Warzymice

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Najstarsze ślady osadnicze odkryte na terenie Warzymic pochodzą z późnego okresu wpływów rzymskich. Znajdowała się tu też duża osada z okresu wczesnego średniowiecza.

Warzymice (nm. Klein Reinkendorf) po raz pierwszy wzmiankowane w źródłach w dokumencie z 1 lutego 1220 roku, jeszcze w dawnej formie Warrimich. 25 lutego 1243 roku książę Barnim I nadał klasztorowi cysterek w Szczecinie 4 włóki ziemi w Warzymicach. W 1255 roku wieś dodatkowo płaciła dziesięcinę z 4 włók ziemi biskupstwu w Kamieniu Pomorskim. W 1321 roku książę Otto I zwolnił z dziesięciny 8 włók ziemi we wsi, ponieważ lennicy bracia Gerard i Richard Scadewachte z Ladenthina przejęli dziesięcinę z własnych dóbr. W 1330 roku Scadewachte odstąpili tę ziemię braciom Edgarowi i Peterowi Hennigom z Peterdorfu. Hennigowie odstąpili ją Heinrichowi Walker i Tehodorowi Trawenal- mieszczanom szczecińskim. W 1333 roku książę Otto I nadał wieś Warzymice kapitule kościoła mariackiego w Szczecinie. W 1404 roku nadanie to potwierdził książę Świętobór III, równocześnie wydzierżawiając wieś braciom Gerdt’owi i Thomasowi Rode. Transakcję tą potwierdził książę Bogusław I, lecz Warzymice przekazał Wernerowi von Schulenberg, a kościołowi mariackiemu przekazano pola pomiędzy wsiami Lukow i Sommersdorf.

W 1844 roku w Warzymicach mieszkały 243 osoby w 42 rodzinach, wieś liczyła 20 domów i 28 zabudowań gospodarczych. Funkcjonowało tu 9 gospodarstw pełnorolnych oraz jedno niepełne. Rolnicy mieli przeciętnie po 88 mórg ziemi. Mieszkało tu również wielu komorników, którzy po uwłaszczeniu w 1868 roku rozpoczęli pracę jako robotnicy dniówkowi. Powierzchnia całkowita wsi wynosiła 873 morgi, z których większość stanowiły pola uprawne- 806 mórg, resztę stanowiły pastwiska- 16 mórg, łąki- 11, ogrody- 31 mórg i 4 morgi zajęte pod zabudowania. Na średniej klasy glebach uprawiano: żyto, jęczmień, pszenicę, fasolę oraz koniczynę. We wsi hodowano: 38 koni, 87 sztuk bydła uszlachetnianej rasy oldenburskiej, 410 owiec, 68 świń oraz 24 kozy. Z pośród gospodarstw funkcjonujących w 1939 roku w Warzymicach wymieniane są gospodarstwa: Maxa Hehmke o powierzchni 47 ha, Otto Lüschowa (107,5 ha), Karla Richtera (28 ha) oraz Paula Schroedera (95 ha).

15 października 1939 roku Warzymice wraz z 312 mieszkańcami zostało włączone do miasta Szczecina.

25 kwietnia 1945 roku wieś została zajęta przez wojska radzieckie 65 Armii Uderzeniowej 2 Frontu Białoruskiego. Warzymice nie poniosły dużych strat w zabudowie mieszkalnej, uszkodzony został jednie kościół. Ponieważ wież położona jest stosunkowo blisko Szczecina, została szybko zaludniona. W 1946 roku do Warzymic przybyła grupa 11 żołnierzy z wileńskiego oddziału Armii Krajowej, który osiedlili się tutaj na stałe. Byli to Adolf Siergiej, Wacław Chojnicki, Adolf Dyśko, Jan Bartkowski, Władysław i Michał Adamowicze, Józef Bitel, Jan Danilewicz, Florian Wasiuk, Alfons Kachnowicz i Władysław Dojlido. Wkrótce dołączyli do nich Józef Szczygielski i jego szwagier Lucjan Ambroziak. W 1946 roku we wsi mieszkało jeszcze dużo Niemców i polscy osiedleńcy często dzieli z nimi domy oraz współpracowali przy pracach rolnych. Mieszkańcy sami zmienili nazwę wsi Klein Reinkendorf na Akowo, jednakże w 1950 roku na sesji Gminnej Rady Narodowej uchwalono nazwę: Warzymice. W tym samym roku w wsi powstała spółdzielnia produkcyjna, która funkcjonowała do 1957 roku, aż przekształcono ją w Państwowe Gospodarstwo Rolne. W 1957 roku sołtysem został Adolf Siergiej. W 1998 roku we wsi mieszkało 230 osób z których 65 utrzymywało się z rolnictwa. Uprawy w Warzymicach obejmowały 220 ha gruntów rolnych. Z dawnej zabudowy zachowało się 22 budynki, kolejne 15 zbudowano już po 1945 roku.


IES64.png
Autor opracowania: Marek Łuczak