Tramwaje w niemieckim Szczecinie: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (1 wersja)
m (zamienił w treści „[[Kategoria:Hasła do wyjaśnienia” na „{{werif}}[[Kategoria:Hasła do wyjaśnienia”)
 
(Nie pokazano 4 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
== Tramwaje konne ==
== Tramwaje konne ==
[[21 października]] [[1872]] r. jeszcze przed zburzeniem murów fortecznych inżynier [[Johannes Büssing]] otrzymał z Królewskiej Dyrekcji Policji w Berlinie koncesję na budowę konnej sieci tramwajowej. Niecałe 6 lat później podpisano z miastem umowę ważną 30 lat. [[25 marca]] [[1879]] r. utworzono spółkę ''[[Stettiner Straßen-Eisenbahn Gesellschaft]] (Szczecińskie Towarzystwo Ulicznej Kolei Żelaznej)'', która jeszcze tego samego roku uruchomiła pierwsze konne linie tramwajowe. [[23 sierpnia]] została otwarta linia prowadząca z okolic obecnego pl. [[Plac Gałczyńskiego|Gałczyńskiego]] przez pl. [[Plac Zwycięstwa|Zwycięstwa]] do ul. [[Staszica]], a [[16 października]] druga linia z ul. [[Wiszesława]] do ul. [[Potulicka|Potulickiej]]. Długość obu tras wyniosła prawie 11,5 km. Początkowo zakupiono 16 wagonów, które ciągnęło 80 koni, a w 1898 r. było już 39 wagonów i 198 koni. W [[1886]] r. uruchomiono kolejne 2 linie: z [[Szczecin Główny|Dworca Głównego]] do ul. [[Chmielewskiego]] oraz z ul. [[Wyszyńskiego]] do [[Nabrzeże Wieleckie|Nabrzeża Wieleckiego]]. [[Zajezdnia przy ul. Piotra Skargi|Pierwszą zajezdnię]] zlokalizowano na skrzyżowaniu obecnych al. Wojska Polskiego i ul. P. Skargi. Później powstały jeszcze 3: przy ul. Dębogórskiej, przy ul. Dubois i przy ul. Kolumba.
[[21 października]] [[1872]] r. jeszcze przed zburzeniem murów fortecznych inżynier [[Johannes Büssing]] otrzymał z Królewskiej Dyrekcji Policji w Berlinie koncesję na budowę konnej sieci tramwajowej. Niecałe 6 lat później podpisano z miastem umowę ważną 30 lat. [[25 marca]] [[1879]] r. utworzono spółkę ''[[Stettiner Straßen-Eisenbahn Gesellschaft]] (Szczecińskie Towarzystwo Ulicznej Kolei Żelaznej)'', która jeszcze tego samego roku uruchomiła pierwsze konne linie tramwajowe. [[23 sierpnia]] została otwarta linia prowadząca z okolic obecnego pl. [[Plac Gałczyńskiego|Gałczyńskiego]] przez pl. [[Plac Zwycięstwa|Zwycięstwa]] do ul. [[Staszica]], a [[16 października]] druga linia z ul. [[Wiszesława]] do ul. [[Potulicka|Potulickiej]]. Długość obu tras wyniosła prawie 11,5 km. Początkowo zakupiono 16 wagonów, które ciągnęło 80 koni, a w 1898 r. było już 39 wagonów i 198 koni. W [[1886]] r. uruchomiono kolejne 2 linie: z [[Szczecin Główny|Dworca Głównego]] do ul. [[Chmielewskiego]] oraz z ul. [[Wyszyńskiego]] do [[Nabrzeże Wieleckie|Nabrzeża Wieleckiego]]. [[Zajezdnia przy ul. Piotra Skargi|Pierwszą zajezdnię]] zlokalizowano na skrzyżowaniu obecnych al. Wojska Polskiego i ul. P. Skargi. Później powstały jeszcze 3: przy ul. Dębogórskiej, przy ul. Dubois i przy ul. Kolumba.
Linia 15: Linia 14:
* linia 7 – kolor czerwony,
* linia 7 – kolor czerwony,
* linia 8 – kolor czarny.
* linia 8 – kolor czarny.
W [[1903]] r. po raz pierwszy zbudowano linię na drugi brzeg [[Odra|Odry]] – uruchomiono linię przez [[Most Długi]] do obecnej ul. Energetyków, a w [[1910]] r. przez [[Most Kłodny]] (w miejscu dzisiejszej [[Trasa Zamkowa|Trasy Zamkowej]]) do nabrzeża [[Duńczyca|Duńczycy]] na ul. [[Wendy]] na [[Łasztownia|Łasztowni]]. W [[1907]] r. utworzono [[Zajezdnia Niemierzyn|Zajezdnię Niemierzyn]] (przy ul. [[Niemierzyńska|Niemierzyńskiej]]), a 5 lat później po wcześniejszej likwidacji [[[[Zajezdnia konna przy ul. Dębogórskiej|zajezdni na ul. Dębogórskiej]], otwarto [[Zajezdnia Golęcin|Zajezdnię Golęcin]] (przy ul. [[Wiszesława]]). Od [[1919]] r. tramwaje zaczęły przewozić przesyłki pocztowehttp://sedina.tv/index.php/2010/11/tajemnice-szczecina-cz-6-poczta-tramwajowa/ (do dziś istnieją tory prowadzące do bramy [[Poczta nr 1|Poczty nr 1]] przy al. [[Niepodległości]]). W [[1926]] r. po połączeniu [[Wyspa Jaskółcza|Wyspy Jaskółczej]] (z tyłu [[Zajezdnia przy ul. Kolumba|zajezdni przy ul. Kolumba]]) z brzegiem, zlokalizowano tam magazyn oraz scentralizowano sieć elektryczną. W [[1927]] r. po utworzeniu lotniska w [[Lotnisko Dąbie|Dąbiu]], ulokowano przy nim pętlę tramwajową. Linia prowadziła wówczas przez 4 mosty: Długi, [[Most Portowy]], na [[Regaliczka|Regaliczce]] (obecnie nie istnieje) oraz [[Most Cłowy]]. Była to jedyna w historii linia tramwajowa na [[Prawobrzeże|Prawobrzeżu]] Szczecina, obecnie nie istnieje. Do [[1929]] r. położono sieć trakcyjną nad mostami Długim i Cłowym. Wcześniej tramwaje pokonywały je siłą rozpędu. Na wniosek mieszkańców poszczególnych, nowo wybudowanych osiedli istniejące linie systematycznie przedłużano. Średnia prędkość ówczesnych tramwajów wynosiła ok. 16 km/h. Od [[1928]] r. komunikację tramwajową zaczęły wspomagać także [[Komunikacja autobusowa w Szczecinie|autobusy]]. W [[1934]] r. otwarta została ostatnia [[Zajezdnia Pogodno|zajezdnia, przy al. Wojska Polskiego 200]] (obecnie Zajezdnia Pogodno). W [[1940]] r. długość linii osiągnęła 50,3 km, przewieziono wówczas 58,8 mln osób (w 1910 r. było to 18,6 mln). Po [[naloty alianckie|nalotach alianckich]] w latach 1943-1944 wiele torowisk było nieprzejezdnych, jednak dzięki pracy szczecińskich tramwajarzy udało się w tym czasie część linii przywrócić w miarę możliwości do normalnego funkcjonowania.
W [[1903]] r. po raz pierwszy zbudowano linię na drugi brzeg [[Odra|Odry]] – uruchomiono linię przez [[Most Długi]] do obecnej ul. Energetyków, a w [[1910]] r. przez [[Most Kłodny]] (w miejscu dzisiejszej [[Trasa Zamkowa|Trasy Zamkowej]]) do nabrzeża [[Duńczyca|Duńczycy]] na ul. [[Wendy]] na [[Łasztownia|Łasztowni]]. W [[1907]] r. utworzono [[Zajezdnia Niemierzyn|Zajezdnię Niemierzyn]] (przy ul. [[Niemierzyńska|Niemierzyńskiej]]), a 5 lat później po wcześniejszej likwidacji [[Zajezdnia konna przy ul. Dębogórskiej|zajezdni na ul. Dębogórskiej]], otwarto [[Zajezdnia Golęcin|Zajezdnię Golęcin]] (przy ul. [[Wiszesława]]). Od [[1919]] r. tramwaje zaczęły przewozić przesyłki pocztowe<ref>http://sedina.tv/index.php/2010/11/tajemnice-szczecina-cz-6-poczta-tramwajowa/</ref> (do dziś istnieją tory prowadzące do bramy [[Poczta nr 1|Poczty nr 1]] przy al. [[Niepodległości]]). W [[1926]] r. po połączeniu [[Wyspa Jaskółcza|Wyspy Jaskółczej]] (z tyłu [[Zajezdnia przy ul. Kolumba|zajezdni przy ul. Kolumba]]) z brzegiem, zlokalizowano tam magazyn oraz scentralizowano sieć elektryczną. W [[1927]] r. po utworzeniu lotniska w [[Lotnisko Dąbie|Dąbiu]], ulokowano przy nim pętlę tramwajową. Linia prowadziła wówczas przez 4 mosty: Długi, [[Most Portowy]], na [[Regaliczka|Regaliczce]] (obecnie nie istnieje) oraz [[Most Cłowy]]. Była to jedyna w historii linia tramwajowa na [[Prawobrzeże|Prawobrzeżu]] Szczecina, obecnie nie istnieje. Do [[1929]] r. położono sieć trakcyjną nad mostami Długim i Cłowym. Wcześniej tramwaje pokonywały je siłą rozpędu. Na wniosek mieszkańców poszczególnych, nowo wybudowanych osiedli istniejące linie systematycznie przedłużano. Średnia prędkość ówczesnych tramwajów wynosiła ok. 16 km/h. Od [[1928]] r. komunikację tramwajową zaczęły wspomagać także [[Komunikacja autobusowa w Szczecinie|autobusy]]. W [[1934]] r. otwarta została ostatnia [[Zajezdnia Pogodno|zajezdnia, przy al. Wojska Polskiego 200]] (obecnie Zajezdnia Pogodno). W [[1940]] r. długość linii osiągnęła 50,3 km, przewieziono wówczas 58,8 mln osób (w 1910 r. było to 18,6 mln). Po [[naloty alianckie|nalotach alianckich]] w latach 1943-1944 wiele torowisk było nieprzejezdnych, jednak dzięki pracy szczecińskich tramwajarzy udało się w tym czasie część linii przywrócić w miarę możliwości do normalnego funkcjonowania.
{{przypisy}}
{{przypisy}}
==Zobacz też ==
==Zobacz też ==
* [[Tramwaje w Szczecinie]]
* [[Tramwaje w Szczecinie]]
[[Kategoria:Tramwaje w Szczecinie]]
[[Kategoria:Tramwaje w Szczecinie]]
[[Kategoria:Komunikacja Miejska]]
[[Kategoria:Komunikacja miejska]]
{{werif}}[[Kategoria:Hasła do wyjaśnienia - inne Wiki]]

Aktualna wersja na dzień 10:47, 19 sie 2013

Tramwaje konne

21 października 1872 r. jeszcze przed zburzeniem murów fortecznych inżynier Johannes Büssing otrzymał z Królewskiej Dyrekcji Policji w Berlinie koncesję na budowę konnej sieci tramwajowej. Niecałe 6 lat później podpisano z miastem umowę ważną 30 lat. 25 marca 1879 r. utworzono spółkę Stettiner Straßen-Eisenbahn Gesellschaft (Szczecińskie Towarzystwo Ulicznej Kolei Żelaznej), która jeszcze tego samego roku uruchomiła pierwsze konne linie tramwajowe. 23 sierpnia została otwarta linia prowadząca z okolic obecnego pl. Gałczyńskiego przez pl. Zwycięstwa do ul. Staszica, a 16 października druga linia z ul. Wiszesława do ul. Potulickiej. Długość obu tras wyniosła prawie 11,5 km. Początkowo zakupiono 16 wagonów, które ciągnęło 80 koni, a w 1898 r. było już 39 wagonów i 198 koni. W 1886 r. uruchomiono kolejne 2 linie: z Dworca Głównego do ul. Chmielewskiego oraz z ul. Wyszyńskiego do Nabrzeża Wieleckiego. Pierwszą zajezdnię zlokalizowano na skrzyżowaniu obecnych al. Wojska Polskiego i ul. P. Skargi. Później powstały jeszcze 3: przy ul. Dębogórskiej, przy ul. Dubois i przy ul. Kolumba.

