Zofia Tokarzewska: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 239: Linia 239:
 
|Państwowy Teatr Muzyczny  
 
|Państwowy Teatr Muzyczny  
 
|21 grudnia 1968
 
|21 grudnia 1968
 +
|-
 +
|Wiedeńska krew
 +
|Johann Strauss syn
 +
|Victor Leon, Leo Stein
 +
|Zofia Weissówna
 +
|obsada aktorska
 +
|Księżna Windischgrenz
 +
|Państwowy Teatr Muzyczny
 +
|26 czerwca 1969
 
|-
 
|-
 
|Eksportowa żona
 
|Eksportowa żona
Linia 248: Linia 257:
 
|Państwowy Teatr Muzyczny
 
|Państwowy Teatr Muzyczny
 
|20 listopada 1969
 
|20 listopada 1969
 +
|-
 +
|Dzwony kornewilskie
 +
|Robert Planquette
 +
|Louis Clairville, Charles Gabet
 +
|[[Janusz Marzec]]
 +
|obsada aktorska
 +
|Żona szlachcica
 +
|Państwowy Teatr Muzyczny
 +
|7 czerwca 1970
 
|-
 
|-
 
|Zemsta nietoperza  
 
|Zemsta nietoperza  

Wersja z 12:45, 7 kwi 2015

Zofia Tokarzewska
śpiewaczka, aktorka
brak zdjecia
Data urodzenia 3 kwietnia 1909
Data śmierci 24 stycznia 1996
Miejsce śmierci Szczecin
Narodowość polska


Zofia Tokarzewska (1909-1996) – aktorka

STRONA W BUDOWIE

Życiorys

Zofia Tokarzewska z domu Krzywicka, urodziła się 3 kwietnia 1909 roku. Śpiewu i pracy scenicznej uczyła się w Studium Operowym przy Towarzystwie Opery Narodowej m.in. u Heleny Zboińskiej, Stefana Beliny, Ady Sari. W czasie okupacji niemieckiej działała w podziemiu. Należała do batalionu „Miłosz” Okregu Warszawskiego Armii Krajowej. Brała udział w powstaniu warszawskim w południowej części Śródmieścia. Dawała koncerty dla powstańców, organizowała punkty żywnościowo-gospodarcze.

W 1946 roku przyjechała do Szczecina. Początkowo współpracowała z Biurem Koncertowym, Artosem, występowała w koncertach radiowych. W latach 1951-1957 była aktorką Państwowych Teatrów Dramatycznych. W 1957 otrzymała angaż do Operetki i ze sceną muzyczną związała się aż do przejścia na emeryturę w 1976 roku. Za jej najciekawsze kreacje uznaje się role Maoti w Inez E. Borowskiego, Baronową w Krainie uśmiechu F. Lehara, Konstancję w Gejszy S. Jonesa, Palmirę w Balu w operze R. Heubergera.

Po utworzeniu w 1958 roku Koła SPATiF przy Operetce Szczecińskiej, została wybrana jego przewodniczącą. Pracy na rzecz stowarzyszenia poświęciła ponad 20 lat.

Zmarła 24 stycznia 1996 roku w Szczecinie.

Teatr (Szczecin)

