Marian Lityński

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Lityński
profesor nauk rolniczych
brak zdjecia
brak zdjecia
prof. zw. dr dr hc. inż. Marian Lityński
Data urodzenia 30 listopada 1899
Miejsce urodzenia Tarnobrzeg
Data śmierci 7 lutego 1984
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera D4-5-11)
Pseudonim „Garbaty“


Marian Lityński (1899―1984) ― profesor nauk rolniczych, nauczyciel akademicki, twórca i rektor Wyższej Szkoły Rolniczej w Szczecinie (1954–1962), wieloletni poseł do Krajowej Rady Narodowej (1945–1947), do Sejmu Ustawodawczego (1947–1952) oraz Sejmu II kadencji (1957–1961)

Życiorys

Urodził się 30 listopada 1899 w Tarnobrzegu. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1916 w I Szkole Realnej w Krakowie, po czym rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym (Studium Rolnicze) Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył w 1921, otrzymując dyplom inżyniera rolnictwa. Weteran I wojny światowej w stopniu kapitana. W latach międzywojennych pracował w oświacie rolniczej i doświadczalnictwie. Stopień doktora nauk rolniczych otrzymał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1934. Podczas okupacji pracował w Warszawskiej Izbie Rolniczej, równocześnie prowadząc szeroką działalność konspiracyjną jako żołnierz AK, pseudonim „Garbaty”. W 1943 aresztowany przez gestapo przeszedł kaźnię Alei Szucha, Pawiak, Oświęcim i Buchenwald. Do kraju powrócił w maju 1945. Od 1947 był współorganizatorem Oddziału Ogrodniczego przy Uniwersytecie i Politechnice we Wrocławiu, wykładowca z zakresu warzywnictwa i nasiennictwa ogrodniczego. Stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Wrocławskiego uzyskał w 1948. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1949, a profesora zwyczajnego w 1958. W latach 1948–1954 był kierownikiem Katedry Ogrodnictwa, w latach 1951–1953 prodziekanem Wydziału Rolniczego. W okresie powojennym był posłem do KRN, a następnie dwukrotnie do Sejmu PRL.
Ze Szczecinem związany od 1954, gdzie był organizatorem Wyższej Szkoły Rolniczej i jej pierwszym rektorem.
W 1962 przeniósł się do WSR w Poznaniu, gdzie w latach 1962–1970 kierował Katedrą Biologii Nasion i Nasiennictwa, po czym przeszedł na emeryturę. Zmarł 7 lutego 1984, został pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera D4-5-11).

W galerii portretów rektorów

Działalność naukowo-dydaktyczna

Prowadził badania nad agrotechniką warzyw gruntowych, zwłaszcza ogórka, a także w zakresie biologii i przechowalnictwa nasion. Dorobek naukowy obejmuje: 89 prac naukowych, 20 podręczników, skryptów i monografii, 20 referatów i 80 artykułów naukowych. Wychowawca licznego grona ogrodników oraz specjalistów z zakresu przechowalnictwa nasion, promotor wielu prac doktorskich.

Wybrane publikacje

  • 1939Opowiadania z życia roślin. Księgarnia Powszechna Kraków
  • 1939Ogórki pod szkłem. PWRiL Warszawa
  • 1939Ogórki w gruncie. PWRiL Warszawa
  • 1939Biologiczne podstawy nasiennictwa. PWN Warszawa
  • 1939Warzywnictwo: podręcznik dla techników ogrodniczych. PWRiL Warszawa

Praca organizacyjna

Pierwszy przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Warzywnictwa, przewodniczący Zespołu Biologii Nasion PAN oraz Komisji ds. Biologii i Przechowalnictwa Nasion przy Ministerstwie Rolnictwa, członek wielu towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych. Przewodniczący Komitetu Redakcyjnego „Zeszytów Problemowych Postępów Nauk Rolniczych”. Zasiadał w Radzie Naukowej IHAR (1951–1971) w Radzikowie oraz Sekcji Biologii Nasion i Nasiennictwa PAN (jako jej prezes). Był członkiem Polskiego Towarzystwa Botanicznego, Międzynarodowego Stowarzyszenia Nasiennictwa oraz Instytutu Warzywnictwa (w tym przewodniczącym jego Rady Naukowej 1965–1970).

Odznaczenia i nagrody

  • Złoty Krzyż Zasługi
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski
  • medal „Zasłużony Nauczyciel PRL”
  • Krzyż Partyzancki
  • doktor honoris causa Akademii Rolniczej w Szczecinie

Ciekawostka

W dniu 4 lipca 2014 roku największa sala wykładowa „Audytorium Maximum“ Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie została nazwana imieniem profesora Mariana Lityńskiego.

Bibliografia

  • Marian Lityński na stronie Muzeum Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu (dostęp 02.01.2024)
  • Marian Lityński biogram w Wikipedii (dostęp 02.01.2024)
  • Forum Uczelniane. Pismo Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie Lipiec 2014 Numer specjalny – 60 lat Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa 1954-2014, s. 2. ISSN 2080-1904



Autor opracowania: Elżbieta Skórska