Edmund Dobrzycki
| Edmund Dobrzycki | |||
| działacz społeczny, pierwszy starosta koszaliński, nauczyciel akademicki, rektor AR | |||
| |||
| Data urodzenia | 5 października 1919 | ||
| Miejsce urodzenia | Żydowo | ||
| Data śmierci | 9 stycznia 2002 | ||
| Miejsce śmierci | Koszalin | ||
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Centralny w Szczecinie, kwatera 9A, rząd 14, nr grobu 15 | ||
| Lokalizacja grobu | zobacz na mapie | ||
| Narodowość | polska | ||
Edmund Dobrzycki (1919-2002) - ekonomista, historyk gospodarczy, działacz społeczny, pierwszy starosta koszaliński.
Życiorys
Edmund Dobrzycki urodził się 5 października 1919 roku w Żydowie k. Gniezna. W czasie II wojny światowej uczestniczył w podziemnym ruchu oporu (ZWZ), był więźniem obozów hitlerowskich. Studiował na Wydziale Prawno-Ekonomiczny UAM w Poznaniu, otrzymując dyplom w 1949 roku. Doktorat obronił w roku 1961, habilitację - w 1968. Profesorem nadzwyczajnym został w roku 1980.
9 maja 1945 roku Edmund Dobrzycki jako Pełnomocnik Rządu przybył do Koszalina. Zorganizował Zarząd Miejski i wyznaczył burmistrza. W krótkim czasie zorganizował dwie szkoły podstawowe i dwie szkoły średnie. Powstała placówka Państwowego Urzędu Repatriacyjnego. Przyjmował do pracy w starostwie m.in. powracających z Anglii żołnierzy gen. Andersa.[1]
Dynamicznie rozwijało się w Koszalinie rzemiosło, produkcja i usługi m.in. pierwsza piekarnia, rzeźnia, stolarnia, punkty gastronomiczne – łącznie do końca roku powstało 120 zakładów. Tych wszystkich specjalistów przywiózł ze sobą nowy pełnomocnik. Podjął decyzję o nadaniu polskich nazw 103 ulicom miasta.
Edmund Dobrzycki pełnił stanowisko starosty powiatowego w Koszalinie do grudnia 1948 roku. Swoje działania kierował przede wszystkim na dalszą organizację życia miejskiego – centrum administracyjnego, gospodarczego, handlowego, kulturalnego regionu. Budował Koszalin od podstaw rozpoczynając od odgruzowania.
Po odejściu Edmunda Dobrzyckiego ze stanowiska starosty podjął działalność naukową i dydaktyczną. W latach 1949-1950 pracował w Państwowym Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Koszalinie. Od roku 1950 w Szczecinie, m.in. w Wydziale Oświaty WRN, pracownik Politechniki Szczecińskiej w latach 1951-1959, w okresie od 1953 do 1959 jej prorektor.
Był członkiem Społecznego Komitetu Organizacyjnego uczelni rolniczej, potem pełnomocnikiem Ministra Szkolnictwa Wyższego i dalej profesorem i rektorem (1972―1975) Akademii Rolniczej w Szczecinie. Pracę naukową w tej uczelni kontynuował aż do emerytury tj. do roku 1990. Od 1970 roku był dyrektorem Instytutu Nauk Społecznych AR. Specjalizował się w zagadnieniach historyczno-gospodarczych i tematyce morskiej.
Na cześć Edmunda Dobrzyckiego niemieckiej wsi bez rodowodu słowiańskiego Kordeshagen nadano nazwę „Dobrzyca”. Doczekał się także w Koszalinie własnej ulicy.[2]
Wybrane publikacje
- Morska funkcja Szczecina w organizmie gospodarczym Polski Ludowej: 1945-1960. Szczecin 1967.
- Polska żegluga morska : studium historyczno-gospodarcze na tle floty krajowej i tendencji występujących w żegludze światowej. Szczecin 1974.
- Pomorze Szczecińskie 1945-1965: praca zbiorowa. Pod red. Edmunda Dobrzyckiego [i in.]; aut.Stanisław Badoń [i in.], przedmowa Kazimierz Golczewski ; Instytut Zachodnio-Pomorski w Szczecinie. Poznań, 1967.
- Światowe rybołówstwo morskie: zarys głównych problemów i tendencji rozwoju. Szczecin 1980.
- Z dawnych i nowych dziejów Polski nad Bałtykiem: referaty z sesji naukowej zorganizowanej przez Szczecińskie Towarzystwo Naukowe w dniu 7 grudnia 1968 roku, w pięćdziesiątą rocznicę odzyskania niepodległości. Red. Edmund Dobrzycki. Szczecin 1970.
Odznaczenia i medale
- 1954 ― Złoty Krzyż Zasługi
- 1955 ― Medal 10-lecia PRL
- 1959 ― Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- 1969 ― Odznaka Honorowa „Za zasługi w rozwoju Województwa Koszalińskiego
- 1971 ― Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- 1971 ― Złota Odznaka „Zasłużony Pracownik Morza”
- 1971 ― Odznaka „Gryf Pomorski”
- 1974 ― Medal 30-lecia Polski Ludowej
- 1995 ― Odznaka „Weteran Walk o Niepodległość"
Przypisy
- ↑ Poczet patronów ulic.W: Koszaliński Portal Historyczny [online]. [Dostęp 18 marca 2015].
- ↑ Uchwała nr XXXVI/2013 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 26. 09.2013 r. w sprawie nadania nazwy ulicy Edmunda Dobrzckiego. W: Obywatelski Koszalin [online]. [Dostęp 18 marca 2015].
Bibliografia
- Dobrzycki Edmund. W: Encyklopedia Szczecina, T. 1 (A-O). red. Tadeusz Białecki. Szczecin 1999, s. 193.
- 555 Twarzy Koszalina. Koszalin 2011, s. 310. ISBN 978-83-924050-3-0.
