Wyższa Szkoła Morska

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
The printable version is no longer supported and may have rendering errors. Please update your browser bookmarks and please use the default browser print function instead.

Wyższa Szkoła Morska – funkcjonująca w Szczecinie, w latach 1968 - 2004, wyższa uczelnia techniczna szkoląca nawigatorów i mechaników floty handlowej, pasażerskiej oraz rybackiej. Do roku 1974 prowadzono w niej studia inżynierskie, w latach 19741989 jednolite magisterskie, a od roku 1989 dwustopniowe, inżynierskie (4,5 letnie) i magisterskie (5 letnie). Od roku 1997 uczelnia nadawała także stopień doktora.

Logo WSM

9 stycznia 2004 ustawą sejmową dokonano zmiany nazwy uczelni na Akademię Morską w Szczecinie[1].

Historia

WSM w Szczecinie została powołana do życia 20 sierpnia 1968, rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia 1968 r. (Dz. U. 34 poz. 230). Powstała w wyniku przekształcenia Państwowej Szkoły Morskiej. Pierwsza inauguracja roku akademickiego WSM miała miejsce 12 października 1969 (140 studentów). W jej ramach prowadzono studia w trybie dziennym i zaocznym, przy czym dla studentów zaocznych funkcjonowały punkty konsultacyjne w Kołobrzegu, Świnoujściu i w Opolu. Uczelnię ukończyło łącznie 4199 absolwentów (głównie mężczyzn – kobiety przyjmowano na wyłącznie na kierunek „eksploatacja portów morskich”).

W WSM istniały trzy wydziały, z następującymi kierunkami kształcenia:

1. Wydział Nawigacyjny:

  • transport morski (nawigacja),
  • połowy morskie,
  • eksploatacja portów i floty morskiej;

2. Wydział Mechaniczny:

  • mechanika i budowa maszyn ze specjalnością eksploatacja siłowni okrętowych;

3. Wydział Inżynieryjno-Ekonomiczny Transportu (od 2002). Do roku 1972 w ramach WSP studiowali słuchacze Państwowej Szkoły Morskiej (120 słuchaczy), w związku z czym funkcjonowały „dodatkowe” 3 wydziały:

  • Nawigacji i Eksploatacji Floty Handlowej,
  • Nawigacji i Eksploatacji Floty Rybackiej,
  • Mechaniczny.

W 1971 roku otwarto studia zaoczne (147 studentów).

Pierwsi inżynierowie nawigatorzy lub mechanicy uzyskali dyplomy w 1974 roku. W roku akademickim 1974/1975 wprowadzono jednolite, 5 letnie studia magisterskie – pierwsi magistrowie opuścili mury uczelni w 1979 roku. Od roku 1989 wprowadzono dwustopniowy system studiów (4 letnie inżynierskie i 5 letnie magisterskie).

W 1997 wydział nawigacyjny uzyskał uprawnienia do nadawania stopnia doktora, a mechaniczny - w 2002[2].

W 1979 roku otwarto nowy kierunek studiów: eksploatacja portów morskich (30 osób na studiach wieczorowych), a od 1981 - 28 studentów „dziennych”. Na kierunek ten przyjmowano także kobiety.

Od początku istnienia uczelni starano się angażować kadrę wykładowców posiadających stopnie morskie (oficerów nawigatorów i mechaników). Wyposażenie WSM w skomplikowane i nowoczesne urządzenia dydaktyczne oraz naukowo-badawcze, posiadanie własnych statków szkolnych i praktyczny charakter nauki powodował, że absolwenci natychmiast po studiach podejmowali pracę na statkach. WSM wykształciła łącznie 4199 absolwentów.

Ważnym elementem szkolenia były rejsy i praktyki morskie, które realizowano m.in. na statkach przejętych od Państwowej Szkoły Morskiej (PSM):

W połowie lat 70.tych weszły także do eksploatacji:

  • statek szkolno-transportowy „Kpt. Antoni Ledóchowski” (do 1988)
  • statek szkolno-rybacki m/s „Rybak Morski” (do 1988)

W 1988 uczelniany Ośrodek Ratownictwa Morskiego został wyposażony w jednostkę pływającą „Kapitan Szymański”. W 1997 oddano do użytku nowoczesny statek szkolny „Nawigator XXI”. Uczelnia dysponowała także własnym ośrodkiem żeglarskim wyposażonym w różne typy jachtów i łodzi żaglowych.

Uczelnia dysponowała także 2 domami studenckimi, „Korab” i „Passat”, o łącznej powierzchni ponad 10 tys. m2, stołówką i pływalnią. Laboratoria i warsztaty uczelni były wyposażone w nowoczesne urządzenia nawigacyjne, połowowe, elementy maszynowni okrętowych, radary i urządzenia łączności, a nawet w planetarium.

Rektorzy WSM

Przypisy

  1. Ustawa z 9-01-2004 o nadaniu Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie nazwy Akademia Morska w Szczecinie. [online]. [Przeglądany 6 czerwca 2013]. Dostępny w: http://sejmometr.pl/ustawy/461.
  2. Akademia Morska w Szczecinie. W: e-wyjazd.pl. [online]. [Przeglądany 6 czerwca 2013]. Dostępny w: http://www.przewodnik.e-wyjazd.pl/miejsce/akademia-morska-w-szczecinie,K3RT.html.
  3. Stanisław Gucma, Rektor Akademii Morskiej w Szczecinie. W: Morza i Oceany.pl [online]. [Przeglądany 6 czerwca 2013] Dostępny w: http://morzaioceany.pl/inne/sylwetki-morskie/55-stanislaw-gucma-rektor-akademii-morskiej-w-szczecinie.html.
  4. Rektorzy WSM/AM w Szczecinie w latach 1969 – 2012. W: Akademia Morska w Szczecinie. 01-01-2011 [online]. [Przeglądany 6 czerwca 2013] Dostępny w: http://www.am.szczecin.pl/organy-i-osoby-sprawujace-funkcje-i-ich-kompetencje-w-tym-organy-samorzadu-studenckiego/487-rektorzy-wsm-am-w-szczecinie-w-latach-1969-2012.


Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina. T.2. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000. ISBN 83-7241-089-5. s. 583, 658 - 661. 
  • Encyklopedia Szczecina. T.1. Red. Tadeusz Białecki. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2000. ISBN 83-87341-45-2. s. 178, 319, 364, 382. 

Zobacz też

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Banaszak