Ziemowit Szuman: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „„” na „"”)
m (zamienił w treści „”” na „"”)
Linia 10: Linia 10:
W 1956 roku przeniósł się na stałe do Szczecina. Tu przystąpił do organizowania środowiska artystyczno-plastycznego. Przez 13 lat kierował Biurem Wystaw Artystycznych. Za jego kadencji szczecinianie mogli obejrzeć, m.in. współczesne malarstwo belgijskie, sztukę młodych artystów radzieckich, rzeźby i rysunki Henry Moore’a, grafiki amerykańskie, malarstwo Piotra Potworowskiego. Był kolejno prezesem i wiceprezesem związku twórczego plastyków szczecińskich, a także pomysłodawcą i organizatorem [[Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego|Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego]] w Szczecinie (biennale). Piastował funkcję komisarza pierwszych czterech wystaw. Później w ramach Festiwalu organizował plenery w Świnoujściu, na które zapraszał również artystów skandynawskich.
W 1956 roku przeniósł się na stałe do Szczecina. Tu przystąpił do organizowania środowiska artystyczno-plastycznego. Przez 13 lat kierował Biurem Wystaw Artystycznych. Za jego kadencji szczecinianie mogli obejrzeć, m.in. współczesne malarstwo belgijskie, sztukę młodych artystów radzieckich, rzeźby i rysunki Henry Moore’a, grafiki amerykańskie, malarstwo Piotra Potworowskiego. Był kolejno prezesem i wiceprezesem związku twórczego plastyków szczecińskich, a także pomysłodawcą i organizatorem [[Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego|Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego]] w Szczecinie (biennale). Piastował funkcję komisarza pierwszych czterech wystaw. Później w ramach Festiwalu organizował plenery w Świnoujściu, na które zapraszał również artystów skandynawskich.


Jako artysta rozpoczynał od malowania pejzaży górskich. W latach 50. powstały martwe natury (''Martwa natura z butelkami''), obrazy o tematyce robotniczej (''Pejzaż z fabryką'', ''Robotnik przy tokarce'') oraz prace oparte na folklorze łowickim. Po przyjeździe do Szczecina jego zainteresowania skierowały się ku morzu (uwydatnienie motywu żywiołu). W swoich pracach malarskich często sięgał do poezji Charlesa Baudelaire’a, np. w cyklu ''Kwiaty zła'', składającego się z kilkudziesięciu obrazów zainspirowanych przeżyciami rodzinnymi i waśniami środowiska twórczego. Kolejne manifesty artystyczne znajdowały odzwierciedlenie w cyklach: ekologicznym – ''Kompozycje biologiczne'', i kosmicznym – ''Kompozycje kosmiczne'' (tempera ''W kosmosie'', olej ''Pejzaż księżycowy'', gwasz ''Kataklizm''). Optymistycznym kontrapunktem był cykl ''Światy podwodne'' (1967-1969), w którym artysta podejmował obronę piękna i biologicznej urody świata. Charakterystyczny sposób malowania zyskał jego obrazom miano malarstwa "unerwionego”.  
Jako artysta rozpoczynał od malowania pejzaży górskich. W latach 50. powstały martwe natury (''Martwa natura z butelkami''), obrazy o tematyce robotniczej (''Pejzaż z fabryką'', ''Robotnik przy tokarce'') oraz prace oparte na folklorze łowickim. Po przyjeździe do Szczecina jego zainteresowania skierowały się ku morzu (uwydatnienie motywu żywiołu). W swoich pracach malarskich często sięgał do poezji Charlesa Baudelaire’a, np. w cyklu ''Kwiaty zła'', składającego się z kilkudziesięciu obrazów zainspirowanych przeżyciami rodzinnymi i waśniami środowiska twórczego. Kolejne manifesty artystyczne znajdowały odzwierciedlenie w cyklach: ekologicznym – ''Kompozycje biologiczne'', i kosmicznym – ''Kompozycje kosmiczne'' (tempera ''W kosmosie'', olej ''Pejzaż księżycowy'', gwasz ''Kataklizm''). Optymistycznym kontrapunktem był cykl ''Światy podwodne'' (1967-1969), w którym artysta podejmował obronę piękna i biologicznej urody świata. Charakterystyczny sposób malowania zyskał jego obrazom miano malarstwa "unerwionego".  


