Sala Stefana Flukowskiego

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Sala Stefana Flukowskiego - sala muzealna w Książnicy Pomorskiej w Szczecinie.


Sala Stefana Flukowskiego[1]została otwarta w maju 1977 roku w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej w Szczecinie (dziś Książnicy Pomorskiej). Wyposażenie Sali stanowią eksponaty i księgozbiór, które przekazały żona poety, Maria Flukowska, a po jej śmierci, w latach późniejszych także jej córka, Halina Leszczyńska. W zamyśle twórców Sali, ma ona stanowić częściową rekonstrukcję warszawskiej pracowni S. Flukowskiego.

Wśród przekazanych eksponatów, obok mebli[2], znalazły się obrazy, rzeźby oraz pamiątki osobiste i przedmioty codziennego użytku. Muzealne ściany ozdabiają portrety autorstwa Witkacego (m. in. portret żony, Jadwigi Witkiewiczowej), obrazy Marii i Stanisława Dawskich, Władysława Lama, Leokadii Bielskiej-Tworkowskiej, Marii Jaremianki oraz Xawerego Dunikowskiego (m. in. portret S. Flukowskiego). Uzupełnieniem wyposażenia Sali są także rzeźby Xawerego Dunikowskiego, Anny Dębskiej oraz egipskiego twórcy Mohammeda Hagrasa[3]. Ciekawostkę wśród muzealiów stanowi niewątpliwie kolekcja ceramiki pochodzącej z kaszubskiej pracowni Neclów z Chmielna. Składają się na nią wazony i dzbany z charakterystycznym motywem zdobniczym.[4]

W Sali S. Flukowskiego znajduje się księgozbiór poety liczący 2800 woluminów, odzwierciedlający jego humanistyczne zainteresowania. Za przyczyną Marii Flukowskiej, obok wymienionych obiektów, do Sali trafiły także rękopisy utworów poety (w tym niepublikowane), spisane wspomnienia z pobytu w Woldenbergu oraz osobista korespondencja.



Przypisy

  1. Stefan Flukowski (1902 – 1972) – poeta, prozaik, dramatopisarz i tłumacz literatury francuskiej i rosyjskiej. Związany z grupą literacką Kwadryga. W czasie II wojny światowej więzień obozu jenieckiego w Woldenbergu (dziś Dobiegniew).
  2. Znajduje się tu m. in. niewielki stolik do pracy będący właśnością Stanisława Ignacego Witkiewicza, a który znalazł się w posiadaniu Flukowskich za przyczyną Jadwigi Witkiewiczowej, zaprzyjaźnionej po wojnie z rodziną poety. W Sali stanął także stół, przy którym lubił pisać Flukowski, fotele i niewielki stolik kawowy.
  3. M. Hagras był uczestnikiem Międzynarodowego Festiwalu Młodzieży, który odbywał się w Warszawie w 1955 roku. Po zakończeniu imprezy przebywał w Polsce przez kilka miesięcy.
  4. "Necle" poeta zaczął zbierać w latach 50. zachwycony formą, kolorystyką i ornamentyką tych wyrobów.




Bibliografia

  • Sala Stefana Flukowskiego i rękopiśmienne spuścizny literackie w posiadaniu Biblioteki Głównej WiMBP w Szczecinie. W: Bibliotekarz Zachodniopomorski, 1979, nr 2-3, s. 12-17.
  • Kosman, Janina. Sala im. Stefana Flukowskiego. W: Bibliotekarz Zachodniopomorski, 1987, nr 2-3, s. 79-86.
  • Polskie muzea literackie. Warszawa 2011, s.50-51. ISBN 978-83-8937-60-6




Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Alicja Łojko