Ostrów Grabowski

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostrów Grabowski
Ostrów Grabowski
Pomóż nam: Zrób zdjęcie tego miejsca
Dawna nazwa Widzka Kępa; Wyspa Zielona
Nazwa niemiecka Grabower Werder
Powierzchnia 1,757
Akwen

Geolokalizacja: 53.439087,14.593298

Ostrów Grabowski (także. Widzka Kępa, niem. Grabower Werder, od 1945 Wyspa Zielona[1] – dawna wyspa rzeczna na terenie Międzyodrza, o powierzchni ponad 175 ha. Stanowi centralny i największy pod względem powierzchni fragment dawnej wyspy Fette Ort. Ostrów Grabowski otoczony jest wodami Odry Zachodniej, Duńczycy, Przekopu Mieleńskiego oraz Kanału Dębickiego.

Współcześnie połączona została szeroką groblą na zasypanym fragmencie Duńczycy z północną częścią Łasztowni. Od 2006 w ramach programu operacyjnego SPOT na Ostrowie Grabowskim powstają Zachodniopomorskie Centrum Logistyczne (30 ha) oraz terminal kontenerowy (15 ha) szczecińskiego portu morskiego, na wyspie planowane jest także utworzenie bazy promowej oraz terminalu dla drobnicy.

Na Ostrowie Grabowskim zlokalizowana jest oczyszczalnia ścieków. Wraz z przynależnym systemem magistralnej kanalizacji ściekowej o długości ponad 14 km odprowadza i oczyszcza ścieki komunalne z terenu portu oraz ze zurbanizowanych rejonów Międzyodrza w Szczecinie, na których dominującą funkcją jest działalność przemysłowa. Na terenie oczyszczalni znajduje się również instalacja do unieszkodliwiania i odzysku uwodnionych odpadów ciekłych ze statków - odpadów ropopochodnych i ścieków z mycia ładowni.

Nazwę Ostrów Grabowski wprowadzono urzędowo rozporządzeniem w 1949 roku, zmieniając poprzednią niemiecką nazwę wyspy – Grabower Werder[2].

Przypisy

  1. "Spis nazw, ulic, placów, rzek, wysp i kanałów miasta portowego Szczecina”, Księgarnia Nakładowa J. Kijowskiego w Szczecinie, 1945, współcześnie jedynie w wydawnictwach wojskowych Widzka Kępa
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. Nr 17, poz. 225, s. 4)

Bibliografia