Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny w Szczecinie

Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny w Szczecinie
brak zdjecia Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny w Szczecinie
Nazwa niemiecka	Stolzenhagen Dorfkirche
Wyznanie	rzymskokatolickie
Parafia	Niepokalanego Serca NMP w Szczecinie-Stołczynie
Budowa	{{{budowa}}}

Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny - w Stołczynie (niem. Stolzenhagen Dorfkirche) znajdujący się przy skrzyżowaniu ulic Kościelnej i Nehringa wzmiankowany jest już w średniowieczu. Obecna budowla z surowej wypalanej cegły powstała w końcu tego okresu. Początkowo założona została na planie prostokąta z wystającą prawie kwadratową w podstawie wieżą od strony zachodniej. Wieża otwiera się szerokim łukiem na nawę główną budowli. Stare, ozdobne kształty zachowały się tylko w dolnym piętrze wieży, oraz we wschodnim szczycie.

Kościół nie został zniszczony podczas II wojny światowej, po 1945 roku został przejęty przez parafię rzymsko-katolicką pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Marii Panny. Po przejęciu pomalowano wewnętrzne ściany budowli. W latach 1950-1960 przełożono pokrycie dachu. W latach 1980-1981 przeprowadzono konserwację ołtarza i ambony, którą wykonał Juszczyk z Poznania. W oknach wschodniej ściany założono witraże wykonane przez R. Janek ufundowane przez wiernych ze Stołczyna. W latach 70-tych XX wieku, zbito tynki z dolnej części wieży oraz zbudowano zakrystię od strony północnej.

Zabytek

Obiekt wpisany do Wojewódzkiego Rejestru Zabytków pod numerem 296 (decyzja Kl.V-0/306/57 z dnia 22 października 1957, nazwa na liście: kościół Niepokalanego Serca NMP).

Historia

Pierwszy kościół w ówczesnej wsi Stołczyn powstał w XIII w. Wieś stanowiła początkowo uposażenie klasztoru cysterek, a następnie zakonu kartuzów. W XV w. kościół został przebudowany w stylu gotyckim. Kolejna rozbudowa świątyni nastąpiła w latach dwudziestych XVIII w., kiedy to do korpusu nawowego dobudowano transept oraz przemurowano okna, a całość otynkowano. Podwyższono także o dwie drewniane kondygnacje wieże kościelną. W 1982 r. regotyzowano szczyt wschodni oraz przyziemie wieży, odsłaniając liczne blendy oraz gotycki portal wejściowy w osi głównej świątyni.

Wyposażenie

• barokowy, bogato zdobiony ołtarz z 1727 roku, z rzeźbami aniołów, putt oraz figurami Mojżesza i św. Jana Chrzciciela. Ołtarz zawiera pięć olejnych obrazów: ” Ostatnia Wieczerza”, ” Ukrzyżowanie”, ” Zdjęcie z krzyża” i ” Złożenie do grobu”,
• ambona - wykonana w latach dwudziestych XVIII w. w stylu barokowym. Czasza ambony wspiera się na rzeźbie anioła. Na balustradzie schodów i ściankach ambony umieszczono rzeźby apostołów oraz malowidła o symbolicznych treściach,
• rzeźby trzech apostołów na balustradzie empory organowej pochodzące z odrzwi ambony,
• współczesny obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w pseudobarokowej, ozdobnej ramie,
• barokowy świecznik paschalny,
• dwa dzwony z 1925 r. na wieży kościelnej,
• neobarokowe polichromie w ościeżach okien prezbiterium.

Otoczenie

Przy kościele znajduje się, nieużytkowany od początku XIX w., cmentarz otoczony murem. W narożniku muru, przy skrzyżowaniu ulic, zachowały się pozostałości pomnika poświęconego poległym w czasie I wojny światowej mieszkańcom wsi.

Bibliografia

• Przewodnik po Szczecinie, Wydawnictwo 13 Muz, Szczecin 1999, ISBN 83-908898-3-8

Autor opracowania: Marek Łuczak