Fortyfikacje nowożytne

Z Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rozwój fortyfikacji nowożytnych
(kolor: niebieski-okres szwedzki, czerwony-okres pruski)
I-IX - bastiony z czasów szwedzkich; Ł - fortyfikacje Łasztowni; S - Szaniec Gwiaździsty; NM - fortyfikacje po powstaniu Nowego Miasta

Fortyfikacje nowożytne

Po zajęciu Pomorza przez wojska króla szwedzkiego Gustawa Adolfa, Szwedzi rozbudowując system fortyfikacji w Szczecinie objęli nim osiedla podmiejskie znajdujące się dotąd poza umocnieniami miejskimi. Przystąpienie Szwedów w 1630 roku do wznoszenia twierdzy szczecińskiej zgodnie z zasadami szkoły holenderskiej wyznacza początek dziejów nowożytnych fortyfikacji szczecińskich i powstania twierdzy Szczecin. Dzieje rozbudowywanej przez kolejne ponad 200 lat twierdzy szczecińskiej można podzielić na okres szwedzki i pruski.







Rozwój nowożytnych fortyfikacji Szczecina

Widok fortyfikacji szwedzkich Szczecina z lotu ptaka od zachodu, 1649







Narodziny nowożytnych fortyfikacji po utracie suwerenności księstwa — lata 1630-1659

Przekształcenia fortyfikacji szwedzkich w wyniku oblężeń miasta — lata 1659-1713

Widok fortyfikacji pruskich Szczecina z lotu ptaka od zachodu, 1735

Rozwój fortyfikacji pruskich

Bibliografia

  • Fredrich C., Stettin nach der Belagerung durch den Großen Kurfürsten, W: BSt NF Bd. XXVI. Stettin 1924.
  • Fredrich C., Die Baugeschichte Stettins unter König Friedrich Wilhelm I W: BSt NF Bd. XXXI. Stettin 1929.
  • Stelmach M., Studium urbanistyczno konserwatorskie miasta Szczecina. Fortyfikacje Szczecina od XII do XIX w., maszynopis. Szczecin 1986.
  • Kozińska B., Rozwój przestrzenny Szczecina od początku XIX wieku do II wojny światowej. Szczecin 2002.
  • Kozłowska I., Szczecińskie fortyfikacje nowożytne, rola fortyfikacji nowożytnych w kształtowaniu układu przestrzennego miasta Szczecina oraz wpływ analizy historycznej na współczesne działania projektowe i zakres ochrony konserwatorskiej. Rozprawa doktorska. Szczecin 2007.



IES64.png
Autor opracowania: Jan Iwańczuk