Pałac (Lubiechów Górny)

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.
200px-Obiekt zabytkowy znak.svg.png nr rej. nr 1057 z dnia 25 września 1984[1]
Pałac w Lubiechowie Górnym
Pałac w Lubiechowie Górnym
Nazwa niemiecka Hohen Lübbichow
Projektant nieznany
Data budowy 2 poł. XVIII w., rozb. 1820 r.

Geolokalizacja: 52.911024,14.231144

Dwór w Lubiechowie Górnym (niem. Hohen Lübbichow, gmina Cedynia)

Wieś

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z 1267 roku z dokumentu sygnowanego przez margrabiów Ottona i Konrada. Początkowo wieś była lennem rycerza Alberusa (zwanego Marscalusem), który z dóbr we wsi płacił daninę klasztorowi w Mariensee.

W pierwszej połowie XIV wieku wieś należała do trzech rodów: von Vettynów, von Lindekowów oraz von Gerhardów. W 1352 roku należała do dóbr ziemskich rodu von Bredlowów, a w 1463 roku do rodu von der Blocków. W latach 1472-1644, najpierw jako lenno, a następnie jako własność, należała do rodu von Schoningów. W tekstach z lat 1565 i 1583 wzmiankowano o właścicielu Hansie von Schoningu.

W 1700 roku właścicielem majątku został Otto Bendt von der Marwitz. W 1746 roku zadłużony majątek kupił margrabia Fryderyk Wilhelm von Hohenzollern, właściciel Swobnicy i Schwedt. Transakcja została anulowana przez króla pruskiego. Pod koniec XVIII wieku w wyniku zamążpójścia panny von der Marwitz majątek przeszedł w posiadanie von Żychlinsky’ego, a następnie kapitana von Langena.

Na początku XIX wieku wieś zamieszkiwało 341 mieszkańców. We wsi było 7 dużych i 6 małych gospodarstw chłopskich, 7 zagrodniczych i 20 chałupniczych, gospodarstwo kowala, leśnika, rybaka i pięciu płócienników. W 1821 roku majątek należał do rodu von Endlów. W 1861 roku właścicielką majątku obejmującego 9 016 mórg ziemi była Hedwig von Patow, małżonka Roberta von Keudella. W rękach tego rodu majątek pozostawał do 1945 roku. W 1906 roku majątek należał do Aleksandry von Keudell, w latach 1916-1920 do Waltera von Keudella. W 1929 roku majątek obejmował 2 537 ha, dwa folwarki w Markocinie i Żychlinie, gorzelnię oraz suszarnię.

Dwór

We wsi znajduje się odrestaurowany, piętrowy pałac z drugiej połowy XVIII wieku o powierzchni 830 m2. Jest to budynek zbudowany w stylu późnobarokowym, założony na rzucie prostokąta, z dwukondygnacyjną dobudówką z XIX wieku, pokryty mansardowym dachem. W 1965 roku rozebrano wschodnie skrzydło pałacu (dobudowane w 1820 roku). Nie zachowało się historyczne wyposażenie wnętrza.

W sąsiedztwie znajdują się zabudowania gospodarcze oraz park w stylu angielskim o powierzchni 6 ha z aleją grabów i dębów piramidalnych.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

Przypisy

  1. Wojewódzki rejestr zabytków, w: Biuletyn Informacji Publicznej Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Szczecinie [online] [Przeglądany 10.08.2013] Dostępny w: http://wkz.bip.alfatv.pl/strony/menu/9.dhtml

Bibliografia

  • Karty ewidencyjne zabytków architektury i budownictwa - Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Maciej Burdzy