Godło Miasta Szczecina

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
(Przekierowano z Godło Szczecina)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Godło Miasta Szczecingodło jest symbolem, znakiem rozpoznawczym obiektu lub grupy społecznej (rodu, zawodu, narodu). Godła, czyli znaki lub symbole od dawna były „wizytówkami” udzielającymi informacji o ich właścicielach, a po przeniesieniu ich na pole (tło w określonych kolorach) stawały się elementem herbu. Godła bez tarczy (czasem z tarczą) były umieszczane m.in. na chorągwiach, których barwy miały ścisły związek z kolorystyką tarczy herbowej.

Współczesne godło Szczecina

Współczesnym godłem Szczecina jest: na niebieskim tle obrócona w prawo głowa czerwonego gryfa ze złotym dziobem i złotą koroną na głowie. Tak opisany Gryf Szczeciński jest elementem Herbu Miasta Szczecina[1]. Należy podkreślić, że w przypadku „pozbawienia” kolorów godłem Szczecina może nadal być obrócona w prawo głowa gryfa w koronie – tak, jak widać to na Pieczęci Miasta Szczecina.

Współczesne godło Miasta Szczecin (czarno - białe)

Historia

Godło Miasta Szczecina nie zawsze stanowił gryf w koronie. Najstarszym godłem książęcego Miasta była postać jego założyciela, Barnima I Dobrego, „Księcia na Szczecinie”, zasiadającego na tronie książęcym, z oznakami suwerennej władzy w dłoniach (berło i miecz), z rycerskimi tarczami po bokach, pod arkadami w kształcie szczęśliwej, trójlistnej koniczyny, zza której wyłaniały się zarysy miasta i zamku książęcego, z chrześcijańskim krzyżem na zamkowej wieży. Takie godło utrzymało się do momentu wymarcia rodu Gryfitów (ostatnia przedstawicielka rodu, Anna Gryfitka, córka Bogusława XIII zmarła 7 lipca 1660 roku w Słupsku). Godło z wizerunkiem księcia Gryfity znajdowało się na najważniejszej pieczęci miejskiej, głównej pieczęci Rady Miejskiej, jednakże przedstawiciele innych instytucji miejskich już od XIII w. używali „godła mniejszego” w postaci koronowanej lub niekoronowanej głowy gryfa, obróconej w prawo[2]. Warto podkreślić, że gryf w koronie, obrócony w lewo – znajdował się w herbie Księstwa Szczecińskiego[3] (istniało 1278-1625).

Najstarsze znane godło Szczecina /XIIIw./

Po zejściu z areny politycznej Gryfitów, ówczesny właściciel Szczecina, król szwedzki Karol XI Wittelsbach, wykorzystując okazję w postaci zeszłorocznej udanej obrony Szczecina przed Branderburczykami, nadał miastu nowe godło w postaci ukoronowanej głowy gryfa (dodając do herbu miasta szwedzkie koronowane lwy i koronę królewską Wazów oraz wieniec laurowy). W ten sposób podkreślił związki Szczecina i Pomorza ze Szwecją, jednocześnie sankcjonując jako godło Szczecina głowę gryfa w koronie (obróconą w prawo).

Gdy w 1713 Prusacy otrzymali Szczecin z rąk rosyjskich, pieczętując ten fakt pokojem zawartym ze Szwecją w 1720 roku – czerwona głowa gryfa, ze złotym dziobem i w złotej koronie, obrócona w prawo, na niebieskim tle, stała się jedynym godłem Miasta i jako taka na stałe weszła w skład jego herbu.

Przypisy

  1. Regulamin insygniów miasta – Herb Miasta Szczecina [dostęp: 16.04.2012]
  2. Pieczęć Miasta Szczecina
  3. Tadeusz Białecki: Herby miast Pomorza Zachodniego. Wyd. Polskie Pismo i Książka, Szczecin 1991, s.11, ISBN 83-85360-01-8

Zobacz też

Źródła

  • Tadeusz Białecki (red.): Encyklopedia Szczecina, T1 (A-O), Wyd. US-Instytut Historii, Szczecin 1999, s. 335-336, ISBN 83-87341-45-2

Linki zewnętrzne



IES64.png
Autor opracowania: Wojciech Banaszak