Sala Stefana Flukowskiego: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 7 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
__NOTOC__
__NOTOC__
'''Sala Stefana Flukowskiego''' - sala muzealna w Książnicy Pomorskiej w Szczecinie.
'''Sala Stefana Flukowskiego''' - sala muzealna w Książnicy Pomorskiej w Szczecinie.


 
[[Plik:Sala Flukowskiego 1.JPG|300px|right|thumb]]
Sala Stefana Flukowskiego<ref>Stefan Flukowski (1902 – 1972) – poeta, prozaik, dramatopisarz i tłumacz literatury francuskiej i rosyjskiej. Związany z grupą literacką Kwadryga. W czasie II wojny światowej więzień obozu jenieckiego w Woldenbergu  (dziś Dobiegniew).</ref>została otwarta [[8 maja]] [[1977]] roku w [[Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Szczecinie|Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Szczecinie]] (dziś Książnicy Pomorskiej). Wyposażenie Sali stanowią eksponaty muzealne, dzieła sztuki, księgozbiór i archiwalia, które przekazały żona poety, Maria Flukowska, a po jej śmierci, także jej córka, Halina Leszczyńska.  
Sala Stefana Flukowskiego<ref>Stefan Flukowski (1902–1972) – poeta, prozaik, dramatopisarz i tłumacz literatury francuskiej i rosyjskiej. Związany z grupą literacką Kwadryga. W czasie II wojny światowej więzień obozu jenieckiego w Woldenbergu  (dziś Dobiegniew).</ref>została otwarta [[8 maja]] [[1977]] roku w [[Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Szczecinie|Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Szczecinie]] (dziś Książnicy Pomorskiej). Wyposażenie Sali stanowią eksponaty muzealne, dzieła sztuki, księgozbiór i archiwalia, które przekazały żona poety, Maria Flukowska, a po jej śmierci także jej córka, [[Halina Leszczyńska]].  


W zamyśle twórców Sali, ma ona stanowić częściową rekonstrukcję warszawskiej pracowni S. Flukowskiego.  
W zamyśle twórców Sali, ma ona stanowić częściową rekonstrukcję warszawskiej pracowni S. Flukowskiego.  
 
[[Plik:Sala Flukowskiego 2.JPG|300px|right|thumb]]
Wśród przekazanych eksponatów, obok pamiątek osobistych, przedmiotów codziennego użytku oraz mebli<ref>Znajduje się tu m. in. niewielki stolik do pracy będący właśnością Stanisława Ignacego Witkiewicza, a który znalazł się w posiadaniu Flukowskich za przyczyną Jadwigi Witkiewiczowej, zaprzyjaźnionej po wojnie z rodziną poety. W Sali stanął także stół, przy którym lubił pisać Flukowski, fotele i niewielki stolik kawowy.</ref> uwagę zwracają przede wszystkim dzieła sztuki. Są to portrety autorstwa Witkacego (m. in. portret żony Jadwigi Witkiewiczowej), obrazy Marii i Stanisława Dawskich, Władysława Lama, Leokadii Bielskiej-Tworkowskiej, Marii Jaremianki oraz Xawerego Dunikowskiego (m. in. portret S. Flukowskiego).
Wśród przekazanych eksponatów, obok pamiątek osobistych, przedmiotów codziennego użytku oraz mebli<ref>Znajduje się tu m. in. niewielki stolik do pracy będący właśnością Stanisława Ignacego Witkiewicza, a który znalazł się w posiadaniu Flukowskich za przyczyną Jadwigi Witkiewiczowej, zaprzyjaźnionej po wojnie z rodziną poety. W Sali stanął także stół, przy którym lubił pisać Flukowski, fotele i niewielki stolik kawowy.</ref> uwagę zwracają przede wszystkim dzieła sztuki. Są to portrety autorstwa Witkacego (m. in. portret żony Jadwigi Witkiewiczowej), obrazy Marii i Stanisława Dawskich, Władysława Lama, Leokadii Bielskiej-Tworkowskiej, Marii Jaremianki oraz Xawerego Dunikowskiego (m. in. portret S. Flukowskiego).
Wyposażenie Sali stanowią również rzeźby Xawerego Dunikowskiego (Głowy wawelskie), Anny Dębskiej oraz egipskiego twórcy Mohammeda Hagrasa<ref>M. Hagras ukończył studia w Rzymie. Do Polski przyjechał jako uczestnik Międzynarodowego Festiwalu Młodzieży, który odbywał się w Warszawie w 1955 roku. Po zakończeniu imprezy przebywał w Polsce przez kilka miesięcy, współpracując z Dunikowskim.</ref>.
Wyposażenie Sali stanowią również rzeźby Xawerego Dunikowskiego (Głowy wawelskie), Anny Dębskiej oraz egipskiego twórcy Mohammeda Hagrasa<ref>M. Hagras ukończył studia w Rzymie. Do Polski przyjechał jako uczestnik Międzynarodowego Festiwalu Młodzieży, który odbywał się w Warszawie w 1955 roku. Po zakończeniu imprezy przebywał w Polsce przez kilka miesięcy, współpracując z Dunikowskim.</ref>.
Linia 16: Linia 14:
W Sali S. Flukowskiego znajduje się księgozbiór poety liczący 2800 woluminów, odzwierciedlający jego humanistyczne zainteresowania.
W Sali S. Flukowskiego znajduje się księgozbiór poety liczący 2800 woluminów, odzwierciedlający jego humanistyczne zainteresowania.


