Szymon Remigolski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "__NOTOC__ {{Osoba infobox |osoba=Szymon Remigolski |grafika_osoba= |grafika_opis= |funkcja=lekarz |urodziny_data=1 lutego 1912 |urodziny_miejsce=Wilno |smierc_da...")
 
 
(Nie pokazano 28 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 15: Linia 15:
 
|narodowosc=
 
|narodowosc=
 
|pseudonim=
 
|pseudonim=
|lokalizacja_grobu=
+
|lokalizacja_grobu=http://cmentarze.szczecin.pl/chapter_11975.asp?smode=1&fnazwisko=Remigolski&fimie=Szymon&fdataurodzenia=&fdatazgonu=
 
}}
 
}}
  
'''Szymon Remigolski (1912-2007)'''
+
'''Szymon Remigolski (1912-2007)''' - szczeciński lekarz, chirurg
 +
 
 +
== Życiorys ==
 +
 
 +
Urodził się [[1 lutego]] [[1912]] r. w Wilnie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej Józefa i Rozalii (z domu Godlewskiej). Jego ojciec był farmaceutą. W [[1939]] r. ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Stanisława Batorego w Wilnie. Po zajęciu Wilna przez Niemców ([[1941]] r.) znalazł się wraz z rodzicami i bratem w wileńskim getcie, po uciecze z którego ukrywał się pod nazwiskiem Szymon Milewski. Jego rodzice i brat zostali zamordowani.<br>
 +
 
 +
Ukrywał się w okolicach Lidy i Wilna, imając się rożnych prac. Przez krótki czas pracował jako urzędnik w niemieckim Arbeitsamt w Ucianie, skąd sam wydelegował się do pracy w Austrii. Tam początkowo zatrudniony był jako tłumacz w obozie dla cudzoziemców, a następnie (nadal jako Szymon Milewski) otrzymał skierowanie do pracy w szpitalu w Mauerbach pod Wiedniem. Aresztowany przez Gestapo został osadzony w obozie w Dachau<ref>Otrzymał numer 111682. Zbędny. Szymon Remigolski. / Magdalena Ptaszyńska, Radosław Ptaszyński. [W:] Skalpel' 68. Kampania antysemicka w środowisku szczecińskich lekarzy. Kraków: universitas, 2021, s. 129.</ref>, gdzie został lekarzem bloku 17. Do roku 1945 był przenoszony czasowo do podobozów Trostberg i Allach. Po wyzwoleniu obozu przez wojska amerykańskie podjął pracę jako chirurg w szpitalu w Schwabing nieopodal Monachium.
 +
 
 +
W [[1948]] r. zdecydował się na powrót do Polski. Wybrał [[Szczecin]], gdzie początkowo (wraz ze swoją żoną Janiną Jantzen) został zatrudniony w Klinice Pediatrycznej na [[Ulica Unii Lubelskiej| Unii Lubelskiej]]. W roku 1948 został też asystentem [[Tadeusz Mieczysław Sokołowski|T. Sokołowskiego]] w Katedrze i Klinice Chirurgicznej [[Pomorski Uniwersytet Medyczny|Akademii Lekarskiej]] (wraz z J. Litwinem, L. Giergielewiczem, Z. Otto). Niedługo potem został powołany do wojska i rozpoczął pracę jako lekarz wojskowy. W [[1950]] r. otrzymał przydział do 109 Szpitala Garnizonowego w Szczecinie przy [[Ulica Piotra Skargi|ul. Piotra Skargi]]. Był tam kierownikiem gabinetu stomatologicznego, asystentem i starszym asystentem oddziału chirurgii, a od końca roku [[1955]] ordynatorem chirurgii w stopniu podpułkownika.
 +
 
 +
Był cenionym chirurgiem, świetnym operatorem, który przeprowadził jedną z pierwszych operacji na otwartym sercu. Opublikował wiele prac naukowych, a znajomość języków obcych ułatwiała mu śledzenie najnowszych publikacji z zakresu medycyny i pozwalała na utrzymywanie kontaktów z lekarzami z wielu krajów.
 +
 
 +
Był człowiekiem niezwykłej kultury i szerokich zainteresowań. W międzyczasie awansował w hierarchii wojskowej do stopnia pułkownika. W wyniku antysemickiej nagonki [[27 lipca]] [[1967]] został zwolniony z pracy. Był inwigilowany i śledzony przez służby wojskowe i cywilne. Podjął pracę jako chirurg początkowo w Przychodni Kolejowej, a później w Specjalistycznej Przychodni przy [[Ulica Teofila Starzyńskiego|ul. Starzyńskiego]], gdzie pracował jeszcze po ukończeniu 80 roku życia. 
 +
 
 +
Jego żona Janina również była lekarką, lekarzami są też syn i wnuczka.
 +
 
 +
Zmarł [[27 stycznia]] [[2007]] r. i został pochowany na [[Cmentarz Centralny|Cmentarzu Centralnym]] w kwaterze 29 B.
 +
 
 +
== Publikacje (wybór)<ref>Więcej publikacji na stronie [https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/?term=REMIGOLSKI%20S&cauthor_id=14038657 National Library of Medicine] oraz Zbędny. Szymon Remigolski / Magdalena Ptaszyńska, Radosław Ptaszyński dz. cyt., s. 419-421, przypisy 271-276.</ref> ==
 +
*Badania morfologiczne elementów więzadła obłego wątroby / S. Remigolski, K. Dominiczak. „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 40 (1968), s. 323-329.
 +
*Ocena przydatności „gazików” z tworzywa sztucznego w pracy chirurga / S. Remigolski. // "Lekarz Wojskowy R. 41 (1965), nr  5, s.  402-404.
 +
*Ocena przydatności cewnikowania żyły wrotnej przez żyłę pępkową w rozpoznawaniu i leczeniu niektórych procesów chorobowych toczących się w wątrobie i zewnątrzwątrobowych drogach żółciowych / S. Remigolski, S. Jach. [W]: Pamiętnik XLIII Zjazdu Chirurgów Polskich, Łódź 1966.
 +
*Powolne uszkodzenia łąkotki / K. Stojałowski, S. Remigolski. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1957. 122, [1] s. - (Prace Komisji Medycyny Doświadczalnej - Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Wydział Lekarski 14, z. 2). 
 +
*Próba przetaczania niektórych płynów leczniczych do żyły wrotnej człowieka / S. Remigolski. „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 40 (1968), s. 47.
 +
*Przypadek rozerwania mięśnia dwugłowego ramienia leczony ope­racyjnie / S. Remigolski, W. Gizelewski. // "Lekarz  Wojskowy  R. 51 (1965), nr 3, s. 200-202.
 +
*Wykorzystanie dostępu do żyły wrotnej przez żyłę pępkową / S. Remigolski. // „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 39 (1967),  s. 1006.
 +
*Zachowanie się ciśnienia wrotnego u chorych po zabiegach operacyjnych / S. Remigolski. // „Polski Przegląd Chirurgiczny”  T. 39 (1967), s. 881-888.
 +
*Zgorzel poprzecznicy  w  uwięzłej  rzekomej  prze­puklinie  przeponowej / S. Remigolski, S. Grodzki, W. Gizelewski. // "Lekarz Wojskowy" R.  41  (1965), nr 5, s. 378-381.
 +
*Znaczenie dostępu do żyły wrotnej przez żyłę pępkową w postępowaniu przeciwwstrząsowym / S. Remigolski. // „Lekarz Wojskowy” R. 43 (1967),  s. 663.
 +
 
