Dom Kultury Huty Szczecin

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dom Kultury Huty Szczecin - nieistniejący już dom kultury pod patronatem Huty Szczecin przy ulicy Kościelnej 51


Budynek Domu Kultury Huty Szczecin
Budynek Domu Kultury Huty Szczecin
Lokalizacja Kościelna 51; Szczecin
Data budowy przed 1945
Zobacz Budynek Domu Kultury Huty Szczecin na mapie.



Historia



W czerwcu 1946 roku kierownictwo Huty Szczecin podjęło się zorganizowania Domu Kultury Huty Szczecin w przedwojennym budynku poniemieckiej kaplicy baptystów. Budynek wyremontowano i przystosowano do potrzeb placówki kulturalno-oświatowej. Na początku 1947 roku Dom Kultury rozpoczął działalność kulturalno-oświatową występem Orkiestry Polskiego Radia oraz działalnością biblioteki. W roku 1957 rozpoczęło tam swoją działalność kino „Stylowe”. W roku 1961 zamknięto tymczasowo placówkę w związku z planowanym remontem, który trwał trzy lata. Dnia 11 stycznia 1964 r. Dom Kultury został otwarty na nowo pod nazwą Klubu Oświaty i Kultury Huty „Szczecin”. Nowym kierownikiem został Zdzisław Król, który w powojennej kulturalnej historii miasta był ważną postacią i krzewicielem kultury, pochodzącym z Lubelszczyzny. W regionie szczecińskim pojawił się w 1948 roku, kiedy to jako rejonowy inspektor Ministerstwa Kultury i Sztuki przybył do Lipian. Wraz z otwarciem Klubu Oświaty i Kultury Huty „Szczecin” zorganizował tu Zespół Pieśni i Tańca Huty „Szczecin”, do którego podczas eliminacji wstępnych zakwalifikowano 82 osoby spośród młodzieży ze Stołczyna i Skolwina. Zespół składał się z baletu, chóru i orkiestry liczącej 15 osób. Choreografem został Józef Kacamon. Pierwsze większe występy zespół zaprezentował na szczecińskich uroczystościach lipcowych w 1964 r. Zespół początkowo specjalizował się w pieśniach i piosenkach o ziemi szczecińskiej, następnie rozszerzył repertuar o tematykę robotniczą i folklor. Artyści szybko dorobili się udanych programów pełnospektaklowych. O muzykę dbał sam Zdzisław Król, treści programów były dziełem czołowych literatów – m.in. Ryszarda Liskowackiego, Andrzeja Dzierżanowskiego czy też Władysława Wojciechowskiego. Stroje ludowe szyto na miarę lub wypożyczano z Operetki Szczecińskiej. W ciągu pierwszych lat istnienia zespół dawał koncerty za granicą: w Związku Radzieckim, NRD, Szwecji czy Bułgarii. W listopadzie 1970 roku kierownik placówki - Zdzisław Król - wyjechawszy do Szwecji w celu organizacji kolejnego wyjazdu dla zespołu pieśni i tańca nie powrócił z wojaży, więc kierownictwo artystyczne i dyrygenturę zespołu objął Leonard Niedostatkiewicz, choreografem została Elżbieta Kozar. Od roku 1980 kierownikiem Domu Kultury został Marian Kasprzyk. W tym czasie organizowano cyklicznie giełdy rzeczy używanych, jarmarki książek. Na giełdach odbywających się pod hasłem „Giełda rzeczy wszystkich” można było sprzedać, kupić, wymienić zbędną odzież, obuwie, książki, zabawki, sprzęt turystyczny, sprzęt gospodarstwa domowego, obrazy, instrumenty muzyczne, drobne meble, elementy wyposażenia mieszkań, akcesoria samochodowe, itp. Akcje takie były połączone z działaniami charytatywnymi. W latach 1988-1991 ostatnim kierownikiem Domu Kultury Huty „Szczecin” został Wojciech Hawryszuk, pod kierownictwem którego były organizowane dyskoteki i dalej prowadziło działalność koło fotograficzne. Nadal odbywały się Mikołajki dla dzieci hutników czy szkolne akademie. Wojciech Hawryszuk wprowadził zasadę, że zajęcia z dziećmi były prowadzone po południu, a nie do południa. W roku 1989 nastąpiły cięcia finansowe i plany reprywatyzacji huty jako zakładu opiekuńczego. W roku 1991 Dom Kultury został zamknięty, budynek natomiast oddany na cele działalności komercyjnej.

