Ulica Korsarzy: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 26: Linia 26:
 
===Ulica Przy Fosie (am Graben)===
 
===Ulica Przy Fosie (am Graben)===
  
W latach [[1756]]–[[1758]] rozebrano mury miejskie oraz zasypano fosę miejską przy uliczce przymurnej, prowadzącej do zamku od przejścia na teren cmentarza przy [[Kościół św. Piotra i św. Pawła w Szczecinie|kościele św. Piotra i Pawła]] usytuowanego w ciągu Große Domstraße i określanego mianemn "Kamienna Grobla" (Stein Damm). Powstałą na miejscu uliczki przymurnej ulicę nazwano "Przy Fosie" (''am Graben'', [[1777]]). Istniejąca tu dawną zabudowę zaliczano wówczas do pobliskiej ulicy [[Rycerska|Rycerskiej]] (Ritterstraße, 1777) lub Farnej.
+
W latach [[1756]]–[[1758]] rozebrano mury miejskie oraz zasypano fosę miejską przy uliczce przymurnej, prowadzącej do zamku od przejścia na teren cmentarza przy [[Kościół św. Piotra i św. Pawła w Szczecinie|kościele św. Piotra i Pawła]] usytuowanego w ciągu ulicy Große Domstraße i określanego mianemn "Kamienna Grobla" (''Stein Damm''). Powstałą na miejscu uliczki przymurnej ulicę nazwano "Przy Fosie" (''am Graben'', [[1777]]). Istniejąca tu dawną zabudowę zaliczano wówczas do pobliskiej ulicy [[Rycerska|Rycerskiej]] (Ritterstraße, 1777) lub Farnej.
  
 
===Ulica Zamkowa (Schloßstraße)===
 
===Ulica Zamkowa (Schloßstraße)===

Wersja z 03:21, 12 gru 2011

Ulica Korsarzy
Śródmieście
Ulica Korsarzy
Zrób zdjęcie swojej ulicy: Pomóż nam
  Nazwa pełna Korsarzy
  Nazwa niemiecka Grosse Ritterstraße
  Osiedle Stare Miasto
  Dzielnica Śródmieście
  Długość (m)[i] 110,6
Zobacz ulicę na:
Mapa Google.
[{{{google_street}}} Google Street View.]
Interaktywny Plan Miasta Szczecin.

Ulica Korsarzy (niem. Große Ritterstraße), łączy obecną ulicę Farną z prostopadłą do niej ulicą Rycerską i umożliwia dojście do Zamku Książąt Pomorskich. Istniejąca po obu stronach ulicy zabudowa mieszkalna została całkowicie zniszczona podczas bombardowań alianckich w 2. wojnie światowej. W 1945 roku została nazwana ulicą Korsarzy.

Historia ulicy

Zanim obecna ulica Korsarzy zyskała miano ulicy "Wielkiej Rycerskiej" (Große Ritterstraße), stanowiła przez kilka stuleci wąskie przejście wzdłuż murów miejskich na wysokości zamku i kościoła św. Ottona i dalej w kierunku ulicy Farnej (Große Domstraße). Pierwsza znana nam wzmianka pochodząca z końca XIV wieku określa go jako położone "po stronie murów /przyległych do kościoła/ Świętego Ottona" (penes murum apud S. Ottonem. Jeszcze na początku XVIII wieku nazywana była przejściem "przy murze miejskim" (beym Stadt Maur). Po zburzeniu murów miejskich w drugiej połowie XVIII w. powstała ulica "Przy Fosie" (am Graben). Z czasem zabudowana po obu stronach pod koniec XVIII w. otrzymała nazwę ulicy "Zamkowej" (Schloßstraße), a jej przedłużenie przy północnym skrzydle zamku "Na tyłach zamku" (Hinterm Schloß). Na początku XIX wieku stojace przy niej budynki noszą adres ulicy "Wielkiej Rycerskiej" (Große Ritterstraße) dla odróżnienia od pobliskiej ulicy Kleine Ritterstraße.