Był członkiem Société des Artistes Independants (Paryż).
Był członkiem Société des Artistes Independants (Paryż).

Wersja z 12:25, 16 kwi 2013

Ziemowit Szuman (1901-1976) – artysta malarz, organizator środowiska plastycznego w Szczecinie


Ziemowit Szuman urodził się 15 lipca 1901 roku w Gołuchowie. Jego matka, z domu Plecińska, pochodziła ze Źrenicy k. Środy. Od najmłodszych lat wychowywano go w tradycjach patriotycznych. Jego dziadek prawnik, dr Henryk Szuman, był obrońcą oskarżonych o udział w spisku Mierosławskiego, później posłem do pruskiego sejmu i prezesem Koła Polskiego w Berlinie.

Ziemowit Szuman od dzieciństwa obcował ze sztuką zgromadzoną w gołuchowskim zamku. Właściwie był malarzem samoukiem. W dwudziestoleciu międzywojennym często wyjeżdżał do Zakopanego, gdzie się leczył. Tam poznał Stanisława Ignacego Witkiewicza. W Krakowie pobierał nauki u Stanisława Kamockiego, a podczas pobytu w Paryżu u Othona Friesza w Académie de la Grande Chaumiér.

Po II wojnie światowej opuścił Poznań i wyjechał do Gorzowa. Jako referent kultury i sztuki przy tamtejszym starostwie organizował miejscowe muzeum. Później podobne muzeum organizował w Łowiczu.

W 1956 roku przeniósł się na stałe do Szczecina. Tu przystąpił do organizowania środowiska artystyczno-plastycznego. Przez 13 lat kierował Biurem Wystaw Artystycznych. Za jego kadencji szczecinianie mogli obejrzeć, m.in. współczesne malarstwo belgijskie, sztukę młodych artystów radzieckich, rzeźby i rysunki Henry Moore’a, grafiki amerykańskie, malarstwo Piotra Potworowskiego. Był kolejno prezesem i wiceprezesem związku twórczego plastyków szczecińskich, a także pomysłodawcą i organizatorem Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie (biennale). Piastował funkcję komisarza pierwszych czterech wystaw. Później w ramach Festiwalu organizował plenery w Świnoujściu, na które zapraszał również artystów skandynawskich.

Jako artysta rozpoczynał od malowania pejzaży górskich. W latach 50. powstały martwe natury (Martwa natura z butelkami), obrazy o tematyce robotniczej (Pejzaż z fabryką, Robotnik przy tokarce) oraz prace oparte na folklorze łowickim. Po przyjeździe do Szczecina jego zainteresowania skierowały się ku morzu (uwydatnienie motywu żywiołu). W swoich pracach malarskich często sięgał do poezji Charlesa Baudelaire’a, np. w cyklu Kwiaty zła, składającego się z kilkudziesięciu obrazów zainspirowanych przeżyciami rodzinnymi i waśniami środowiska twórczego. Kolejne manifesty artystyczne znajdowały odzwierciedlenie w cyklach: ekologicznym – Kompozycje biologiczne, i kosmicznym – Kompozycje kosmiczne (tempera W kosmosie, olej Pejzaż księżycowy, gwasz Kataklizm). Optymistycznym kontrapunktem był cykl Światy podwodne (1967-1969), w którym artysta podejmował obronę piękna i biologicznej urody świata. Charakterystyczny sposób malowania zyskał jego obrazom miano malarstwa "unerwionego".

Był członkiem Société des Artistes Independants (Paryż).

