Stanisława Engelówna: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 2: Linia 2:
  
 
==  Życiorys ==
 
==  Życiorys ==
'''Stanisława Engelówna''' (właśc. Stanisława Angel) urodziła się [[23 kwietnia]] [[1908]] roku w Warszawie w rodzinie kolejarskiej. Była córką  Aleksandra i Antoniny Anglów. Po ukończeniu szkoły średniej uczyła w szkole. W 1935 roku zdała eksternistyczny egzamin aktorski w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Zadebiutowała na scenie Teatru Narodowego w roli w ''Dożywociu'' Aleksandra Fredry. Ze scena ta związana była do 1938 roku. W latach 1938-1939 występowała gościnnie w Teatrach Miejskich w Łodzi.
+
'''Stanisława Engelówna''' (właśc. Stanisława Angel) urodziła się [[23 kwietnia]] [[1908]] roku w Warszawie w rodzinie kolejarskiej. Była córką  Aleksandra i Antoniny Anglów. Po ukończeniu szkoły średniej i seminarium pracowała jako nauczycielka. W 1932 roku ukończyła kursy dramatyczne  H. Hryniewieckiej. W 1935 roku zdała eksternistyczny egzamin aktorski w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Zadebiutowała na scenie Teatru Narodowego w roli w ''Dożywociu'' Aleksandra Fredry. Ze scena ta związana była do 1938 roku. W latach 1938-1939 występowała gościnnie w Teatrach Miejskich w Łodzi.
  
W okresie międzywojennym zagrała w kilku filmach. Najwiekszą popularność przyniosły jej role Kazi we ''Wrzosie'' (1938) w reż. Juliusza Gardana i w Marii w ''Sercu matki'' (1938) w reż. Michała Waszyńskiego. Role te dały szansę aktorce w pełni ukazać jej możliwości ekspresyjne. Dobrz ezapowiadająca sie karierę filmową przerwał wybuch wojny. Po wojnie występowała w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Warszawie.
+
W okresie międzywojennym zagrała u boku wybitnych aktorów scen polskichw w sześciu filmach fabularnych - ''Wrzosie'' (1938), ''Sercu matki (1938), ''Renie'' (1938), ''Florianie'' (1938), ''O czym się nie mówi...'' (1939), ''Geniuszu sceny'' (1939). Najwiekszą popularność przyniosły jej role Kazi we ''Wrzosie'' w reż. Juliusza Gardana i Marii w ''Sercu matki'' w reż. Michała Waszyńskiego. Role te pozwoliły w pełni ukazać jej możliwości ekspresyjne. Dobrze zapowiadająca się karierę filmową przerwał wybuch wojny. Po wojnie występowała w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Warszawie.
  
W 1949 roku na zaproszenie [[Zbigniew Sawan|Zbigniewa Sawana]] przyjechała na gościnne występy do Szczecina. Prawdopodobnie atmosfera teatru i zespół, w którym znajdowało sie wiele przedwojennych gwiazd teatru i kina, m.in. Maria malicka, Lidia Wysocka, zadecydowały, że pozostała w miescie na stałe. Była aktorka [[Państwowe teatry Dramatyczne|Państwowych Teatrów Dramatycznch]]. Zagrała m.in. Księżniczkę Eboli w "Don Carlosie" Schillera, Panią Warren w "Profesji pani Warren" Shawa, Elwirę w "Świętoszku" Moliera, Lady Milford w "Intrydze i miłości" Schillera, Agafię w "Ożenku" Gogola.
+
W 1949 roku na zaproszenie [[Zbigniew Sawan|Zbigniewa Sawana]] przyjechała na gościnne występy do Szczecina. Prawdopodobnie atmosfera teatru i zespół, w którym znajdowało się wiele przedwojennych gwiazd teatru i kina, m.in. Maria malicka, Lidia Wysocka, zadecydowały, że pozostała w miescie na stałe. Była aktorka [[Państwowe teatry Dramatyczne|Państwowych Teatrów Dramatycznch]]. Zagrała m.in. Księżniczkę Eboli w "Don Carlosie" Schillera, Panią Warren w "Profesji pani Warren" Shawa, Elwirę w "Świętoszku" Moliera, Lady Milford w "Intrydze i miłości" Schillera, Agafię w "Ożenku" Gogola.
 