Przy Murze Miejskim (bei der Stadt Maure)

Wąskie przejście położone wzdłuż murów miejskich na wysokości zamku i kościoła św. Ottona i dalej w kierunku ulicy Große Domstraße [Farna], początkowo określano nazwą "po stronie murów /przyległych do kościoła/ Świętego Ottona" (penes murum apud S. Ottonem, 1374), w odróżnieniu od kolejnego odcinka po drugiej stronie ulicy Wielkiej Tumskiej, położonego na wysokości kościoła Mariackiego i nazywanego "po stronie murów przy /kościele/ Najświętszej Marii Panny" (apud beatam virginem penes murum, 1383). Z czasem je nazwą "przy murach pomiędzy /kościołem/ św. Ottona a kościołem naszej Pani /tj. Mariackim/" (bi der muren tüschen S. Otten und unser vrowem kerken, 1401) lub po prostu "/przejściem/ przy murach"(bi der muren, 1586), a na krótko przed zburzeniem murów miejskich "/przejściem/ przy murze miejskim"(bey Stadt Maure, 1706), jak odnotowano to na szkicu zamieszczonym w katastrze szwedzkim. [1]

Ulica Przy Fosie (am Graben)

W latach 17561758 rozebrano mury miejskie oraz zasypano fosę miejską przy uliczce przymurnej, prowadzącej do zamku od przejścia na teren cmentarza przy kościele św. Piotra i Pawła usytuowanego w ciągu ulicy Große Domstraße i określanego mianemn "Kamienna Grobla" (Stein Damm). Powstałą na miejscu uliczki przymurnej ulicę nazwano "Przy Fosie" (am Graben, 1777). Istniejąca tu dawną zabudowę zaliczano wówczas do pobliskiej ulicy Rycerskiej (Ritterstraße, 1777) lub Farnej.

Ulica Zamkowa (Schloßstraße)

Powstałe od jej północnej strony wolne działki sprzedano w czerwcu 1794 roku pod zabudowę, określając je w dokumentach sprzedaży jako położone przy ulicy Schloßstraße, jak wynika to z pisma szczecińskiego sądu miejskiego do magistratu z 4 stycznia 1798 r. [2]

Ulica Wielka Rycerska (Große Ritterstraße)

Nazwę ulicy Große Ritterstraße znajdujemy na planie kpt. Nordta Plan de la Ville Stettin Anno MDCCXXI z 1721, wpisaną do legendy pod nr 3. Wydaje się jednak, że jest to późniejszy wpis, gdyż z nazwą tą spotykamy się w dokumentach źródłowych dopiero na przełomie XVIII/XIX wieku. W pierwszej połowie XIX w. do ulicy Große Ritterstraße (1811) zaliczano również zabudowania wzniesione na skraju skarpy zamkowej na resztkach muru miejskiego i wchodzące w skład zabudowy zamkowej (Hinterm Schloß od nr 832 do nr 838). Stały tam do czasu ich rozbiórki w 1852 roku. Wg ksiąg adresowych z tego okresu, budynek przy Große Ritterstraße 832 to mieszkanie kustosza zamku, natomiast Große Ritterstraße 835 było oznaczone jako "Königliche Gebäude", a Große Ritterstraße 836 jako „Münzhof”. Istniejąca tu w średniowieczu mennica książęca, wymieniona przy wzmiance o dziedzińcu przy kościele św. Ottona, cyt.: "dziedziniec przy /kościele/ św. Ottona /w miejscu/ gdzie była /położona/ mennica /książęca/" (hof by Sunte Otten to der munte werd, 1397), położona była na narożnej działce przy ulicy Małej Rycerskiej (Kleine Ritterstraße 94=481=811=1).

Przypisy

  1. Landesarchiv Greifswald, Rep. 6a, Bd 68, s. 307.
  2. (Regestenbuch der Urkundensammlung der Stadt Stettin 1243–1856. Auf Grund des Manuskriptes von Karl Otto Grotefend zum Druck vorbereitet von Dr. Bogdan Frankiewicz und Mag. Jerzy Grzelak, Bd 1.–2., Szczecin 1996, Reg. 453 – 455, s. 322 i n.;
    Berghaus, H. K. W., Geschichte der Stadt Stettin..., s. 1062–1096.


Galeria

Bibliografia




IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk