Pałac (Batowo): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 28: Linia 28:
 
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 
{{AutorP|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
 
[[Kategoria:Pomeranica]]
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
+
[[Kategoria:Pomeranica - Zamki i pałace]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Zabytki]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Zabytki]]
 
[[Kategoria:Pomeranica FB 2014]]
 
[[Kategoria:Pomeranica FB 2014]]

Wersja z 08:18, 22 lip 2014

200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. nr 815 z dnia 10 sierpnia 1978[1]
Pałac w Batowie
Pałac w Batowie
Nazwa niemiecka Batow
Projektant nieznany
Data budowy 1870 r.

Geolokalizacja: 53.056795,14.962837

Pałac w Batowie (niem. Batow, gmina Lipiany)

Wieś

Miejscowość powstała w średniowieczu. W okresie wojny trzydziestoletniej osada została dotkliwie zniszczona. Pod koniec XVIII wieku we wsi powstał folwark. W 1809 roku właścicielem folwarku obejmującego 9 budynków mieszkalnych użytkowanych przez 80 mieszkańców był kapitan von Dossow. W 1841 roku właścicielem majątku liczącego 2025 mórg ziemi, określanego jako Rittergut (dobro rycerskie) był Karl Schröder. W latach 30. XX wieku właścicielką folwarku była Margarethe Berger.

Po II wojnie światowej na terenie dawnego majątku urządzono PGR. W latach 1969-1973 gospodarstwo należało do Stacji Hodowli Roślin w Wołczynie. Później, do lat 90. XX wieku wchodziło w skład KPGR Pyrzyce.

Dwór

We wsi znajdują się ruiny neoklasycystycznego pałacu o powierzchni 520 m2, zbudowanego w 1870 roku przez rodzinę Schröderów. W 1967 roku rozpoczęto niedokończoną modernizację budynku. W późniejszym czasie, nieużytkowany pałac popadł w ruinę. Był to obiekt trzykondygnacyjny, z wysuniętymi ryzalitami, wejściem poprzedzonym portykiem, tympanonem zawierającym datę budowy i literę S (Schröder), założony na planie trzech stykających się ze sobą prostokątów, kryty płaskim dachem dwuspadowym. Dziś częściowo zachowały się ściany zewnętrzne.

W sąsiedztwie znajdują się resztki zabudowań folwarcznych, dawna gorzelnia oraz częściowo ogrodzony, zaniedbany park dworski z pierwszej połowy XIX wieku, o powierzchni 4,8 ha, ze stawem (0,3 ha) i bogatym starodrzewem złożonym m.in. z dębów, lip, kasztanowców, grabów i świerków. Teren wraz z ruiną należy do prywatnego właściciela.

Obiekt dostępny.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy