Pałac (Kępica): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{WEdycji}} {{Dwór infobox |dwór_nazwa = Pałac w Kepicy |dwór_grafika = Pałac (Kępica).jpeg |grafika_opis = |lokalizacja = <adres l...")
 
Linia 1: Linia 1:
{{WEdycji}}
+
 
  
 
{{Dwór infobox
 
{{Dwór infobox
Linia 5: Linia 5:
 
|dwór_grafika        = Pałac (Kępica).jpeg
 
|dwór_grafika        = Pałac (Kępica).jpeg
 
|grafika_opis        =
 
|grafika_opis        =
|lokalizacja        = <adres lub inne określenie lokalizacji>
+
|lokalizacja        = <Kępica , gmina Świerzno>
|projektant          =
+
|nazwa_niemiecka    = Cambz lub Kambz
|data_budowy        =
+
|projektant          = nieznany
 +
|data_budowy        = pocz. XX w.
 
}}
 
}}
 +
 +
{{koordynaty|53.939467|14.989115}}
 +
 +
==Wieś==
 +
 +
Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1369 roku. Od średniowiecza do 1920 roku wieś należała do rodu von Brüsewitzów. W 1628 roku we wsi było 6 gospodarstw chłopskich, 2 zagrodnicze, 2 owczarnie i karczma. Prawdopodobnie w XVIII wieku powstał folwark. W 1870 roku wieś była zamieszkana przez 145 osób. W 1892 roku administratorem folwarku obejmującego 2753 morgi ziemi i hodowlę złożoną z 1128 owiec, 100 sztuk trzody chlewnej i 74 sztuk bydła był niejaki Spargnapani. W 1914 roku zarządcą majątku z hodowlą 40 koni, 100 sztuk trzody chlewnej, 1000 owiec i 90 sztuk bydła był Antondus Bugenhagen. Ostatnim przedstawicielem rodziny Brüsewitzów w 1920 roku był Hugo von Brüsewitz. Jego majątek obejmował 687 ha ziemi i inwentarz złożony z 40 koni, 500 sztuk owiec, 120 sztuk trzody chlewnej i około 120 sztuk bydła. Nie ma pewności co do następnych właścicieli majątku. W 1929 i 1939 roku źródła podają jako właściciela Posetsche Erben, a w  rubryce poświęconej właścicielom występuje dr G. Wüstmann, najprawdopodobniej ostatni właściciel. Wiadomo też, że w 1929 roku dzierżawcą części majątku był Henning von Plötz ze Stuchowa, natomiast dzierżawcą reszty był major Schimmelpfenig. W 1939 roku administratorem majątku liczącego 685 ha ziemi i hodowli złożonej z 36 koni,  410 owiec, 300 sztuk trzody chlewnej i 125 sztuk bydła był Friedrich Meyer. Po 1945 roku majątek został przejęty prze Wojsko Polskie a następnie wszedł w skład Państwowych Nieruchomości Ziemskich. Następnie w dawnym folwarku stworzono PGR, które zostało podporządkowane KPGR w Stuchowie.
 +
 +
==Dwór==
 +
 +
We wsi znajduje się pałac zbudowany na początku XX wieku, w stylu historyzującym z elementami neoklasycyzmu. Obiekt powstał na zasadzie rozbudowy dawnego ryglowego dworu z XVIII wieku.  Budynek o powierzchni 400 m2, jest niedokończoną realizacją architektoniczną. Jest to dwukondygnacyjny budynek, ze środkowym ryzalitem i północnym, czteroosiowym skrzydłem oraz rozpoczętą budową drugiego skrzydła. Do 1956 roku w miejscu niedobudowanego skrzydła istniał dawny dwór ryglowy. Do pałacu prowadzi łukowaty podjazd. Obecnie obiekt stanowi prywatną własność. W sąsiedztwie znajdują się zabudowania gospodarcze oraz ogrodzony park dworski z połowy XIX wieku o powierzchni 2,3 ha, z częściowo zachowanym drzewostanem złożonym m.in. z buków, lip i grabów. Obiekt dostępny z zewnątrz.
 +
 +
 +
 +
 +
==Bibliografia==
 +
Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie
 +
{{Autor|[[Użytkownik:Sidvicious|Maciej Burdzy]]}}
 +
 +
 +
[[Kategoria:Pomeranica]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Dwory]]
 +
[[Kategoria:Kepica]]
 +
[[Kategoria:Gmina Świerzno]]
 +
[[Kategoria:Powiat kamieński]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica FBa]]
 +
{{DEFAULTSORT:Kępica}}

Wersja z 12:00, 18 paź 2013


Pałac w Kepicy
Pałac w Kepicy
Nazwa niemiecka Cambz lub Kambz
Lokalizacja <Kępica , gmina Świerzno>
Projektant nieznany
Data budowy pocz. XX w.


Geolokalizacja: 53.939467,14.989115


Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1369 roku. Od średniowiecza do 1920 roku wieś należała do rodu von Brüsewitzów. W 1628 roku we wsi było 6 gospodarstw chłopskich, 2 zagrodnicze, 2 owczarnie i karczma. Prawdopodobnie w XVIII wieku powstał folwark. W 1870 roku wieś była zamieszkana przez 145 osób. W 1892 roku administratorem folwarku obejmującego 2753 morgi ziemi i hodowlę złożoną z 1128 owiec, 100 sztuk trzody chlewnej i 74 sztuk bydła był niejaki Spargnapani. W 1914 roku zarządcą majątku z hodowlą 40 koni, 100 sztuk trzody chlewnej, 1000 owiec i 90 sztuk bydła był Antondus Bugenhagen. Ostatnim przedstawicielem rodziny Brüsewitzów w 1920 roku był Hugo von Brüsewitz. Jego majątek obejmował 687 ha ziemi i inwentarz złożony z 40 koni, 500 sztuk owiec, 120 sztuk trzody chlewnej i około 120 sztuk bydła. Nie ma pewności co do następnych właścicieli majątku. W 1929 i 1939 roku źródła podają jako właściciela Posetsche Erben, a w rubryce poświęconej właścicielom występuje dr G. Wüstmann, najprawdopodobniej ostatni właściciel. Wiadomo też, że w 1929 roku dzierżawcą części majątku był Henning von Plötz ze Stuchowa, natomiast dzierżawcą reszty był major Schimmelpfenig. W 1939 roku administratorem majątku liczącego 685 ha ziemi i hodowli złożonej z 36 koni, 410 owiec, 300 sztuk trzody chlewnej i 125 sztuk bydła był Friedrich Meyer. Po 1945 roku majątek został przejęty prze Wojsko Polskie a następnie wszedł w skład Państwowych Nieruchomości Ziemskich. Następnie w dawnym folwarku stworzono PGR, które zostało podporządkowane KPGR w Stuchowie.

Dwór

We wsi znajduje się pałac zbudowany na początku XX wieku, w stylu historyzującym z elementami neoklasycyzmu. Obiekt powstał na zasadzie rozbudowy dawnego ryglowego dworu z XVIII wieku. Budynek o powierzchni 400 m2, jest niedokończoną realizacją architektoniczną. Jest to dwukondygnacyjny budynek, ze środkowym ryzalitem i północnym, czteroosiowym skrzydłem oraz rozpoczętą budową drugiego skrzydła. Do 1956 roku w miejscu niedobudowanego skrzydła istniał dawny dwór ryglowy. Do pałacu prowadzi łukowaty podjazd. Obecnie obiekt stanowi prywatną własność. W sąsiedztwie znajdują się zabudowania gospodarcze oraz ogrodzony park dworski z połowy XIX wieku o powierzchni 2,3 ha, z częściowo zachowanym drzewostanem złożonym m.in. z buków, lip i grabów. Obiekt dostępny z zewnątrz.



Bibliografia

Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie


IES64.png
Autor opracowania: Maciej Burdzy