Działalność



Dom Kultury Huty „Szczecin” przy ul. Kościelnej 51 był jedynym ośrodkiem kulturalnym dla dzielnicy Stołczyn, a dla mieszkańców miał duże znaczenie integrujące społeczność. Stanowił także zachętę do osiedlania się w odległej od centrum miasta dzielnicy. Dom Kultury Huty „Szczecin” przy ul. Kościelnej 51 posiadał salę widowiskową na 300 miejsc i scenę otwartą na całą szerokość tejże sali. Na tyłach sali widowiskowej znajdowały się dwa aparaty do wyświetlania filmów. Przy scenie magazyn rekwizytów, pomieszczenie dla instrumentów oraz dwie garderoby. Na wyposażeniu Domu Kultury był kolorowy telewizor, projektor filmowy, szafa grająca i laboratorium fotograficzne. W piwnicy znajdowała się kameralna kawiarenka z kinkietami, posadzka pokryta modną dywanową wykładziną i 20 stolików na stylizowanej podstawie emblematu hutniczego oraz kącik estradowy dla aktorów i poetów, wykonane w czynie społecznym przez młodzież ZMS pracująca w Hucie „Szczecin”, pokój kierownika z urządzeniem radiofonicznym i pokój instruktora - Artura Świerkowskiego. W Domu Kultury odbywały się uroczyste akademie dla hutników oraz zabawy taneczne, a także przedstawienia teatralne z goszczącymi tu sławami aktorskimi nawet z Warszawy. Działały kółka zainteresowań z sekcjami: fotograficzną, modelarską, brydżową, pracowała filia Społecznego Ogniska Muzycznego (skrzypce, fortepian), odbywały się prelekcje TWP, spotkania z ciekawymi ludźmi. Organizowane były wystawy, konkursy dla dzieci i dorosłych, wieczorki taneczne, podczas których grał własny pięcioosobowy zespół instrumentalny. Odbywały się uroczyste akademie oraz przedstawienia teatralne z goszczącymi tu sławami aktorskimi. Na deskach Domu Kultury Huty „Szczecin” występowała gościnnie Hanka Bielicka oraz artyści z teatrów warszawskich w spektaklach „Martwe dusze”, czy też „Rewizor” Nikołaja Gogola. Na scenę Domu Kultury zapraszano artystów ze Szczecina, m.in. grane tu były spektakle dla dzieci w wykonaniu Teatru Lalek „Pleciuga”. Klub artystyczny organizował własne występy teatralne i estradowe. Dom Kultury szybko nawiązał też współpracę z instytucjami z centrum miasta, m.in. Filharmonią Szczecińską. Działała tu hutnicza orkiestra dęta oraz Zespół Pieśni i Tańca Huty "Szczecin". Dla dzieci hutników odbywały się coroczne imprezy mikołajkowe. Świętowano tu hutnicze jubileusze oraz uroczystości państwowe. Organizowane były też prywatne uroczystości, jak wesela, sylwestry czy bale. Z Domem Kultury współpracowały okoliczne Szkoły Podstawowe: SP-9 przy ul. Dąbrówki 10 i nieistniejąca już SP-68 przy ulicy Polickiej 3. Dom Kultury Huty „Szczecin” w Stołczynie tętnił życiem pod kierunkiem artystycznym Zdzisława Króla, który przez wiele lat prowadził również Zespół Pieśni i Tańca popularnego Klubu SPBM n-1 oraz był autorem licznych melodii. Dom Kultury Huty „Szczecin” wyposażony był również w pracownię szkutniczo-modelarską ze stołem pingpongowym, pokój gier świetlicowych typu szachy i warcaby. Kapitalnego remontu dokonano pod kierunkiem głównego inżyniera Huty „Szczecin” - Stefana Kijaka.

Kierownictwo w latach rozkwitu



Kierownik artystyczny:

  • Zdzisław Król

Rada społeczna:

Patronat:





Ciekawostki

  • Na casting do Zespołu Pieśni i Tańca Huty "Szczecin" zgłosiło się 400 osób, z których po przesłuchaniach wybrano 82.



Źródła



IES64.png
Autor opracowania: Ewa Bączkowska