Tariki (TV): Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 2 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Tariki01a.jpg|300px|thumb|right|Zdzisław Krauze (Anton)]]  
[[Plik:Tariki01a.jpg|300px|thumb|right|Zdzisław Krauze (Anton) - ''fot. [[Krystian Woźniewicz]]'']]  


'''Tariki''' '''(1967)''' – widowisko telewizyjne zrealizowane wg tekstu pod tym samym tytułem, napisanego przez [[Wiesław Rogowski|Wiesława Rogowskiego]] dla Teatru Polskiego Radia.  
'''Tariki''' '''(1967)''' – widowisko telewizyjne zrealizowane wg tekstu pod tym samym tytułem, napisanego przez [[Wiesław Rogowski|Wiesława Rogowskiego]] dla Teatru Polskiego Radia.  
Linia 9: Linia 9:
* '''reżyseria:''' [[Juliusz Burski]]
* '''reżyseria:''' [[Juliusz Burski]]
* '''scenografia:''' [[Andrzej Tomczak]]
* '''scenografia:''' [[Andrzej Tomczak]]
* '''obsada:''' Zdzisław Krauze (Anton), [[Eugeniusz Wałaszek]] (Niemiec), [[Marian Nosek]] (Żołnierz)
* '''wykonawcy:''' Zdzisław Krauze (Anton), [[Eugeniusz Wałaszek]] (Niemiec), [[Marian Nosek]] (Żołnierz)
* '''produkcja:''' TVP Szczecin 1967
* '''produkcja:''' TVP [[Szczecin]] 1967
* '''emisja:''' [[22 lutego]] [[1967]]  
* '''emisja:''' [[22 lutego]] [[1967]] (TVP - pr. ogólnopolski)
<br/><br/>
<br/><br/>
== O spektaklu ==
== O spektaklu ==
* ''(...) Młodzi inscenizatorzy z Telewizji Szczecin pokazali, że nie tylko wiedzą, jakie prawa rządzą widowiskiem telewizyjnym, lecz także dysponują wyobraźnią i ciekawymi pomysłami. Można przyklasnąć sposobowi przeniesienia na mały ekran tekstu napisanego dla teatru radiowego. Dokrętka na początku o dynamicznym, gwałtownym montażu wprowadziła nastrój niepokoju i wewnętrznego napięcia. Do udanych pomysłów należy zaliczyć zastosowanie kilku chwytów wykorzystywanych w filmie, negatywów w retrospekcjach obozowych i nakładanych zdjęć. Aktorzy grali swoje role naturalnie, ze swobodą i bez teatralnych obciążeń, jednak odczuwało się, że głównym tworzywem sytuacji dramatycznych są dialogi. Brakło środków wizualnych do pokazania sytuacji takich, jak głód, nienawiść i wrogość. Gdyby aktorzy, Zdzisław Krauze (Anton) i [[Eugeniusz Wałaszek]] (Niemiec), zdobyli się na bardziej przekonujące studium głodu - mocniej wypadłoby zakończenie''. '''(Bogdan Zagroba, ''Kompleks zarażonych śmiercią'', „Ekran”)'''   
* ''(...) Młodzi inscenizatorzy z Telewizji Szczecin pokazali, że nie tylko wiedzą, jakie prawa rządzą widowiskiem telewizyjnym, lecz także dysponują wyobraźnią i ciekawymi pomysłami. Można przyklasnąć sposobowi przeniesienia na mały ekran tekstu napisanego dla teatru radiowego. Dokrętka na początku o dynamicznym, gwałtownym montażu wprowadziła nastrój niepokoju i wewnętrznego napięcia. Do udanych pomysłów należy zaliczyć zastosowanie kilku chwytów wykorzystywanych w filmie, negatywów w retrospekcjach obozowych i nakładanych zdjęć. Aktorzy grali swoje role naturalnie, ze swobodą i bez teatralnych obciążeń, jednak odczuwało się, że głównym tworzywem sytuacji dramatycznych są dialogi. Brakło środków wizualnych do pokazania sytuacji takich, jak głód, nienawiść i wrogość. Gdyby aktorzy, Zdzisław Krauze (Anton) i [[Eugeniusz Wałaszek]] (Niemiec), zdobyli się na bardziej przekonujące studium głodu - mocniej wypadłoby zakończenie''. '''(Bogdan Zagroba, ''Kompleks zarażonych śmiercią'', „Ekran”)'''   

Aktualna wersja na dzień 20:59, 22 lip 2015

Zdzisław Krauze (Anton) - fot. Krystian Woźniewicz

Tariki (1967) – widowisko telewizyjne zrealizowane wg tekstu pod tym samym tytułem, napisanego przez Wiesława Rogowskiego dla Teatru Polskiego Radia.

Treść sztuki obraca się w kręgu moralnego pytania, czy człowiek, który przeszedł piekło obozu koncentracyjnego, może skorzystać z prawa zwycięzcy i tą samą miarą - totalnej odpowiedzialności, potraktować pierwszego napotkanego Niemca.

Informacje o przedstawieniu



O spektaklu

  • (...) Młodzi inscenizatorzy z Telewizji Szczecin pokazali, że nie tylko wiedzą, jakie prawa rządzą widowiskiem telewizyjnym, lecz także dysponują wyobraźnią i ciekawymi pomysłami. Można przyklasnąć sposobowi przeniesienia na mały ekran tekstu napisanego dla teatru radiowego. Dokrętka na początku o dynamicznym, gwałtownym montażu wprowadziła nastrój niepokoju i wewnętrznego napięcia. Do udanych pomysłów należy zaliczyć zastosowanie kilku chwytów wykorzystywanych w filmie, negatywów w retrospekcjach obozowych i nakładanych zdjęć. Aktorzy grali swoje role naturalnie, ze swobodą i bez teatralnych obciążeń, jednak odczuwało się, że głównym tworzywem sytuacji dramatycznych są dialogi. Brakło środków wizualnych do pokazania sytuacji takich, jak głód, nienawiść i wrogość. Gdyby aktorzy, Zdzisław Krauze (Anton) i Eugeniusz Wałaszek (Niemiec), zdobyli się na bardziej przekonujące studium głodu - mocniej wypadłoby zakończenie. (Bogdan Zagroba, Kompleks zarażonych śmiercią, „Ekran”)






IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz