Wzgórze Chojna: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
Linia 22: Linia 22:
  
 
{{Przypisy}}
 
{{Przypisy}}
 
+
==Bibliografia==
 +
* [http://pl.wikipedia.org/wiki/Chojna_(Wzgórza_Bukowe) Chojna (Wzgórza Bukowe)] W: Wikipedia Otwarta Encyklopedia [online]. [Przeglądany 28 sierpnia 2013]
 
== Linki zewnętrzne ==
 
== Linki zewnętrzne ==
 
* Puszcza Bukowa [online]. Szczecin: [cop. Paweł Herbut] [przeglądany 8 kwietnia 2013]. Dostępny w http://www.bukowa.szczecin.pl/
 
* Puszcza Bukowa [online]. Szczecin: [cop. Paweł Herbut] [przeglądany 8 kwietnia 2013]. Dostępny w http://www.bukowa.szczecin.pl/
{{zwiki}}
 
 
[[Kategoria:Wzniesienia]]
 
[[Kategoria:Wzniesienia]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Wzniesienia]]
 
[[Kategoria:Pomeranica - Wzniesienia]]
 
[[Kategoria:Wzgórza Bukowe]]
 
[[Kategoria:Wzgórza Bukowe]]
{{werif}}[[Kategoria:Hasła do wyjaśnienia - fizjografia Wiki]]
 

Aktualna wersja na dzień 15:39, 29 sie 2013

Chojna
Chojna
Zrób zdjęcie tego miejsca: Pomóż nam
Wysokość 74 m n.p.m.

Geolokalizacja: 53.359444,14.64305

Chojna - wzgórze, o wysokości 74 m n.p.m., na północnym skraju Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „Puszcza Bukowa”, w rezerwacie przyrody „Bukowe Zdroje”.

Wzgórze położone po wschodniej stronie Chojnówki, 0,5 km na południe od autostrady, 1 km na południowy zachód od schroniska szkolnego w Szczecinie (Osiedle Bukowe, ul. Seledynowa). U południowego podnóża Droga Grońskiego i podmokłe doliny ze strumieniami Grodarz i Stronia. Stoki raczej strome, od południa porośnięte starodrzewem dębowym, z domieszką buka i jednym okazem jarzębu brekinii (Sorbus torminalis) z licznymi wokół odroślami korzeniowymi.

Na spłaszczonym, wydłużonym równoleżnikowo szczycie grodzisko wczesnośredniowieczne, z IX-XII w., w literaturze naukowej zwane grodziskiem Klęskowo lub Grodziskiem Śmiłowskim. Słabo czytelne, zniszczone wały o długości 300 m zamykają majdan o powierzchni 0,75 ha, porośnięty lasem sosnowo-bukowym i pokryty grubą warstwą ściółki.

Według podania miejscowej legendy, stał tu potężny zamek rycerzy-rabusiów, napadających na wszystkich podróżnych, bezlitośnie ich łupiąc. Obłożony klątwą gród, wraz z załogą zapadł się pod ziemię[1].

Po zachodniej stronie wzgórza, u zbiegu dróg Chojnowskiej i Grońskiego węzeł znakowanych szlaków turystycznych:

Przypisy

  1. Wojciech Lipniacki: Knieja Bukowa pod Szczecinem. Przewodnik. Warszawa: Zakład Wydawniczo - Propagandowy PTTK, 1981, s. 63. 

Bibliografia

Linki zewnętrzne