   
 
   
 
    
 
    
Linia 14: Linia 14:
 
Była żoną aktora Eustachego Kojałłowicza.
 
Była żoną aktora Eustachego Kojałłowicza.
 
<br/><br/>
 
<br/><br/>
 +
 
== Teatr (Szczecin) ==
 
== Teatr (Szczecin) ==
  

Wersja z 23:51, 14 mar 2013

Stanisława Engelówna (1908-1958) – aktorka

Życiorys

Stanisława Engelówna (właśc. Stanisława Angel) urodziła się 23 kwietnia 1908 roku w Warszawie w rodzinie kolejarskiej. Była córką Aleksandra i Antoniny Anglów. Po ukończeniu szkoły średniej i seminarium pracowała jako nauczycielka. W 1932 roku ukończyła kursy dramatyczne H. Hryniewieckiej. W 1935 roku zdała eksternistyczny egzamin aktorski w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Zadebiutowała na scenie Teatru Narodowego w roli w Dożywociu Aleksandra Fredry. Ze scena ta związana była do 1938 roku. W latach 1938-1939 występowała gościnnie w Teatrach Miejskich w Łodzi.

W okresie międzywojennym zagrała u boku wybitnych aktorów scen polskichw w sześciu filmach fabularnych - Wrzosie (1938), Sercu matki (1938), Renie (1938), Florianie (1938), O czym się nie mówi... (1939), Geniuszu sceny (1939). Najwiekszą popularność przyniosły jej role Kazi we Wrzosie w reż. Juliusza Gardana i Marii w Sercu matki w reż. Michała Waszyńskiego. Role te pozwoliły w pełni ukazać jej możliwości ekspresyjne. Dobrze zapowiadająca się karierę filmową przerwał wybuch wojny. Po wojnie występowała w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Warszawie.

W 1949 roku na zaproszenie Zbigniewa Sawana przyjechała na gościnne występy do Szczecina. Prawdopodobnie atmosfera teatru i zespół, w którym znajdowało się wiele przedwojennych gwiazd teatru i kina, m.in. Maria malicka, Lidia Wysocka, zadecydowały, że pozostała w miescie na stałe. Była aktorka Państwowych Teatrów Dramatycznch. Zagrała m.in. Księżniczkę Eboli w "Don Carlosie" Schillera, Panią Warren w "Profesji pani Warren" Shawa, Elwirę w "Świętoszku" Moliera, Lady Milford w "Intrydze i miłości" Schillera, Agafię w "Ożenku" Gogola.


Zmarła 7 sierpnia 1958 roku w Szczecinie. Została pochowana na Cmentarzu Centralnym (kw. 20A-4-3).

Była żoną aktora Eustachego Kojałłowicza.

Teatr (Szczecin)



Nagrody

  • 1956 – Nagrodę Miasta Szczecina za całokształt działalności artystycznej



Źródła

Bibliografia

  • Encyklopedia kina (pod red. Tadeusza Lubelskiego, autorka hasła Diana Poskuta-Włodek), Wyd. Biały Kruk, Kraków 2003
  • Encyklopedia Szczecina t. I A-O (pod red. Tadeusza Białeckiego, autor hasła Ryszard Markow), Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 1999
  • Artur D. Liskowacki, Gwiazda jej przyniosła tu... (Stanisława Engelówna) [w:] Ku Słońcu 125. Księga z miasta umarłych (pod red. Mariusza Czarnieckiego), Wydawnictwo Glob, Szczecin
  • Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965 (pod red. Zbigniewa Raszewskiego), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973
  • Teatry Dramatyczne w Szczecinie 1945-1965 (pod red. Danuty Piotrowskiej), Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne RSW Prasa, Poznań 1965