Obok wymienionych obiektów, do Sali trafiły także rękopisy utworów poety (w tym niepublikowane), spisane wspomnienia z pobytu w Woldenbergu oraz osobista korespondencja. Za przyczyną Marii Flukowskiej, wraz z materiałami, które przekazała po swym mężu, do biblioteki wpłynęły cenne archiwa, m. in. X. Dunikowskiego<ref>M. Flukowska była asystentka artysty w latach 1948-1964 i w tym czasie gromadziła jego archiwum. Zdołała zgromadzić artykuły prasowe, zapiski, fotografie, dokumentację wystaw i korespondencję.</ref>oraz Jadwigi Witkiewiczowej. W jej spuściźnie, obok fotografii  i dokumentów znajduje się korespondencja prowadzona z mężem, Stanisławem Ignacym Witkiewiczem. Obejmuje ona 1300 listów pisanych w latach 1923 - 1939.
Obok wymienionych obiektów, do Sali trafiły także rękopisy utworów poety (w tym niepublikowane), spisane wspomnienia z pobytu w Woldenbergu oraz osobista korespondencja. Za przyczyną Marii Flukowskiej, wraz z materiałami, które przekazała po swym mężu, do biblioteki wpłynęły cenne archiwa, m. in. X. Dunikowskiego<ref>M. Flukowska była asystentka artysty w latach 1948-1964 i w tym czasie gromadziła jego archiwum. Zdołała zgromadzić artykuły prasowe, zapiski, fotografie, dokumentację wystaw i korespondencję.</ref>oraz Jadwigi Witkiewiczowej. W jej spuściźnie, obok fotografii  i dokumentów znajduje się korespondencja prowadzona z mężem, Stanisławem Ignacym Witkiewiczem. Obejmuje ona 1300 listów pisanych w latach 1923-1939.
 
[[Plik:Witkacy, Portret Jadwigi Witkiewiczowej.jpg|300px|right|thumb|Portret Jadwigi Witkiewiczowej, 1925]]
 
 


{{Przypisy}}
{{Przypisy}}


==Bibliografia==
==Bibliografia==
* Sala Stefana Flukowskiego i rękopiśmienne spuścizny literackie w posiadaniu Biblioteki Głównej WiMBP w Szczecinie. W: Bibliotekarz  Zachodniopomorski, 1979, nr 2-3, s. 12-17.
* Sala Stefana Flukowskiego i rękopiśmienne spuścizny literackie w posiadaniu Biblioteki Głównej WiMBP w Szczecinie. W: Bibliotekarz  Zachodniopomorski, 1979, nr 2-3, s. 12-17.
* Kosman, Janina. Sala im. Stefana Flukowskiego. W: Bibliotekarz Zachodniopomorski, 1987, nr 2-3, s. 79-86.
* Kosman, Janina. Sala im. Stefana Flukowskiego. W: Bibliotekarz Zachodniopomorski, 1987, nr 2-3, s. 79-86.
Linia 35: Linia 26:


==Linki zewnętrzne==
==Linki zewnętrzne==
* [http://ksiaznica.szczecin.pl/www/sla-flukowskiego Sala Stefana Flukowskiego]. W: Książnica Pomorska [online]. [Przeglądany 29 września 2015].
* [http://ksiaznica.szczecin.pl/www/sla-flukowskiego Sala Stefana Flukowskiego]. W: Książnica Pomorska [online]. [Przeglądany 29 września 2015].


Linia 42: Linia 32:
[[Kategoria:Pomeranica]]
[[Kategoria:Pomeranica]]
[[Kategoria:Szczecin]]
[[Kategoria:Szczecin]]
[[Kategoria:Pomeranica - Biblioteki]]


{{DEFAULTSORT:Sala Stefana Flukowskiego}}
{{DEFAULTSORT:Sala Stefana Flukowskiego}}


{{AutorP|[[Użytkownik:Drukarka|Alicja Łojko]]}}
{{AutorP|[[Użytkownik:Drukarka|Alicja Łojko]]}}
{{RedaktorP|[[User:Duluni|Sylwia Wesołowska]]}}

Aktualna wersja na dzień 12:23, 4 maj 2021

Sala Stefana Flukowskiego - sala muzealna w Książnicy Pomorskiej w Szczecinie.

