Arthur Ely

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arthur Ely
profesor gimnazjalny
Data urodzenia 20 stycznia 1883
Miejsce urodzenia Beckwitz (obecnie dzielnica Torgau, Saksonia)
Lata działalności 1910-?
Narodowość niemiecka


Arthur Ely (1883-?) - profesor gimnazjalny.

Życiorys

Alwin Arthur Waldemar Ely urodził się 20 stycznia 1883 roku w Beckwitz (obecnie dzielnica Torgau, Saksonia), jako syn nauczyciela Ernsta Ely. Od roku 1895 uczęszczał do gimnazjum w Torgau, które ukończył po otrzymaniu świadectwa dojrzałości 4 marca 1903 roku. Studiował filologię klasyczną i teologię na uniwersytecie we Freiburgu, Berlinie i Halle. Następnie 25 stycznia 1908 roku przystąpił do egzaminu państwowego, uzyskując uprawnienia do nauczania języków klasycznych – łaciny i greki oraz religii w szkołach gimnazjalnych. W tym samym roku rozpoczął roczne seminarium w Königliches Gymnasium w Koszalinie, a w roku 1909 przystąpił do odbycia rocznego okresu próbnego w Gimnazjum Realnym im. Fryderyka Wilhelma w Szczecinie.

Po zakończeniu okresu próbnego Ely został zatrudniony w Gimnazjum Realnym im. Fryderyka Wilhelma jako profesor gimnazjalny (Oberlehrer). Powierzono mu nauczanie języków - łaciny i niemieckiego oraz religii, jak również pełnił obowiązki wychowawcy klasy piątej i szóstej.

Ely brał udział w pierwszej wojny światowej, podczas której został wyznaczony do pełnienia obowiązków przy rekrutacji ochotników do służby wojskowej (Landsturmmusterung). Po zwolnieniu ze służby wojskowej 30 listopada 1918 roku zamieszkał w Torgau, gdzie został zatrudniony w Mackensen-Gymnasium jako profesor gimnazjalny w kwietniu 1919 roku. Za zasługi w pracy pedagogicznej 25 lutego 1939 roku otrzymał srebrne odznaczenie Treudienstehrenzeichen.

Arthur Ely w roku 1940 nadal pracował jako Radca Szkolny (Studienrat) w Mackensen-Gymnasium w Torgau, co wynika z rocznika szkoły za lata 1939-1940.

Bibliografia

• Jahresbericht des Friedrich-Wilhelms-Realgymnasiums (Friedrich-Wilhelms-Schule) zu Stettin. Stettin 1910, s. 19.