Szymon Remigolski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szymon Remigolski
lekarz
Data urodzenia 1 lutego 1912
Miejsce urodzenia Wilno
Data śmierci 27 stycznia 2007
Miejsce śmierci Szczecin
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Szczecinie
kw. 29B
Lokalizacja grobu zobacz na mapie


Szymon Remigolski (1912-2007) - szczeciński lekarz, chirurg

Życiorys

Urodził się 1 lutego 1912 r. w Wilnie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej Józefa i Rozalii (z domu Godlewskiej). Jego ojciec był farmaceutą. W 1939 r. ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Stanisława Batorego w Wilnie. Po zajęciu Wilna przez Niemców (1941 r.) znalazł się wraz z rodzicami i bratem w wileńskim getcie, po uciecze z którego ukrywał się pod nazwiskiem Szymon Milewski. Jego rodzice i brat zostali zamordowani.

Ukrywał się w okolicach Lidy i Wilna, imając się rożnych prac. Przez krótki czas pracował jako urzędnik w niemieckim Arbeitsamt w Ucianie, skąd sam wydelegował się do pracy w Austrii. Tam początkowo zatrudniony był jako tłumacz w obozie dla cudzoziemców, a następnie (nadal jako Szymon Milewski) otrzymał skierowanie do pracy w szpitalu w Mauerbach pod Wiedniem. Aresztowany przez Gestapo został osadzony w obozie w Dachau[1], gdzie został lekarzem bloku 17. Do roku 1945 był przenoszony czasowo do podobozów Trostberg i Allach. Po wyzwoleniu obozu przez wojska amerykańskie podjął pracę jako chirurg w szpitalu w Schwabing nieopodal Monachium.

W 1948 r. zdecydował się na powrót do Polski. Wybrał Szczecin, gdzie początkowo (wraz ze swoją żoną Janiną Jantzen) został zatrudniony w Klinice Pediatrycznej na Unii Lubelskiej. W roku 1948 został też asystentem T. Sokołowskiego w Katedrze i Klinice Chirurgicznej Akademii Lekarskiej (wraz z J. Litwinem, L. Giergielewiczem, Z. Otto). Niedługo potem został powołany do wojska i rozpoczął pracę jako lekarz wojskowy. W 1950 r. otrzymał przydział do 109 Szpitala Garnizonowego w Szczecinie przy ul. Piotra Skargi. Był tam kierownikiem gabinetu stomatologicznego, asystentem i starszym asystentem oddziału chirurgii, a od końca roku 1955 ordynatorem chirurgii w stopniu podpułkownika.

Był cenionym chirurgiem, świetnym operatorem, który przeprowadził jedną z pierwszych operacji na otwartym sercu. Opublikował wiele prac naukowych, a znajomość języków obcych ułatwiała mu śledzenie najnowszych publikacji z zakresu medycyny i pozwalała na utrzymywanie kontaktów z lekarzami z wielu krajów.

Był człowiekiem niezwykłej kultury i szerokich zainteresowań. W międzyczasie awansował w hierarchii wojskowej do stopnia pułkownika. W wyniku antysemickiej nagonki 27 lipca 1967 został zwolniony z pracy. Był inwigilowany i śledzony przez służby wojskowe i cywilne. Podjął pracę jako chirurg początkowo w Przychodni Kolejowej, a później w Specjalistycznej Przychodni przy ul. Starzyńskiego, gdzie pracował jeszcze po ukończeniu 80 roku życia.

Jego żona Janina również była lekarką, lekarzami są też syn i wnuczka.

Zmarł 27 stycznia 2007 r. i został pochowany na Cmentarzu Centralnym w kwaterze 29 B.

Publikacje (wybór)[2]

  • Badania morfologiczne elementów więzadła obłego wątroby / S. Remigolski, K. Dominiczak. „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 40 (1968), s. 323-329.
  • Ocena przydatności „gazików” z tworzywa sztucznego w pracy chirurga / S. Remigolski. // "Lekarz Wojskowy R. 41 (1965), nr 5, s. 402-404.
  • Ocena przydatności cewnikowania żyły wrotnej przez żyłę pępkową w rozpoznawaniu i leczeniu niektórych procesów chorobowych toczących się w wątrobie i zewnątrzwątrobowych drogach żółciowych / S. Remigolski, S. Jach. [W]: Pamiętnik XLIII Zjazdu Chirurgów Polskich, Łódź 1966.
  • Powolne uszkodzenia łąkotki / K. Stojałowski, S. Remigolski. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1957. 122, [1] s. - (Prace Komisji Medycyny Doświadczalnej - Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Wydział Lekarski 14, z. 2).
  • Próba przetaczania niektórych płynów leczniczych do żyły wrotnej człowieka / S. Remigolski. „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 40 (1968), s. 47.
  • Przypadek rozerwania mięśnia dwugłowego ramienia leczony ope­racyjnie / S. Remigolski, W. Gizelewski. // "Lekarz Wojskowy R. 51 (1965), nr 3, s. 200-202.
  • Wykorzystanie dostępu do żyły wrotnej przez żyłę pępkową / S. Remigolski. // „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 39 (1967), s. 1006.
  • Zachowanie się ciśnienia wrotnego u chorych po zabiegach operacyjnych / S. Remigolski. // „Polski Przegląd Chirurgiczny” T. 39 (1967), s. 881-888.
  • Zgorzel poprzecznicy w uwięzłej rzekomej prze­puklinie przeponowej / S. Remigolski, S. Grodzki, W. Gizelewski. // "Lekarz Wojskowy" R. 41 (1965), nr 5, s. 378-381.
  • Znaczenie dostępu do żyły wrotnej przez żyłę pępkową w postępowaniu przeciwwstrząsowym / S. Remigolski. // „Lekarz Wojskowy” R. 43 (1967), s. 663.

Przypisy

  1. Otrzymał numer 111682. Zbędny. Szymon Remigolski. / Magdalena Ptaszyńska, Radosław Ptaszyński. [W:] Skalpel' 68. Kampania antysemicka w środowisku szczecińskich lekarzy. Kraków: universitas, 2021, s. 129.
  2. Więcej publikacji na stronie National Library of Medicine oraz Zbędny. Szymon Remigolski / Magdalena Ptaszyńska, Radosław Ptaszyński dz. cyt., s. 419-421, przypisy 271-276.


Bibliografia

  • Zbędny / Radosław Ptaszyński. Newsweek Polska [online]. Data publikacji: 22.07.2020. (Data dostępu 19.05.2021).
  • Zbędny. Szymon Remigolski / Magdalena Ptaszyńska, Radosław Ptaszyński. [W:] Skalpel' 68. Kampania antysemicka w środowisku szczecińskich lekarzy. Kraków: universitas, 2021, s. 120-154.



Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Róża Król i Sylwia Wesołowska





TSKŻ Logo.png