Friedrich Blass
| Friedrich Blass | |||
| filolog klasyczny | |||
|
| |||
| Data urodzenia | 22 stycznia 1843 | ||
| Miejsce urodzenia | Osnabrück | ||
| Data śmierci | 5 marca 1907 | ||
| Miejsce śmierci | Halle | ||
| Lata działalności | 1866-1907 | ||
| Narodowość | niemiecka | ||
Friedrich Blass (1843-1907) – filolog klasyczny.
Życiorys
Friedrich Wilhelm Blass urodził się 22 stycznia 1843 roku w Osnabrück, jako syn kupca Friedricha Wilhelma Blassa i jego żony Augusty, z domu Jaging. Uczęszczał do gimnazjum w swoim rodzinnym mieście, które ukończył po otrzymaniu świadectwa dojrzałości 13 marca 1860 roku. Studiował filologię klasyczną na uniwersytecie w Getyndze i Bonn. Egzamin doktorski złożył 5 sierpnia 1863 roku na uniwersytecie w Bonn, broniąc dysertacji De Dionysii Halicarnassensis scriptis rhetoricis. Tam też 3 grudnia tego samego roku przystąpił do egzaminu pro facultate docendi, po zdaniu którego uzyskał uprawnienia do nauczania języków – łaciny, greki i niemieckiego oraz historii w szkołach gimnazjalnych. Roczny okres próbny rozpoczął w roku 1864 w Gymnasium und Realschule w Bielefeld jako nauczyciel stażysta (Probekandidat).
W roku 1866 Blass objął stanowisko nauczyciela zwyczajnego (ordentlicher Lehrer) w Domgymnasium w Naumburgu. Od 1870 roku został zatrudniony w Pädagogium zum Kloster Unserer Lieben Frauen w Magdeburgu. Stamtąd przeniósł się w roku 1873 do Szczecina, gdzie pełnił przez rok obowiązki nauczyciela zwyczajnego w Królewskim Gimnazjum Fundacji Mariackiej, ucząc łaciny i greki. Następnie objął stanowisko profesora gimnazjalnego (Oberlehrer) w Königl. Wilhelms-Gymnasium w Królewcu. Na tamtejszym uniwersytecie habilitował się uzyskując tytuł profesora filologii klasycznej. W roku 1876 został przyjęty jako profesor filologii klasycznej na uniwersytet w Kilonii, a następnie w roku 1892 przeniósł się na uniwersytet w Halle.
Friedrich Blass w swojej naukowej działalności wiele uwagi poświęcił greckiej retoryce, antycznej poezji oraz językoznawstwu. Aktywnie angażował się w pozyskiwanie środków finansowych na zakup papirusów. Wygłosił też liczne referaty na uniwersytecie w Kilonii.
Friedrich Wilhelm Blass zmarł 5 marca 1907 roku w Halle.
Publikacje (wybór)
- De Dionysii Halicarnassensis scriptis rhetoricis. Bonnae 1863. (Diss.).
- Die griechische Beredsamkeit in dem Zeitraum von Alexander bis auf Augustus. Berlin 1865.
- Die attische Beredsamkeit. Abth. 1-3. Leipzig 1868-1880 (2. Aufl. 1887–1893).
- Über die Aussprache des Griechischen. Berlin 1870 (2. Aufl. 1882, 3. Aufl. 1888.).
- Andocidis Orationes. Lipsiae 1871 (2. Aufl. 1880).
- Isocratis Orationes. Vol. 1-III. Lipsiae 1879-1889.
- Antiphontis Orationes et fragmenta. Lipsiae 1881.
- Antiphontis Orationes et fragmenta. Lipsiae 1892.
- Hyperidis Orationes sex cvm ceterarvm fragmentis. Lipsiae 1894.
- Grammatik des Neutestamentlichen Griechisch. Göttingen 1896. (2. Aufl. 1902).
- Acta Apostolorum sive Lucae ad Theophilum liber alter. Lipsiae 1896.
- Aristotelis Politeia Athīnaiōn. Lipsiae 1898.
- Bacchylidis Carmina cvm fragmentis. Lipsiae 1899.
- Die Rhythmen der attischen Kunstprosa. Isokrates - Demosthenes - Platon. Leipzig 1901.
- Euangelium secundum Iohannem cum variae lectionis delectu. Lipsiae 1902.
- Die Interpolationen in der Odyssee. Eine Untersuchung. Halle a. d. S. 1904.
- Die Rhythmen der asianischen und römischen Kunstprosa. Leipzig 1905.
- Aischylos’ Choephoren. Halle a. d. S. 1906.
- Die Entstehung und der Charakter unserer Evangelien. Leipzig 1907.
- Die Eumeniden des Aischylos. Berlin 1907.
Bibliografia (wybór)
- Friedrich Blass. W: Wikipedia. [online]. [Przeglądany 22 grudnia 2022].
- Dihle, Albrecht. Blass, Friedrich Wilhelm. W: Deutsche Biographie [online]. [Przeglądany 22 grudnia 2022].
- Programm des Marienstifts-Gymnasiums zu Stettin. Stettin 1873, s. 27-28.