Tytuł Kompozytor Autor / Autor libretta Reżyseria Forma twórczości Postać Teatr Data premiery
Wesele Figara Pierre de Beaumarchais Edmund Kron obsada aktorska Marcelina Państwowy Teatr Polski 30 marca 1951
Rubikon Flora Bieńkowska Tadeusz Żuchniewski obsada aktorska Alicja Państwowy Teatr Polski 11 sierpnia 1951
Pieją koguty Józef Bałtuszis Czesław Staszewski obsada aktorska Nenienie Państwowy Teatr Polski (scena Teatr Współczesny) 3 listopada 1951
Pygmalion George Bernard Shaw Marian Godlewski obsada aktorska Pani Eynsford Hill Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 3 września 1952
Zwycięstwo Janusz Warmiński Aleksander Fogiel obsdada aktorska Helena Wróbel Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 9 lutego 1953
Don Carlos Fryderyk Schiller Emil Chaberski obsada aktorska Księżna Olivarez, ochmistrzyni Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 16 maja 1953
Grube ryby Michał Bałucki Marian Godlewski obsada aktorska Dorota, żona Onufrego Ciaputkiewicza Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 21 października 1955
Maturzyści Zdzisław Skowroński Aleksander Fogiel obsada aktorska Zofia, żona Antoniego Wójcika Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 14 stycznia 1956
Rozbójnik Karel Čapek Ludwik Benoit obsada aktorska Pani Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Współczesny) 15 czerwca 1956
Przepraszam, ale żyję Włodzimierz Dychawiczny, Michaił Słobodskoj Ludwik Benoit obsada aktorska Kołokucka Państwowe Teatry Dramatyczne (Teatr Polski) 31 października 1956
Cnotliwa Zuzanna Jean Gilbert Edmund Wayda obsada aktorska Delfina Operetka Szczecińska Towarzystwa Miłośników Teatru Muzycznego 31 grudnia 1957
Zemsta nietoperza Johann Strauss syn Edmund Wayda obsada aktorska Grellinger Operetka Szczecińska 10 maja 1958
Tysiąc i jedna noc Johann Strauss Witold Zdzitowiecki obsada aktorska Zeraida Operetka Szczecińska 29 marca 1959
Księżniczka czardasza Emmerich Kálmán Edmund Wayda obsada aktorska Księżna Operetka Szczecińska 18 czerwca 1959
Baron cygański Johann Strauss Ignatz Schnitzer Edmund Wayda obsada aktorska Mirabella Operetka Szczecińska 4 października 1961
Can can Cole Porter Abe Burrow Edmund Wayda obsada aktorska Zakonnica; Amerykanka Operetka Szczecińska 29 stycznia 1964
Wesoła wdówka Franz Lehár Victor Leon, Leo Stein Edmund Wayda obsada aktorska Praskowia Operetka Szczecińska 14 października 1964
Panna wodna Jerzy Lawina Świetochowski Józef Słotwiński, Walery Jastrzębiec Beata Artemska obsada aktorska Mrs. Mill Old Town Operetka Szczecińska 3 lutego 1965
Hrabina Marica Emmerich Kálmán Edmund Wayda obsada aktorska Księżna Cuddenstein Państwowy Teatr Muzyczny 19 lipca 1967
Nitouche Florimond Herve Juliusz Lubicz-Lisowski obsada aktorska Przełożona Państwowy Teatr Muzyczny 21 stycznia 1968
Dama od Maxima Georges Feydeau Aleksander Długosz obsada aktorska Księżna Valmonte Państwowy Teatr Muzyczny 3 września 1968
Student żebrak Karl Millöcker Friedrich Zell, Richard Genee Janusz Marzec obsada aktorska Ewa Małachowska Państwowy Teatr Muzyczny 21 grudnia 1968
Wiedeńska krew Johann Strauss syn Victor Leon, Leo Stein Zofia Weissówna obsada aktorska Księżna Windischgrenz Państwowy Teatr Muzyczny 26 czerwca 1969
Eksportowa żona Stanisław Renz Jan Majdrowicz Stanisława Stanisławska, Jan Majdrowicz obsada aktorska Prezesowa Państwowy Teatr Muzyczny 20 listopada 1969
Dzwony kornewilskie Robert Planquette Louis Clairville, Charles Gabet Janusz Marzec obsada aktorska Żona szlachcica Państwowy Teatr Muzyczny 7 czerwca 1970
Zemsta nietoperza Johann Strauss syn Marian Kobielski obsada aktorska Pani Grelinger Państwowy Teatr Muzyczny 12 lipca 1974
Wesoła wdówka Franz Lehár Tadeusz Bursztynowicz obsada aktorska Praskowia Państwowy Teatr Muzyczny 28 stycznia 1976



Zdjęcia ze spektakli



Odznaczenia

Zasluzony Dzialacz.jpg
  • 1967 – Złoty Krzyż Zasługi
  • 1972 – Zasłużony Działacz Kultury
  • 1973 – Medal Zwycięstwa i Wolności
  • 1973 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1974 – Medal za Warszawę



Inne





IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz