Hellmuth Bethe
| Hellmuth Bethe | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 15 grudnia 1901 | ||
| Miejsce urodzenia | Hamburg | ||
| Data śmierci | 13 kwietnia 1959 | ||
| Miejsce śmierci | Lipsk | ||
| Narodowość | niemiecka | ||
Hellmuth Bethe (1901-1959) - historyk sztuki.
Życiorys
Hellmuth Bethe urodził się 15 grudnia 1901 roku w Hamburgu w rodzinie kupieckiej. W latach 1920-1925 studiował historię sztuki, archeologię i historię oraz język niemiecki na uniwersytecie w Lipsku i Monachium. Doktoryzował się na lipskim uniwersytecie u historyka sztuki Wilhelma Pindera (1878-1947) pracą Lübische Schnitzaltäre des 15. Jahrhunderts in Mecklenburg. Staż Bethe odbył w latach 1925-1929 w Staatliche Museen w Berlinie, w dziale rzeźby, gabinecie grafiki i muzeum zamkowym. Podjął też podróż studyjną przez Niemcy, Włochy, Francję, Belgię i Holandię. Jako asystent w Kunstgewerbemuseum w Lipsku na przełomie lat 1930 i 1931 zetknął się ze współczesnym rzemiosłem artystycznym. Tu też poznał swoją przyszłą żonę Alice Kränzchen.
Hellmuth Bethe 1 kwietnia 1931 roku podjął pracę asystenta w szczecińskim Prowincjonalnym Muzeum Starożytności Pomorskich (Provinzialmuseum Pommerscher Altertümer), które w roku 1934 zmieniło swoją nazwę na Pomorskie Muzeum Krajowe (Pommersches Landesmuseum). Następnie jako kustosz działu historii i kultury regionalnej oraz sztuki średniowiecznej został bliskim współpracownikiem ówczesnego dyrektora Otto Kunkla (1895-1984). Wraz z nim publikował coroczne sprawozdania z działalności muzeum w Baltische Studien, roczniku Towarzystwa Historii Pomorza i Starożytności. W niedługim czasie objął stanowisko zastępcy dyrektora muzeum. Wiele uwagi poświęcał pozyskiwaniu obiektów do zbiorów muzealnych, które następnie były eksponowane na wystawach stałych lub czasowych szczecińskiego muzeum. Równocześnie został współpracownikiem pomorskiej służby konserwatorskiej, a nawet przez krótki czas pełnił funkcję pomorskiego konserwatora. Jego prace poświęcone były pomorskiej historii sztuki, w tym wydana w roku 1937 w Berlinie publikacja Die Kunst am Hofe der pommerschen Herzöge. Inne jego publikacje ukazywały się w Baltische Studien i Monatsblätter, periodykach towarzystwa, z którym blisko współpracował.
W roku 1945 Bethe zamieszkał w Lipsku, gdzie 15 listopada 1945 roku objął kierownictwo Kunstgewerbe- und Grassimuseum, a w roku 1951 został wykładowcą na wydziale historii sztuki tamtejszego uniwersytetu.
Hellmuth Bethe zmarł 13 kwietnia 1959 roku w Lipsku.
Publikacje (wybór)
- Die Minnespange im Provinzialmuseum Pommerscher Altertümer. Baltische Studien. Neue Folge. Bd. 33, 1931, s. 105-110.
- Studien zur Renaissanceplastik in Pommern. Baltische Studien. Neue Folge. Bd. 34, 1932, s. 203-212.
- Die Kunst am Hofe der pommerschen Herzöge. Berlin 1937.
- Die Bildnisse des pommerschen Herzogshauses. Baltische Studien. Neue Folge. Bd. 39, 1937, s. 71-99.
- Zur Baugeschichte des ehemaligen Herzogschlosses in Wolgast. Baltische Studien. Neue Folge. Bd. 40, 1938, s. 87-95.
- Die Bildnisse des pommerschen Herzogshauses II. Baltische Studien. Neue Folge. Bd. 41, 1939, s. 99-102.
- Goldschmiedearbeiten in Stettiner Kirchenbesitz. Stettin 1933.
- Kunst im Handwerk. Leipzig 1953.
- Das Museum des Kunsthandwerks in Leipzig. Jahrbuch zur Pflege der Künste. 3. Jg., 1955, s. 116-130.
- Kunst und Kunsthandwerk im Feudalmuseum Schloss Wernigerode. Wernigerode 1957.
Bibliografia
- Kunkel, Otto. Hellmuth Bethe 1901-1959. Baltische Studien. Neue Folge. Bd. 46, 1959 s. 7-9.
