieś

Miejscowość powstała w średniowieczu. W okresie wojny trzydziestoletniej osada została dotkliwie zniszczona. Pod koniec XVIII wieku we wsi powstał folwark. W 1809 roku właścicielem folwarku obejmującego 9 budynków mieszkalnych użytkowanych przez 80 mieszkańców był kapitan von Dossow. W 1841 roku właścicielem majątku liczącego 2025 mórg ziemi, określanego jako Rittergut (dobro rycerskie) był Karl Schröder. W latach 30. XX wieku właścicielką folwarku była Margarethe Berger.

Po II wojnie światowej na terenie dawnego majątku urządzono PGR. W latach 1969-1973 gospodarstwo należało do Stacji Hodowli Roślin w Wołczynie. Później, do lat 90. XX wieku wchodziło w skład KPGR Pyrzyce.

Dwór

We wsi znajdują się ruiny neoklasycystycznego pałacu o powierzchni 520 m2, zbudowanego w 1870 roku przez rodzinę Schröderów. W 1967 roku rozpoczęto niedokończoną modernizację budynku. W późniejszym czasie, nieużytkowany pałac popadł w ruinę. Był to obiekt trzykondygnacyjny, z wysuniętymi ryzalitami, wejściem poprzedzonym portykiem, tympanonem zawierającym datę budowy i literę S (Schröder), założony na planie trzech stykających się ze sobą prostokątów, kryty płaskim dachem dwuspadowym. Dziś częściowo zachowały się ściany zewnętrzne.

W sąsiedztwie znajdują się resztki zabudowań folwarcznych, dawna gorzelnia oraz częściowo ogrodzony, zaniedbany park dworski z pierwszej połowy XIX wieku, o powierzchni 4,8 ha, ze stawem (0,3 ha) i bogatym starodrzewem złożonym m.in. z dębów, lip, kasztanowców, grabów i świerków. Teren wraz z ruiną należy do prywatnego właściciela.

Obiekt dostępny.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie


Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy