Roztoka Odrzańska

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Wersja z dnia 09:41, 4 kwi 2013 autorstwa Busol (dyskusja | edycje) (zamienił w treści „* Tadeusz Białecki, Lucyna Turek-Kwiatkowska, ''Szczecin stary i nowy'', Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 1991.” na „Białecki, Tadeusz, [[Lucyna Turek-Kwiatkowska|Turek-Kwiatkowska, Lucy)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roztoka Odrzańska, na pierwszym planie Jezioro Dąbie

Roztoka Odrzańska (także Babia Woda, Biała Woda, Ciche Wody, niem. Papenwasser) - rozlewisko Odry pomiędzy Domiążą a Zalewem Szczecińskim uważane przez większość geografów za faktyczne ujście tej rzeki. Od południa ograniczona jest nurtami Domiąży: Szerokim i Wąskim. Od północy punktem granicznym jest wysepka Chełminek. Wody Roztoki Odrzańskiej są płytkie (1,3 m), długość rozlewiska wynosi ok. 10 km, szer. ok. 6 km. Do Roztoki uchodzi kilka niewielkich rzeczek i strumieni, m. in. Gowienica, Krępa, Gunica, Pleśnica. W części wschodniej Roztoka tworzy dwie zatoki: Stepnicką oraz Rokitkę. W tej części Roztoki Odrzańskiej położone są jeszcze trzy niewielkie wysepki: Wichowska Kępa, Ostrówek i Trzcinka. Przez środek Roztoki wytyczony jest kanał żeglugowy Szczecin-Świnoujście z odpowiednim oznakowaniem.

Źródła

Białecki, Tadeusz, Turek-Kwiatkowska, Lucyna. Szczecin stary i nowy. (Encyklopedyczny zarys dziejów historycznych dzielnic i osiedli oraz obiektów fizjograficznych miasta). Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 1991.