Franz Kern
| Franz Kern | |||
| filolog i dyrektor gimnazjum | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 9 lipca 1830 | ||
| Miejsce urodzenia | Szczecin | ||
| Data śmierci | 14 grudnia 1894 | ||
| Miejsce śmierci | Berlin | ||
| Narodowość | niemiecka | ||
Franz Kern (1830-1894) - filolog i dyrektor gimnazjum.
Życiorys
Franz Georg Gustav Kern urodził się 9 lipca 1830 r. w Szczecinie, jako syn Regierungssekretär (sekretarz rejencji) Georga Friedricha Kerna (zm. 1849). W latach 1840-1848 uczęszczał do Połączonego Królewskiego i Miejskiego Gimnazjum w swoim rodzinnym mieście, które ukończył w 1848 r. W latach 1848-1851 studiował filologię na uniwersytecie w Berlinie. Po zdaniu egzaminu nauczycielskiego w 1852 r. powrócił do Szczecina, gdzie odbył roczny okres próbny w Połączonym Królewskim i Miejskim Gimnazjum. Jako nauczyciel gimnastyki zachęcał uczniów do ćwiczeń oraz do uczestniczenia w organizowanych przez siebie pieszych wędrówek.
W 1859 r. Kern jako Subrector został zatrudniony w nowo założonym gimnazjum w Pyrzycach, by rok później przenieść się do znanej Landesschule Pforta, którą kierował dawny dyrektor Połączonego Królewskiego i Miejskiego Gimnazjum Karl Pater. W 1866 r. otrzymał tytuł profesora i jeszcze w tym samym roku objął stanowisko dyrektora Grossherzoglisches Gymnasium w Oldenburgu. Kern przeniósł się w 1869 r. do Gdańska, gdzie również zaproponowano mu stanowisko dyrektora Gimnazjum Miejskiego. Po dwóch latach powrócił do Szczecina, w którym otrzymał stanowisko dyrektora w nowo powstałym Stadtgymnasium. Od 1881 r. był profesorem i dyrektorem Köllnisches Gymnasium w Berlinie.
Uwagę Kerna w trakcie studiów filologicznych przyciągnęli eleaci, wśród nich dotąd nie doceniony Parmenides, Ksenofanes z Kolofonu, Zenon z Elei i przede wszystkim Melissos. Studiował też filozofię Demokryta z Abdery i Gorgiasa z Leontinoi, neoplatoników, zwłaszcza Pseudodionisosa Areopagitesa i Augustinusa. Swoje wnioski publikował w programach Landesschule Pforta, Grossherzoglisches Gymnasium w Oldenburgu oraz Miejskiego Gimnazjum w Szczecinie. Jego pierwsze dzieło Johann Scheffler’s Cherubinischer Wandersmann zostało wydane w 1866 r. Podczas pobytu w Berlinie Kern powrócił do swojej pierwszej miłości, którą był język niemiecki. W 1883 r. wystąpił z kilkoma sugestiami dotyczącymi poprawy niemieckiej gramatyki. Opublikował w tym samym roku Die Deutsche Satzlehre, w rok później Grundriß der Deutschen Satzlehre, a w kolejnych latach Zustand und Gegenstand. Betrachtungen über den Anfangsunterricht in der deutschen Satzlehre (1884) i Leitfaden für dem Anfangsunterricht in der deutschen Grammatik (1886). Późniejsze jego pisma są próbą estetycznej oceany, jak też możliwości wykorzystania niemieckiej poezji klasycznej w nauczaniu. Skupił się głownie na dramatach i poezji Goethego.
Franz Kern zmarł 14 grudnia 1894 r. w Berlinie.
Rodzina
Franz Kern poślubił w 1862 r. Klarę Runge (1849-1909), córkę szczecińskiego lekarza.
Publikacje (wybór)
- Johann Scheffler’s Cherubinischer Wandersmann. Leipzig 1866.
- Ueber Xenophanes von Kolophon. W: Programm des Stadtgymnasiums zu Stettin. Ostern 1874. Stettin 1874, s. 1–28.
- Ludwig Giesebrecht als Dichter, Gelehrter und Schulmann. Stettin 1875.
- Die Deutsche Satzlehre. Eine Untersuchung ihrer Grundlagen. Berlin 1883.
- Leitfaden für dem Anfangsunterricht in der deutschen Grammatik. Berlin 1888.
- Kleine Schriften. Bde. 1-2. Berlin 1895-1898.
Bibliografia
- Franz Kern (Georg Gustav). W: Eckhard Wendt. Stettiner Lebensbilder. Köln, Weimar, Wien 2004, s. 274-275.
- Sander, Ferdinand. Franz Kern. W: Allgemeine Deutsche Biographie. Bd. 51. Leipzig 1906, s. 507–511.

