Zbigniew Puchalski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Puchalski
dziennikarz radiowy i telewizyjny
Data urodzenia 10 września 1933
Miejsce urodzenia Moszczanka


Zbigniew Puchalski (ur. 1933) – dziennikarz radiowy i telewizyjny, redaktor naczelny Polskiego Radia i Telewizji w Szczecinie, publicysta

STRONA W BUDOWIE

Życiorys

Zbigniew Józef Puchalski urodził się 10 września 1933 roku w Moszczance. Pochodzi z rodziny wojskowej. Do wybuchu wojny mieszkał w Jarosławiu na Podkarpaciu. Okupację spędził na Kielecczyźnie. Tam uczęszczał do szkoły powszechnej. W 1942 roku stracił ojca, którego zamordowano w obozie koncentracyjnym w Auschwitz.

Od 1946 roku jest związany ze Szczecinem, dokąd przyjechał wraz z matką. Jest absolwentem II Liceum Ogólnokształcącego im. Mieszka I - słynnego „Pobożniaka” (1951).

W 1951 roku rozpoczął studia dziennikarskie na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Po ukończeniu studiów w 1954 roku, z nakazem pracy, został skierowany do rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie, gdzie objął stanowisko redaktora w Redakcji Wiejskiej. Kolejno był redaktorem odpowiedzialnym w Redakcji Łączności ze Słuchaczami i samodzielnym publicystą w Redakcji Społeczno-Młodzieżowej. Pracował w Redakcji Publicystyki i Informacji. Z jego inicjatywy powołano w rozgłośni Redakcję Audycji Społecznych. Podczas przemian polityczno-społecznych w październiku 1956 roku był jednym z korespondentów, który przesyłał do rozgłośni szczecińskiej relacje z sejmu. Przeprowadzał wywiady z posłami, m.in. z ekonomistami Czesławem Bobrowskim i Oskarem Lange, a także politologiem Edmundem Osmańczykiem. Z grupa szczecińskich radiowców relacjonował demonstracje w grudniu 1956, do których doszło pod konsulatem radzieckim w Szczecinie, oraz procesy sądowe przeciwko uczestnikom tych zajść.

Równolegle z pracą w rozgłośni podjął eksternistyczne studia magisterskie na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1962 roku uzyskał magisterium, broniąc pracy Szczecińska rozgłośnia Polskiego Radia – próba monografii, napisanej pod kierunkiem prof. dr. M. Kafla. Jest również absolwentem Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie zaocznie studiował w latach 1958-1962. Studia magisterskie na Wydziale Prawa UAM ukończył z wyróżnieniem.

W latach 1962-1966 pracował w wojewódzkim aparacie partyjnym (KW PZPR). Objął stanowisko kierownika I sekretariatu KW. W 1963 roku stworzył samodzielny sektor prasy, radia i telewizji, którym kierował. Po kursie w Ośrodku Szkolenia Oficerów Politycznych w Łodzi (1965) powrócił do pracy w KW, gdzie został zastępcą kierownika Wydziału Propagandy. W 1966 roku został przeniesiony do Polskiego Radia.

Od października 1966 do 1990 roku pełnił funkcję redaktora naczelnego szczecińskiej rozgłośni radiowej. Od 1966 roku prowadził autorski cykl felietonów Nasze sprawy, który poświęcony był kulturotwórczej roli mediów. Był także autorem cyklicznych Dialogów obywatelskich dotyczących aktualnych problemów społeczno-politycznych w kraju, a zwłaszcza w regionie.

Dość szybko dał się również poznać jako świetny organizator. Doceniając rolę mediów, już pod koniec lat sześćdziesiątych zainicjował rozbudowę ośrodka radiowo-telewizyjnego w Szczecinie. W prowadzonych przez siebie audycjach (m.in. Nasze sprawy), wyjaśniał słuchaczom potrzebę budowy nowego ośrodka RTV w mieście oraz informował o postępach prac budowlanych. Wskazywał na kulturotwórczy charakter placówki, która dzięki nowoczesnemu wyposażeniu byłaby w stanie przyciągać do Szczecina twórców i wykonawców z całej Polski. Pod jego gospodarskim okiem, w ciągu trwającej prawie 20 lat budowie, powstały m.in. kilkunastopiętrowy budynek techniczno-administracyjny z redakcjami radiowymi i telewizyjnymi oraz nowe studio telewizyjne.

Po reorganizacji struktur radiowo-telewizyjnych został dyrektorem (1980), a następnie redaktorem naczelnym Polskiego Radia i Telewizji w Szczecinie (1985-1990). Kierował centrum prasowym podczas wizyt papieża Jana Pawła II w Szczecinie (1987) i w Koszalinie (1991) oraz wizyty sekretarza generalnego KC KPZR Michaiła Gorbaczowa w Szczecinie (1988). Od 1970 roku był członkiem Komitetu ds. Radia i Telewizji w Warszawie. Kierował m.in. centralnymi zespołami ekspertów ds. organizacyjnych radia i telewizji (1973 i 1985). W 1990 roku przeszedł na rentę, a w 1993 roku na emeryturę. Nadal jest aktywny zawodowo. Społecznie przewodniczy Radzie Programowej Oddziału Szczecińskiej Telewizji. Jest także członkiem Rady Programowej przy Rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie.

Zajmuje się publicystyką. Jest m.in. autorem haseł do Encyklopedii Szczecina pod red. prof. Tadeusza Białeckiego.

Był gorącym orędownikiem utworzenia uniwersytetu w Szczecinie. W latach 1983-1985 sprawował funkcję wiceprzewodniczącego komitetu ds. powołania tej placówki naukowej do życia. Uczelni, jej powstaniu i codziennym problemom, poświęcił liczne audycje radiowe. Nadal aktywnie działa na rzecz Uniwersytetu Szczecińskiego. Od 1985 roku jest członkiem Rady Społecznej US.

Jest uznanym i zasłużonym działaczem kulturalnym, społecznym i politycznym. Pełnił wiele funkcji w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich (1955-1982), m.in. był wiceprzewodniczącym (1971-1973) i prezesem Zarządu Oddziału SDP w Szczecinie (1978-1981) oraz członkiem Zarządu Głównego (1972-1981). Obecnie jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy RP „Pomorze Zachodnie”. Jest sekretarzem Senior's Biznes Club przy Zachodniej Izbie Przemysłowo-Handlowej. Należał do Związku Harcerstwa Polskiego (1945-1948). Był działaczem Związku Młodzieży Polskiej (1948-1956) i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1958), gdzie sprawował m.in. funkcje członka Egzekutywy Komitetu Dzielnicowego Śródmieście, zastępcy członka Plenum KW i członka Komisji Ideologicznej KW w Szczecinie. Był prezesem Zarządu Wojewódzkiego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (od 1954).

W 2020 roku stanął na czele komitetu społecznego, którego celem było uhonorowanie pierwszego prezydenta miasta Szczecina, prof. Piotra Zaremby, pomnikiem. Jednak z uwagi na panującą w kraju epidemię koronawirusa zdecydowano się na umieszczenie na gmachu Urzędu Miejskiego jedynie tablicy pamiątkowej, którą odsłonięto 5 lipca 2020 roku w obecności władz miasta i ponad 100 osób.

Żonaty. Ma dwóch synów, Piotra - prawnika, i Andrzeja - dra n. med. lekarza ginekologa.



Wybrane audycje (PR Szczecin)

Tytuł audycji Autor Forma twórczości Temat Data emisji
Informacja do Przeglądu Aktualności Wybrzeża Alfred Sobecki, Ryszard Bogunowicz, Alina Głowacka, Zbigniew Puchalski sprawozdawca o zamieszkach i zniszczeniach konsulatu radzieckiego w Szczecinie 11 grudnia 1956
O towarzystwach wzajemnej i niewzajemnej adoracji Zbigniew Puchalski komentarz o wzroście aktywności społecznej po Październiku'56 6 lipca 1957
Nasze sprawy Zbigniew Puchalski autor o popularności radia i telewizji 5 listopada 1974
Nasze sprawy Zbigniew Puchalski autor o budowie kompleksu radiowo-telewizyjnego w Szczecinie 3 grudnia 1974
Nasze sprawy Zbigniew Puchalski autor 6 sierpnia 1975
Nasze sprawy Zbigniew Puchalski autor relacja z sympozjum na temat spraw morza 26 października 1976
Nasze sprawy Zbigniew Puchalski autor o pracy i zasługach szczecińskiego radia 1 stycznia 1977
Refleksje znad Daugawy i Odry Zbigniew Puchalski, I Anderson współautor o stosunkach polsko-estońskich i współpracy Szczecina z Rygą 30 lipca 1977
Nasze sprawy Zbigniew Puchalski autor o planach rozwoju radia i telewizji w Szczecinie 2 lutego 1978
Nasze sprawy Zbigniew Puchalski autor m.in. informacje o zimie stulecia 8 stycznia 1979
Uniwersytet Szczeciński Zbigniew Puchalski, Marek Borowiec współautor dyskusja o powołaniu wyższej uczelni humanistycznej w Szczecinie 6 lipca 1982
Pokonferencyjne refleksje Zbigniew Puchalski autor dyskusja po konferencji o tzw. białych plamach w historii 19 marca 1983
Droga do Uniwersytetu Zbigniew Puchalski autor o problemach utworzenia Uniwersytetu Szczecińskiego 22 października 1983
Nasze sprawy Zbigniew Puchalski autor o decyzjach ws. utworzenia Uniwersytetu Szczecińskiego 11 maja 1984
Posiedzenie sejmowych komisji Marek Borowiec, Zbigniew Puchalski współautor dyskusja nad ustawą o powołaniu Uniwersytetu Szczecińskiego 12 lipca 1984
Uniwersytet za 5 dwunasta Zbigniew Puchalski autor o ostatecznych decyzjach ws. utworzenia Uniwersytetu Szczecińskiego 18 lipca 1984
W sejmie o Uniwersytecie Szczecińskim Zbigniew Puchalski autor o wystąpieniach sejmowych ws. utworzenia Uniwersytetu Szczecińskiego 22 lipca 1984
Drogi do Uniwersytetu Szczecińskiego Zbigniew Puchalski autor o historii utworzenia Uniwersytetu Szczecińskiego 31 grudnia 1984
Historia Uniwersytetu Szczecińskiego Zbigniew Puchalski autor pierwszy dzień i rok szczecińskiej uczelni 6 sierpnia 1985
Zanim zabrzmi pierwsze Gaudeamus Zbigniew Puchalski autor rozmowa z rektorem US, prof. Kazimierzem Jaskotem 20 września 1985
Uniwersytet Szczeciński Zbigniew Puchalski autor relacja z inauguracji roku akademickiego na US 30 września 1985
Dialog obywatelski Zbigniew Puchalski autor rozmowa o uniwersytecie i jego kłopotach 16 kwietnia 1987
Dialog obywatelski Zbigniew Puchalski autor rozmowa z kandydatem na posła 18 maja 1989



Publikacje

  • 1971Rozgłośnie regionalne. Szczecin w: Z anteny PR i ekranu TV (pod red. Jerzego Łańcuta), Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa, s. 189-192
  • 197525 grudnia 1945 r. - godzina 12.00 w: Polskie Radio Szczecin 1945-1975, PR Szczecin, s.3-10
  • 1986Jubileuszowy rok Polskiego Radia w Szczecinie w: „Kronika Miasta Szczecina 1985”, Szczecin
  • 1996Tu Polskie Radio Szczecin 1945-1990 w: Słowem i piórem. 50 lat dziennikarstwa na Pomorzu Zachodnim (pod red. Tadeusza Białeckiego), SDRP, Szczecin 1996, s. 49-58
  • 2005Uniwersytet Szczeciński. Fakty i refleksje (pod red. Zbigniewa Puchalskiego), Wyd. Archiwum Państwowego w Szczecinie, Szczecin, ss. 103
  • 2010Na drodze do uniwersytetu (współautor E. Włodarczyk) w: Uniwersytet Szczeciński na przełomie wieków i czasów 1985-2010 (pod red. W. Stępińskiego i W. Tarczyńskiego), Szczecin
  • 2014Polskie Radio na Pomorzu Zachodnim - wspomnienia i refleksje starego radiowca, „Edukacja Humanistyczna” nr 1 (30), s. 115-132





Nagrody

  • 1985 – Nagroda Wojewody Szczecińskiego



Odznaczenia

Zasluzony Dzialacz.jpg
  • 1968 – brązowy medal „Za zasługi dla obronności kraju”
  • 1969 – Złoty Krzyż Zasługi
  • Medal 30-lecia Polski Ludowej
  • Medal 40-lecia Polski Ludowej
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego
  • Honorowa Odznaka PR i TV
  • srebrny medal „Za zasługi dla obronności kraju”
  • złoty medal „Za zasługi dla obronności kraju”
  • Złotą Odznaką SDRP
  • Zasłużony Działacz Kultury



O Zbigniewie Puchalskim m.in.

  • 1985Artur Daniel Liskowacki, Radio mówi do ucha (rozmowa ze Zbigniewem Puchalskim, naczelnym redaktorem szczecińskiej rozgłośni Polskiego Radia), „Morze i Ziemia” 1985 nr 35, s. 6



Bibliografia

Inne źródła



IES64.png
Autor opracowania: Andrzej Androchowicz