Sala Flukowskiego 1.JPG

Sala Stefana Flukowskiego[1]została otwarta 8 maja 1977 roku w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Szczecinie (dziś Książnicy Pomorskiej). Wyposażenie Sali stanowią eksponaty muzealne, dzieła sztuki, księgozbiór i archiwalia, które przekazały żona poety, Maria Flukowska, a po jej śmierci także jej córka, Halina Leszczyńska.

W zamyśle twórców Sali, ma ona stanowić częściową rekonstrukcję warszawskiej pracowni S. Flukowskiego.

Sala Flukowskiego 2.JPG

Wśród przekazanych eksponatów, obok pamiątek osobistych, przedmiotów codziennego użytku oraz mebli[2] uwagę zwracają przede wszystkim dzieła sztuki. Są to portrety autorstwa Witkacego (m. in. portret żony Jadwigi Witkiewiczowej), obrazy Marii i Stanisława Dawskich, Władysława Lama, Leokadii Bielskiej-Tworkowskiej, Marii Jaremianki oraz Xawerego Dunikowskiego (m. in. portret S. Flukowskiego). Wyposażenie Sali stanowią również rzeźby Xawerego Dunikowskiego (Głowy wawelskie), Anny Dębskiej oraz egipskiego twórcy Mohammeda Hagrasa[3].

Ciekawostkę wśród muzealiów stanowi niewątpliwie kolekcja ceramiki pochodzącej z kaszubskiej pracowni Neclów z Chmielna. Składają się na nią wazony i dzbany z charakterystycznym motywem zdobniczym[4].

W Sali S. Flukowskiego znajduje się księgozbiór poety liczący 2800 woluminów, odzwierciedlający jego humanistyczne zainteresowania.

Obok wymienionych obiektów, do Sali trafiły także rękopisy utworów poety (w tym niepublikowane), spisane wspomnienia z pobytu w Woldenbergu oraz osobista korespondencja. Za przyczyną Marii Flukowskiej, wraz z materiałami, które przekazała po swym mężu, do biblioteki wpłynęły cenne archiwa, m. in. X. Dunikowskiego[5]oraz Jadwigi Witkiewiczowej. W jej spuściźnie, obok fotografii i dokumentów znajduje się korespondencja prowadzona z mężem, Stanisławem Ignacym Witkiewiczem. Obejmuje ona 1300 listów pisanych w latach 1923-1939.

Portret Jadwigi Witkiewiczowej, 1925

Przypisy

  1. Stefan Flukowski (1902–1972) – poeta, prozaik, dramatopisarz i tłumacz literatury francuskiej i rosyjskiej. Związany z grupą literacką Kwadryga. W czasie II wojny światowej więzień obozu jenieckiego w Woldenbergu (dziś Dobiegniew).
  2. Znajduje się tu m. in. niewielki stolik do pracy będący właśnością Stanisława Ignacego Witkiewicza, a który znalazł się w posiadaniu Flukowskich za przyczyną Jadwigi Witkiewiczowej, zaprzyjaźnionej po wojnie z rodziną poety. W Sali stanął także stół, przy którym lubił pisać Flukowski, fotele i niewielki stolik kawowy.
  3. M. Hagras ukończył studia w Rzymie. Do Polski przyjechał jako uczestnik Międzynarodowego Festiwalu Młodzieży, który odbywał się w Warszawie w 1955 roku. Po zakończeniu imprezy przebywał w Polsce przez kilka miesięcy, współpracując z Dunikowskim.
  4. ."Necle" poeta zaczął zbierać w latach 50. zachwycony formą, kolorystyką i ornamentyką tych wyrobów.
  5. M. Flukowska była asystentka artysty w latach 1948-1964 i w tym czasie gromadziła jego archiwum. Zdołała zgromadzić artykuły prasowe, zapiski, fotografie, dokumentację wystaw i korespondencję.


Bibliografia

  • Sala Stefana Flukowskiego i rękopiśmienne spuścizny literackie w posiadaniu Biblioteki Głównej WiMBP w Szczecinie. W: Bibliotekarz Zachodniopomorski, 1979, nr 2-3, s. 12-17.
  • Kosman, Janina. Sala im. Stefana Flukowskiego. W: Bibliotekarz Zachodniopomorski, 1987, nr 2-3, s. 79-86.
  • Polskie muzea literackie. Warszawa 2011, s.50-51. ISBN 978-83-8937-60-6


Linki zewnętrzne





Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Alicja Łojko