 +
{{Przypisy}}
 +
 
 +
== Bibliografia ==
 +
*[https://www.newsweek.pl/wiedza/historia/antysemityzm-szymon-remigolski-przezyl-wojne-getto-oboz-polacy-wyrzucili-go-w-68/m14zyhb Zbędny] / Radosław Ptaszyński. Newsweek Polska [online]. Data publikacji: 22.07.2020. (Data dostępu 19.05.2021).
 +
*Zbędny. Szymon Remigolski / Magdalena Ptaszyńska, Radosław Ptaszyński. [W:] Skalpel' 68. Kampania antysemicka w środowisku szczecińskich lekarzy. Kraków: universitas, 2021, s. 120-154. 
 +
{{AutorP|[[Użytkownik:Róża Król|Róża Król]] i [[User:Sylwia Wesołowska|Sylwia Wesołowska]]}}
 +
{{RedaktorP|[[User:Sylwia Wesołowska|Sylwia Wesołowska]]}}
 +
 
 +
[[Kategoria:Pomeranica zredagowane 2021]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Biografie]]
 +
[[Kategoria:Pomeranica - Lekarze]]
 +
[[Kategoria:Szczecin]]
 +
 
 +
{{DEFAULTSORT:Remigolski, Szymon}}
 +
[[Plik:TSKŻ Logo.png|200px]]

Aktualna wersja na dzień 15:10, 2 cze 2021

Szymon Remigolski
lekarz
Data urodzenia 1 lutego 1912
Miejsce urodzenia Wilno
Data śmierci 27 stycznia 2007
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie
kw. 29B
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Szymon Remigolski (1912-2007) - szczeciński lekarz, chirurg

Życiorys

Urodził się 1 lutego 1912 r. w Wilnie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej Józefa i Rozalii (z domu Godlewskiej). Jego ojciec był farmaceutą. W 1939 r. ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Stanisława Batorego w Wilnie. Po zajęciu Wilna przez Niemców (1941 r.) znalazł się wraz z rodzicami i bratem w wileńskim getcie, po uciecze z którego ukrywał się pod nazwiskiem Szymon Milewski. Jego rodzice i brat zostali zamordowani.

Ukrywał się w okolicach Lidy i Wilna, imając się rożnych prac. Przez krótki czas pracował jako urzędnik w niemieckim Arbeitsamt w Ucianie, skąd sam wydelegował się do pracy w Austrii. Tam początkowo zatrudniony był jako tłumacz w obozie dla cudzoziemców, a następnie (nadal jako Szymon Milewski) otrzymał skierowanie do pracy w szpitalu w Mauerbach pod Wiedniem. Aresztowany przez Gestapo został osadzony w obozie w Dachau[1], gdzie został lekarzem bloku 17. Do roku 1945 był przenoszony czasowo do podobozów Trostberg i Allach. Po wyzwoleniu obozu przez wojska amerykańskie podjął pracę jako chirurg w szpitalu w Schwabing nieopodal Monachium.

W 1948 r. zdecydował się na powrót do Polski. Wybrał Szczecin, gdzie początkowo (wraz ze swoją żoną Janiną Jantzen) został zatrudniony w Klinice Pediatrycznej na Unii Lubelskiej. W roku 1948 został też asystentem T. Sokołowskiego w Katedrze i Klinice Chirurgicznej Akademii Lekarskiej (wraz z J. Litwinem, L. Giergielewiczem, Z. Otto). Niedługo potem został powołany do wojska i rozpoczął pracę jako lekarz wojskowy. W 1950 r. otrzymał przydział do 109 Szpitala Garnizonowego w Szczecinie przy ul. Piotra Skargi. Był tam kierownikiem gabinetu stomatologicznego, asystentem i starszym asystentem oddziału chirurgii, a od końca roku 1955 ordynatorem chirurgii w stopniu podpułkownika.

Był cenionym chirurgiem, świetnym operatorem, który przeprowadził jedną z pierwszych operacji na otwartym sercu. Opublikował wiele prac naukowych, a znajomość języków obcych ułatwiała mu śledzenie najnowszych publikacji z zakresu medycyny i pozwalała na utrzymywanie kontaktów z lekarzami z wielu krajów.

