Balthasar Kansdorff

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Balthasar Kansdorff
teolog, pastor
Data urodzenia 1613
Miejsce urodzenia Szczecin
Data śmierci 20 grudnia1680
Miejsce śmierci Szczecin
Narodowość niemiecka


Balthasar Kansdorff (Cansdorf, Kannsdorff, Kansdorffius, Kanßdorff) (1613-1680) - teolog, pastor w kościele św. Piotra i św. Pawła w Szczecinie.

Życiorys

Balthasar Kansdorff urodził się w Szczecinie w styczniu 1613 roku w rodzinie kupca Adama Kansdorffa i jego żony Ursuli z domu Krüger. Uczył się początkowo na miejscu, ale ze względu na panującą w Szczecinie dżumę (1624), rodzice postanowili wysłać Balthasara z miasta i kształcić go w zawodzie kupieckim. W ten sposób znalazł się w Lipsku. W wieku 17 lat postanowił jednak wrócić do nauki i zdobyć wykształcenie. Dokończył edukację w szkole miejskiej, a następnie jako 19-latek w gimnazjum. Od 1636 roku przebywał na uniwersytecie w Rostocku gdzie 3 lata później zdobył magisterium. W 1639 roku udał się na uczelnię do Greifswaldu.

Po powrocie w listopadzie 1639 roku, z woli królowej Krystyny objął stanowisko pastora w kościele św. Piotra i św. Pawła. Sprawował je ponad trzydzieści lat. Został również seniorem ministerium.

22 listopada 1639 roku poślubił Elisabeth Cradel, córkę Philippa Cradela, pastora z Kościoła św. Piotra i św. Pawła. Elisabeth była wdową po pastorze Danielu Lange, który także związany zawodowo był z wymienionym kościołem. Para doczekała się gromadki dzieci, z których dorosłość osiągnęło sześcioro. Trzy córki i trzech synów. Jednym z synów Balthasara i Elisabeth był Daniel Kansdorff, profesor języka hebrajskiego i teologii, archidiakon w kościele Mariackim w Szczecinie, wykładowca w tutejszym Gimnazjum Carolinum.

Balthasar Kansdorff zmarł 20 grudnia 1680 roku.


Bibliografia

  • Moderow, Hans. Die Evangelischen Geistlichen Pommerns von der Reformation bis zur Gegenwart. T. 1. Stettin: Niekammer, 1903, s. 73, 483.
  • Jöcher, Christian Gottlieb. Allgemeines Gelehrten-Lexicon. Bd.2. Leipzig, 1750, szp. 2048.

Linki zewnętrzne





Logo pomeranica.jpg
Autor opracowania: Alicja Łojko