Tramwaje elektryczne do 1945 r.

Sieć tramwajowa w 1930 r.

W latach 1896-1900 na większości linii wprowadzono trakcję elektryczną. Elektryfikacji linii dokonała spółka Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft. Główne linie tramwajowe były dwutorowe, a boczne jednotorowe. Prąd dostarczały elektrownie na Pomorzanach, Starym Mieście i najstarsza w Szczecinie, przy ul. Gdańskiej. Tramwaje miały silnik o moc]y 35 KM. Stare wagony konne zostały przerobione na 32-miejscowe (wcześniej 26 miejsc). W 1904 r. wprowadzono, oprócz kolorów także numerację linii:

  • linia 1 – kolor żółty,
  • linia 2 – kolor szary,
  • linia 3 – kolor pomarańczowy,
  • linia 4 – kolor zielony,
  • linia 5 – kolor niebieski,
  • linia 6 – kolor biały,
  • linia 7 – kolor czerwony,
  • linia 8 – kolor czarny.

W 1903 r. po raz pierwszy zbudowano linię na drugi brzeg Odry – uruchomiono linię przez Most Długi do obecnej ul. Energetyków, a w 1910 r. przez Most Kłodny (w miejscu dzisiejszej Trasy Zamkowej) do nabrzeża Duńczycy na ul. Wendy na Łasztowni. W 1907 r. utworzono Zajezdnię Niemierzyn (przy ul. Niemierzyńskiej), a 5 lat później po wcześniejszej likwidacji zajezdni na ul. Dębogórskiej, otwarto Zajezdnię Golęcin (przy ul. Wiszesława). Od 1919 r. tramwaje zaczęły przewozić przesyłki pocztowe[1] (do dziś istnieją tory prowadzące do bramy Poczty nr 1 przy al. Niepodległości). W 1926 r. po połączeniu Wyspy Jaskółczej (z tyłu zajezdni przy ul. Kolumba) z brzegiem, zlokalizowano tam magazyn oraz scentralizowano sieć elektryczną. W 1927 r. po utworzeniu lotniska w Dąbiu, ulokowano przy nim pętlę tramwajową. Linia prowadziła wówczas przez 4 mosty: Długi, Most Portowy, na Regaliczce (obecnie nie istnieje) oraz Most Cłowy. Była to jedyna w historii linia tramwajowa na Prawobrzeżu Szczecina, obecnie nie istnieje. Do 1929 r. położono sieć trakcyjną nad mostami Długim i Cłowym. Wcześniej tramwaje pokonywały je siłą rozpędu. Na wniosek mieszkańców poszczególnych, nowo wybudowanych osiedli istniejące linie systematycznie przedłużano. Średnia prędkość ówczesnych tramwajów wynosiła ok. 16 km/h. Od 1928 r. komunikację tramwajową zaczęły wspomagać także autobusy. W 1934 r. otwarta została ostatnia zajezdnia, przy al. Wojska Polskiego 200 (obecnie Zajezdnia Pogodno). W 1940 r. długość linii osiągnęła 50,3 km, przewieziono wówczas 58,8 mln osób (w 1910 r. było to 18,6 mln). Po nalotach alianckich w latach 1943-1944 wiele torowisk było nieprzejezdnych, jednak dzięki pracy szczecińskich tramwajarzy udało się w tym czasie część linii przywrócić w miarę możliwości do normalnego funkcjonowania.

Przypisy

Zobacz też



200px-Nuvola apps important.svg.png Artykuł z Internetowej Encyklopedii Szczecina znajduje się w trakcie weryfikacji i oczekuje na ewentualne uzupełnienie bibliografii i/lub dostosowanie do standardów Encyklopedii Pomorza Zachodniego