Był człowiekiem niezwykłej kultury i szerokich zainteresowań. W międzyczasie awansował w hierarchii wojskowej do stopnia pułkownika. W wyniku antysemickiej nagonki 27 lipca 1967 został zwolniony z pracy. Był inwigilowany i śledzony przez służby wojskowe i cywilne. Podjął pracę jako chirurg początkowo w Przychodni Kolejowej, a później w Specjalistycznej Przychodni przy ul. Starzyńskiego, gdzie pracował jeszcze po ukończeniu 80 roku życia.

Jego żona Janina również była lekarką, lekarzami są też syn i wnuczka.

Zmarł 27 stycznia 2007 r. i został pochowany na Cmentarzu Centralnym w kwaterze 29 B.

Publikacje (wybór)[2]

  • Badania morfologiczne elementów więzadła obłego wątroby / S. Remigolski, K. Dominiczak. „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 40 (1968), s. 323-329.
  • Ocena przydatności „gazików” z tworzywa sztucznego w pracy chirurga / S. Remigolski. // "Lekarz Wojskowy R. 41 (1965), nr 5, s. 402-404.
  • Ocena przydatności cewnikowania żyły wrotnej przez żyłę pępkową w rozpoznawaniu i leczeniu niektórych procesów chorobowych toczących się w wątrobie i zewnątrzwątrobowych drogach żółciowych / S. Remigolski, S. Jach. [W]: Pamiętnik XLIII Zjazdu Chirurgów Polskich, Łódź 1966.
  • Powolne uszkodzenia łąkotki / K. Stojałowski, S. Remigolski. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1957. 122, [1] s. - (Prace Komisji Medycyny Doświadczalnej - Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Wydział Lekarski 14, z. 2).
  • Próba przetaczania niektórych płynów leczniczych do żyły wrotnej człowieka / S. Remigolski. „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 40 (1968), s. 47.
  • Przypadek rozerwania mięśnia dwugłowego ramienia leczony ope­racyjnie / S. Remigolski, W. Gizelewski. // "Lekarz Wojskowy R. 51 (1965), nr 3, s. 200-202.
  • Wykorzystanie dostępu do żyły wrotnej przez żyłę pępkową / S. Remigolski. // „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 39 (1967), s. 1006.
  • Zachowanie się ciśnienia wrotnego u chorych po zabiegach operacyjnych / S. Remigolski. // „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 39 (1967), s. 881-888.
  • Zgorzel poprzecznicy w uwięzłej rzekomej prze­puklinie przeponowej / S. Remigolski, S. Grodzki, W. Gizelewski. // "Lekarz Wojskowy" R. 41 (1965), nr 5, s. 378-381.
  • Znaczenie dostępu do żyły wrotnej przez żyłę pępkową w postępowaniu przeciwwstrząsowym / S. Remigolski. // „Lekarz Wojskowy” R. 43 (1967), s. 663.

Przypisy

  1. Otrzymał numer 111682. Zbędny. Szymon Remigolski. / Magdalena Ptaszyńska, Radosław Ptaszyński. [W:] Skalpel' 68. Kampania antysemicka w środowisku szczecińskich lekarzy. Kraków: universitas, 2021, s. 129.
  2. Więcej publikacji na stronie National Library of Medicine oraz Zbędny. Szymon Remigolski / Magdalena Ptaszyńska, Radosław Ptaszyński dz. cyt., s. 419-421, przypisy 271-276.


Bibliografia

  • Zbędny / Radosław Ptaszyński. Newsweek Polska [online]. Data publikacji: 22.07.2020. (Data dostępu 19.05.2021).
  • Zbędny. Szymon Remigolski / Magdalena Ptaszyńska, Radosław Ptaszyński. [W:] Skalpel' 68. Kampania antysemicka w środowisku szczecińskich lekarzy. Kraków: universitas, 2021, s. 120-154.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Róża Król i Sylwia Wesołowska





TSKŻ Logo.png