Stanisława Engelówna: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „'''Stanisława Engelówna''' '''(1908-1958)''' – aktorka '''Stanisława Engelówna''' (właśc. Stanisława Angel) urodziła się 23 kwietnia 1908 roku w ...”)
 
Linia 1: Linia 1:
 
'''Stanisława Engelówna''' '''(1908-1958)''' – aktorka
 
'''Stanisława Engelówna''' '''(1908-1958)''' – aktorka
  
'''Stanisława Engelówna''' (właśc. Stanisława Angel) urodziła się [[23 kwietnia]] [[1908]] roku w Warszawie w rodzinie kolejarskiej. Była córką  Aleksandra i Antoniny Anglów.
+
==  Życiorys ==
+
'''Stanisława Engelówna''' (właśc. Stanisława Angel) urodziła się [[23 kwietnia]] [[1908]] roku w Warszawie w rodzinie kolejarskiej. Była córką  Aleksandra i Antoniny Anglów. Po ukończeniu szkoły średniej uczyła w szkole. W 1935 roku zdała eksternistyczny egzamin aktorski w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Zadebiutowała na scenie Teatru Narodowego w roli w ''Dożywociu'' Aleksandra Fredry. Ze scena ta związana była do 1938 roku. W latach 1938-1939 występowała gościnnie w Teatrach Miejskich w Łodzi.
Początkowo uczyła w szkole by w 1935 roku zdać eksternistycznie egzamin Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Zadebiutowała w "Dożywociu" Aleksandra Fredry w Teatrze Narodowym gdzie występowała od 1935 do 1938, zaś sezon 1938-39 spędziła w Miejskim Teatrze w Łodzi. W tym też czasie zagrała w kilku filmach. Najbardziej znane filmy, w których wystąpiła to Wrzos (1938) i Serce matki (1938). Role te dały szansę aktorce w pełni ukazać jej możliwości ekspresyjne. Wybuch wojny przerwał dobrze zapowiadającą się aktorkę o zacięciu dramatycznym. Po wojnie najpierw występowała w warszawskich teatrach by w 1949 przenieść się do Szczecina i tam występować w Teatrze Dramatycznym. Zagrała m.in. Księżniczkę Eboli w "Don Carlosie" Schillera, Panią Warren w "Profesji pani Warren" Shawa, Elwirę w "Świętoszku" Moliera, Lady Milford w "Intrydze i miłości" Schillera, Agafię w "Ożenku" Gogola.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 +
W okresie międzywojennym zagrała w kilku filmach. Najwiekszą popularność przyniosły jej role Kazi we ''Wrzosie'' (1938) w reż. Juliusza Gardana i w Marii w ''Sercu matki'' (1938) w reż. Michała Waszyńskiego. Role te dały szansę aktorce w pełni ukazać jej możliwości ekspresyjne. Dobrz ezapowiadająca sie karierę filmową przerwał wybuch wojny. Po wojnie występowała w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Warszawie.
  
 +
W 1949 roku na zaproszenie [[Zbigniew Sawan|Zbigniewa Sawana]] przyjechała na gościnne występy do Szczecina. Prawdopodobnie atmosfera teatru i zespół, w którym znajdowało sie wiele przedwojennych gwiazd teatru i kina, m.in. Maria malicka, Lidia Wysocka, zadecydowały, że pozostała w miescie na stałe. Była aktorka [[Państwowe teatry Dramatyczne|Państwowych Teatrów Dramatycznch]]. Zagrała m.in. Księżniczkę Eboli w "Don Carlosie" Schillera, Panią Warren w "Profesji pani Warren" Shawa, Elwirę w "Świętoszku" Moliera, Lady Milford w "Intrydze i miłości" Schillera, Agafię w "Ożenku" Gogola.
 
   
 
   
 +
 
  
 
Zmarła [[7 sierpnia]] [[1958]] roku w Szczecinie. Została pochowana na [[Cmentarz Centralny|Cmentarzu Centralnym]] (kw. 20A-4-3).
 
Zmarła [[7 sierpnia]] [[1958]] roku w Szczecinie. Została pochowana na [[Cmentarz Centralny|Cmentarzu Centralnym]] (kw. 20A-4-3).
  
 
Była żoną aktora Eustachego Kojałłowicza.
 
Była żoną aktora Eustachego Kojałłowicza.
 
+
<br/><br/>
  
 
== Nagrody ==
 
== Nagrody ==
 
* '''1956''' – Nagrodę Miasta Szczecina za całokształt działalności artystycznej
 
* '''1956''' – Nagrodę Miasta Szczecina za całokształt działalności artystycznej

Wersja z 23:29, 14 mar 2013

Stanisława Engelówna (1908-1958) – aktorka

Życiorys

Stanisława Engelówna (właśc. Stanisława Angel) urodziła się 23 kwietnia 1908 roku w Warszawie w rodzinie kolejarskiej. Była córką Aleksandra i Antoniny Anglów. Po ukończeniu szkoły średniej uczyła w szkole. W 1935 roku zdała eksternistyczny egzamin aktorski w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Zadebiutowała na scenie Teatru Narodowego w roli w Dożywociu Aleksandra Fredry. Ze scena ta związana była do 1938 roku. W latach 1938-1939 występowała gościnnie w Teatrach Miejskich w Łodzi.

W okresie międzywojennym zagrała w kilku filmach. Najwiekszą popularność przyniosły jej role Kazi we Wrzosie (1938) w reż. Juliusza Gardana i w Marii w Sercu matki (1938) w reż. Michała Waszyńskiego. Role te dały szansę aktorce w pełni ukazać jej możliwości ekspresyjne. Dobrz ezapowiadająca sie karierę filmową przerwał wybuch wojny. Po wojnie występowała w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Warszawie.

W 1949 roku na zaproszenie Zbigniewa Sawana przyjechała na gościnne występy do Szczecina. Prawdopodobnie atmosfera teatru i zespół, w którym znajdowało sie wiele przedwojennych gwiazd teatru i kina, m.in. Maria malicka, Lidia Wysocka, zadecydowały, że pozostała w miescie na stałe. Była aktorka Państwowych Teatrów Dramatycznch. Zagrała m.in. Księżniczkę Eboli w "Don Carlosie" Schillera, Panią Warren w "Profesji pani Warren" Shawa, Elwirę w "Świętoszku" Moliera, Lady Milford w "Intrydze i miłości" Schillera, Agafię w "Ożenku" Gogola.


Zmarła 7 sierpnia 1958 roku w Szczecinie. Została pochowana na Cmentarzu Centralnym (kw. 20A-4-3).

Była żoną aktora Eustachego Kojałłowicza.

Nagrody

  • 1956 – Nagrodę Miasta Szczecina za całokształt działalności artystycznej