Zmarł 17 października 1976 roku w Szczecinie. Pochowany na Cmentarzu Centralnym (kw. 67A-1-10)

Wystawy (wybór)

Wystawy krajowe

  • 1959 – indywidualna wystawa malarstwa, Szczecin (marzec-kwiecień)
  • 1960 – Wystawa Okręgowa w XV-lecie wyzwolenia Szczecina (kwiecień-czerwiec)
  • 1962 – I Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin (lipiec-sierpień)
  • 1962 – indywidualna wystawa malarstwa, Szczecin (wrzesień-październik)
  • 1963-1964 – indywidualna wystawa malarstwa, Szczecin (grudzień 1963-styczeń 1964)
  • 1964 – indywidualna wystawa malarstwa, Szczecin (styczeń-marzec)
  • 1964 – II Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin (lipiec-wrzesień)
  • 1965 – indywidualna wystawa malarstwa, Szczecin (styczeń-luty)
  • 1966 – III Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin (lipiec-wrzesień)
  • 1967 – indywidualna wystawa malarstwa, Szczecin (lipiec-sierpień)
  • 1968 – indywidualna wystawa malarstwa, Szczecin (czerwiec-lipiec)
  • 1968 – IV Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin (lipiec-wrzesień)
  • 1969 – indywidualna wystawa malarstwa, Szczecin (czerwiec-lipiec)
  • 1970 – indywidualna wystawa malarstwa, Szczecin (maj-lipiec)
  • 1970 – V Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin (lipiec-wrzesień)

Wystawy zagraniczne

  • 1965 – Paryż (Francja)
  • 1965 – Kopenhaga (Dania) - z grupą Spiren
  • 1966 – Salon des Indépendants, Paryż (Francja)
  • 1967 – Salon des Indépendants, Paryż (Francja)
  • 1967 – Kopenhaga (Dania) - z grupą Spiren
  • 1968 – Salon des Indépendants, Paryż (Francja)
  • 1969 – Salon des Indépendants, Paryż (Francja)
  • 1970 – Aarhus (Dania) - z grupą Spiren
  • 1970 – Rostock (NRD)
  • 1970 – Ryga (ZSRR)
  • 1970 – Biarritz (Francja)
  • 1970 – Salon des Indépendants, Paryż (Francja)
  • 1970 – Salon des Artistes Francais, Paryż (Francja)
  • 1970 – XI Salon International, Juvicy, Paris-Sud (Francja)
  • 1970 – Peintres Abstraits. Gal. Cimase de Paris (Francja)





Źródła

Bibliografia

  • Encyklopedia Szczecina t. 2 P-Ż (pod red. Tadeusza Białeckiego, autorka hasła Jadwiga Najdowa), Uniwersytet Szczeciński, Szczecin 2000
  • Mariusz M. Czarniecki, Malarz wnętrza morza [w:] Ku Słońcu 125. Księga z miasta umarłych (praca zbiorowa pod red. Mariusza Czarnieckiego), Wydawnictwo Glob, Szczecin 1987
  • Mariusz M. Czarniecki, Ziemowita Szumana strefy nieskażone w: Poszukiwacze piękna, Ottonianum, Szczecin 1998
  • Słownik biograficzny Wielkopolski południowo-wschodniej. Ziemia kaliska (pod red. Danuty Wańki, autor hasła Andrzej Androchowicz), KTPN, Kalisz 2007
  • Wystawa Szczecińskie Dzieło Plastyczne w XXV-lecie ZPAP i XX-lecie PSP (katalog pod red. Jerzego Brzozowskiego, Tadeusza EysymontaJaniny Kosińskiej), ZPAP, Szczecin 1970
  • Ziemowit Szuman 1901-1979. Katalog wystawy (opr. Jadwiga Najdowa), Muzeum Narodowe Szczecin 1979

Inne

  • Strony internetowe: www.sedina.pl; www.losgardenios.com.pl; www.gorzow.com



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz