5 Kołobrzeski Pułk Piechoty
| 5 Pułk Piechoty | |||
|
| |||
| Historia | |||
| Państwo | Polska | ||
| Sformowanie | 1943 | ||
| Nazwa wyróżniająca | Kołobrzeski | ||
| Data nadania sztandaru | 10 października 1948 | ||
| Tradycje jednostki kontynuują lub kontynuowała | 5 Pułk Zmechanizowany12 Brygada Zmechanizowana | ||
| Pierwszy dowódca | płk Antoni Szabelski | ||
| Organizacja | |||
| Rodzaj wojsk | Piechota | ||
| Dowództwo lub jednostka której podlega | 2 Warszawska Dywizja Piechoty | ||
| Miejsce stacjonowania | Szczecin | ||
5 Kołobrzeski Pułk PiechotyRozkazem ogólnym Nr 0188 dowódcy 1 Armii WP z 6 maja 1945 pułk otrzymał nazwę wyróżniającą „Kołobrzeski” chociaż nie brał udziału w walkach o to miasto. Nazwa nadana została omyłkowo i nie została sprostowana. (5 pp) - oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego. Pułk sformowany został latem 1943 w ZSRR, w składzie 2 Dywizji Piechoty im. J.H. Dąbrowskiego.
Żołnierze pułku
Dowódcy
- płk Antoni Szabelski
Oficerowie
- Wojciech Jaruzelski
Skład etatowy
- dowództwo
- sztab
- 3 bataliony piechoty
- kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
- baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
- plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii
Razem: 2915 żołnierzy – w tym 276 oficerów, 872 podoficerów, 1765 szeregowców.
Sprzęt
- 162 rkm
- 54 ckm
- 66 rusznic ppanc
- 12 armat ppanc 45 mm
- 4 armaty 76 mm
- 18 moździerzy 50mm
- 27 moździerzy 82mm
- 8 moździerzy 120mm
Marsze i działania bojowe
Pułk po krótkim przeszkoleniu i złożeniu przysięgi dotarł na front nad Wisłę w lipcu 1944. W sierpniu po raz pierwszy wszedł do walki walcząc o zdobycie przyczółka na lewym brzegu rzeki w rejonie Puław. Następne bitwy w których brał udział to walki na przyczółku warecko-magnuszewskim, przełamanie Wału Pomorskiego pod Borujskiem i Wierzchowem, a następnie pod Kamieniem Pomorskim. 15 marca 1945 r. żołnierze pułku w Dziwnówku dokonali symbolicznego aktu zaślubin Polski z Bałtykiem. W operacji berlińskiej pułk wyróżnił się w walkach nad Starą Odrą, Kanałem Ruppinera i o Linum. W uznaniu szczególnych zasług oraz męstwa wykazanego w ciężkich bojach pułk został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari V klasy.
Okres służby pokojowej
Działając w składzie wojsk okupacyjnych pułk stacjonował w Disenchen. Po krótkim pobycie w Niemczech powrócił do kraju i rozpoczął pokojowy okres swojej historii. Początkowo pełnił służbę na granicy polsko-czechosłowackiej. Ochraniał odcinek od Krzanowic do Gałuszowic. Jego sztab stacjonował w Głubczycach. Następnie został przeniesiony do Hrubieszowa. Po rocznym pobycie pułk przybył do Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie od kwietnia 1949 pełnił służbę garnizonową. 10 października 1948 otrzymał sztandar ufundowany przez społeczeństwo Piotrkowa Trybunalskiego. W połowie maja 1949 przeniesiony został do Szczecina i wszedł w skład 12 Dywizji Piechoty. Ze stolicą Pomorza Zachodniego pułk związany był przez kolejne lata przechodząc w tym czasie szereg zmian organizacyjnych i zmieniając swój charakter z pułku piechoty na pułk zmechanizowany.
Miejsce stacjonowania jednostki
- Głubczyce – 1945
- Częstochowa – koszary Zawada – do listopada 1945
- Hrubieszów – do lipca 1946
- Piotrków Trybunalski – do 1949
- Szczecin – al. Wojska Polskiego
Źródła
- Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej Warszawa 1965
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
